موفقیت او را تغییر نداد، ژون مار فاخاردو به خودش وفادار می‌ماند

مانیل، فیلیپین – قابل درک بود اگر جون مار فاجاردو خودخواه می‌شد. حتی برای مدت کوتاهی.

مرد بلندقامت سان میگل، در نهایت، آن را به دست آورده است.

نه جایزه MVP فصل، 10 انتخاب در تیم اول افسانه‌ای، 12 قهرمانی و 13 جایزه بهترین بازیکن کنفرانس، علاوه بر سایر افتخارات قابل توجه که فهرست گسترده‌ای از دستاوردهای حرفه‌ای او را تشکیل می‌دهد، فاجاردو را به عنوان بزرگترین بازیکن در تاریخ PBA مطرح کرده است.

و با این حال، این مرد اهل سبوانو همان فرد فروتن باقی مانده که در سال 2012 وارد لیگ شد.

"تنها چیزی که تغییر کرده موهای اوست. من مطمئنم که احتمالاً 15 مدل موی مختلف داشته است. به غیر از آن، او همان غول مهربان بوده است،" گفت مارسیو لاسیتر، هم‌تیمی او که همان سالی به بیرمن پیوست که تیم فاجاردو را به عنوان انتخاب اول کلی انتخاب کرد.

"او بامزه است، خنده‌دار است. اما او زمینی است. شما واقعاً این را نمی‌بینید. وقتی بامزه هستید، نوعی می‌خواهید توجه را جلب کنید. اما با او، می‌تواند نور را پخش کند."

ورود فاجاردو زندگی جدیدی به یک مجموعه مفتخر که در دهه گذشته لیگ را تحت سلطه داشته است، دمید.

پس از اینکه 10 فصل متوالی قبل از اضافه شدن فاجاردو بدون عنوان جام فیلیپین بود، سان میگل پنج عنوان متوالی بی‌سابقه تمام فیلیپینی را از 2014 تا 2019 به دست آورد. هیچ تیم دیگری در تاریخ PBA بیش از سه بار آن را نبرده است.

در همان دوره، فاجاردو رکورد بیشترین برد MVP را شکست، که قبلاً افسانه‌ها رامون فرناندز و آلوین پاتریمونیو با چهار بار هر کدام به اشتراک گذاشته بودند، زیرا او تا پایان فقط فصل هفتم خود در لیگ، ششمین جایزه خود را به دست آورده بود.

جوایز متوقف نشده‌اند.

در جام فیلیپین که اخیراً به پایان رسید، فاجاردو پنجمین جایزه MVP فینال رکوردی را به دست آورد و اولین دریافت‌کننده جایزه رامون فرناندز شد زیرا او بیرمن را به تکرار موفقیت‌آمیز عنوان هدایت کرد.

برنده شدن زیاد می‌تواند کسی را مغرور کند، اما نه فاجاردو.

"من هرگز اجازه نمی‌دهم افتخارات و جوایزم به سرم بزند. چون وقتی این کار را می‌کنی، تمایل به لاف زدن پیدا می‌کنی. وقتی جوایز دریافت می‌کنم، آنها را می‌پذیرم، از آنها سپاسگزارم و آنها را در قلبم نگه می‌دارم. آنها را گرامی می‌دارم و در قلبم نگه می‌دارم، اما در ذهنم، هرگز به برنده شدن چیزی فکر نمی‌کنم،" فاجاردو به زبان فیلیپینی گفت.

"هر کنفرانس، هر فصل، همیشه با خودم فکر می‌کنم، 'امیدوارم بتوانم اولین قهرمانی خود را بگیرم.' هرگز اجازه نمی‌دهم به سرم بزند. نمی‌خواهم متکبر باشم."

این رویکرد صفحه خالی به فاجاردو اجازه داده است از رضایت خاطر اجتناب کند و به گسترش بازی خود ادامه دهد حتی با ورود به غروب حرفه خود در 36 سالگی.

