Τον περασμένο μήνα το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) παρουσίασε το πενταετές σχέδιό του για την περίοδο μέχρι το 2030. Πρόκειται για μια σοβαρή δήλωση προθέσεων και οικονομικής στρατηγικής από τους ηγέτες της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου.
Το σχέδιο προβλέπει ότι η Κίνα θα απομακρυνθεί από τη χαμηλού επιπέδου μεταποίηση και αντ' αυτού θα καταλάβει "τα κυρίαρχα ύψη της επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης". Το ΚΚΚ θέλει να κυριαρχήσει σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, οι κβαντικοί υπολογιστές και η ρομποτική. Στοχεύει επίσης σε ανάπτυξη του ΑΕΠ κατά 4,5 έως 5 τοις εκατό – μειωμένη από τα διψήφια ποσοστά των αρχών του αιώνα, αλλά εξακολουθεί να είναι σημαντική.
Η μεταποίηση υψηλής τεχνολογίας, η τεχνητή νοημοσύνη και η τεχνολογία σημαίνουν ενέργεια – και πολλή μάλιστα. Η Κίνα είναι ηγέτης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την πυρηνική ενέργεια και διαθέτει άφθονο άνθρακα, αλλά είναι επίσης ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ενέργειας στον κόσμο – περίπου 10,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (bpd) πετρελαίου, σύμφωνα με την αναλυτική εταιρεία Kpler.
Ένα μεγάλο μέρος αυτού του πετρελαίου (και φυσικού αερίου) προέρχεται από τον Αραβικό Κόλπο. Τα συμφέροντα της Κίνας στις αραβικές χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου είναι σχεδόν αποκλειστικά οικονομικά, όπως έχει γράψει ο αρθρογράφος του AGBI Jonathan Fulton.
Το Πεκίνο εισάγει υδρογονάνθρακες και σε αντάλλαγμα οι κινεζικές εταιρείες πουλούν αγαθά και κατασκευάζουν υποδομές. Ο Jonathan σημείωσε πέρυσι ότι η συνέργεια μεταξύ της Πρωτοβουλίας Ζώνης και Δρόμου της Κίνας και των ατζέντων Gulf Vision έχει δημιουργήσει "τεράστιες ευκαιρίες" για κινέζους εργολάβους.
Ωστόσο, οι σχέσεις του ΚΚΚ με το Ιράν είναι ακόμη στενότερες. Πέρυσι το Πεκίνο αγόρασε πάνω από 80 τοις εκατό, ή 1,4 εκατομμύρια bpd, των φθηνών εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, αναφέρει η Kpler.
Προηγουμένως, το 2021, το Πεκίνο και η Τεχεράνη υπέγραψαν μια ολοκληρωμένη συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας που καλύπτει οικονομική, ασφάλειας και τεχνολογική συνεργασία για περίοδο 25 ετών, σύμφωνα με την επιτροπή οικονομικής ανασκόπησης ΗΠΑ-Κίνας.
Η Τεχεράνη έχει δηλώσει μάλιστα ότι θα δέχεται πληρωμή σε γουάν για τα διόδια που θέλει να επιβάλει στους πλοιοκτήτες για τη διέλευση από τα Στενά του Χορμούζ.
Η σχέση επεκτείνεται και στον στρατιωτικό τομέα. Το Πεκίνο έχει στείλει στο παρελθόν αντιπλοϊκούς πυραύλους κρουζ στο Ιράν, που αντιγράφηκαν ως Nour. Και οι ΗΠΑ έχουν δηλώσει ότι η Κίνα προμηθεύει φορητούς πυραύλους εκτοξευόμενους από τον ώμο, τους λεγόμενους Manpads. Ο Πρόεδρος Trump δήλωσε ότι ένας τέτοιος κατέρριψε το αμερικανικό μαχητικό F-15 από το οποίο διασώθηκε ένας πιλότος νωρίτερα αυτόν τον μήνα.
Για την ιστορία, εκπρόσωποι του ΚΚΚ έχουν αρνηθεί ότι η Κίνα έχει προμηθεύσει το Ιράν με όπλα.
Οι αρνήσεις είναι ενδεικτικές του διλήμματος στο οποίο βρίσκεται τώρα το ΚΚΚ. Για να επιτύχει τους ρυθμούς ανάπτυξης και να πλησιάσει στην επίτευξη των τεχνολογικών φιλοδοξιών του πενταετούς σχεδίου, χρειάζεται όχι μόνο ενέργεια αλλά, πάνω απ' όλα, μια ευημερούσα διεθνή οικονομία.
Η Κίνα εξακολουθεί να παλεύει με τις συνέπειες μιας κατάρρευσης της αγοράς ακινήτων που διογκώθηκε από ένα αδύναμο έως ανύπαρκτο κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, υπερβολική κατασκευαστική ικανότητα και ένα καταπιεσμένο σύστημα αποταμίευσης.
Η κινεζική οικονομία είναι σε τεράστιο βαθμό προσανατολισμένη στις εξαγωγές. Δεν χρειάζεται έναν κόσμο όπου το 20 τοις εκατό του εφοδιασμού πετρελαίου που μεταφέρεται θαλασσίως σταματά στα Στενά του Χορμούζ και όπου οι δυνητικοί πελάτες παλεύουν με υψηλές τιμές ενέργειας, πληθωρισμό και αντίστοιχα επιτόκια.
Σε αυτό το αναδυόμενο σενάριο, η ανάπτυξη 5 τοις εκατό φαίνεται μη ρεαλιστική στο σημείο του ανεφάρμοστου ονείρου. Θα επανεξετάσει η Κίνα την υποστήριξή της προς το Ιράν;