وقتی فاجاردو آخرین MVP خود را در فصل گذشته برد، بالاترین رکورد حرفه‌ای را در ریباند (15.1) و پاس گل (3.1) ثبت کرد. میانگین 19.2 امتیاز او نیز بالاترین از فصل 2018-2017 بود، زمانی که او فقط 29 ساله بود.

ترکیب برتری و فروتنی فاجاردو به هم‌تیمی کریس راس، بزرگ NBA تیم دانکن را یادآوری می‌کند، که شخصیت کم‌کلید او دو دهه موفقیت پایدار سان آنتونیو اسپرز را که پنج قهرمانی تولید کرد، مشخص کرد.

"او بی‌خودترین بازیکنی است که تا به حال با او بازی کرده‌ام. وقتی کسی مثل او بی‌خود و فوق‌العاده بی‌خود است، همه دیگران باید پیروی کنند،" راس گفت.

"من که در سان آنتونیو، تگزاس بزرگ شدم و طرفدار بزرگ اسپرز بودم، شباهت‌های زیادی با تیم دانکن دارد، از نظر نخواستن توجه، قابل مربیگری بودن، خواستن موفقیت هم‌تیمی‌ها. او ویژگی‌های زیادی دارد که تیم دانکن داشت."

"بدون اینکه او اینگونه باشد، ما همه این قهرمانی‌ها را نمی‌بریم چون او می‌خواهد توجه را به اشتراک بگذارد، می‌خواهد توپ را به اشتراک بگذارد. او واقعاً استاندارد است."

از مامان و بابا یاد گرفت

فاجاردو به والدینش برای اینکه امروز اینگونه است اشاره می‌کند.

اگرچه خانواده آنها در دوران رشد چیز زیادی نداشت، با فاجاردو که در ابتدا بسکتبال را به عنوان وسیله‌ای برای دریافت بورسیه تحصیلی در دانشگاه سبو دنبال می‌کرد، او در درس‌های پدر بونیفاسیو و مادر مرحوم ماریتس ثروتمند بود.

"آنها به من گفتند مهم نیست تا کجا در زندگی می‌روم فروتن بمانم، به دیگران احترام بگذارم و هرگز قضاوت نکنم و هرگز دیگران را تحقیر نکنم،" فاجاردو گفت.

"من از والدینم سپاسگزارم حتی اگر فقیر بودیم. ما از فقر آمدیم، اما والدینم با هم ماندند تا بتوانند من و خواهر و برادرم را به درستی بزرگ کنند و ما را به روش درست تربیت کنند،" او افزود. "این واقعاً از خانواده شروع می‌شود."

تربیت فاجاردو در نحوه ارائه خود نشان داده می‌شود.

در حالی که او تمام پول دنیا را دارد تا خود را با لباس‌های شیک بپوشاند، فاجاردو برند لباس خود، کراکن اپرل را می‌پوشد.

او همچنین همان تویوتا FJ کروزر را که 14 سال پیش هنگام پیوستن به تیم توسط رئیس بزرگ سان میگل رامون اس. آنگ به او داده شد، رانندگی می‌کند.

به غیر از علاقه‌اش به بازی، فاجاردو گفت لذت مخفی او سرمایه‌گذاری در بازار سهام، ارز دیجیتال و املاک و مستغلات است.

"من در پوست خودم راحتم. نمی‌خواهم با دیگران جور شوم،" فاجاردو گفت. "وقتی سعی می‌کنید با افراد دیگر جور شوید، احساس می‌کنید به تأیید آنها نیاز دارید. من به تأیید کسی نیاز ندارم. من از اینکه کی هستم خوشحالم."

"وقتی تمرینی نیست، فقط در خانه استراحت می‌کنم، بازی‌های آنلاین انجام می‌دهم، فیلم تماشا می‌کنم، تنها با سگم غذا می‌خورم. از انجام همه اینها خوشحالم. فقط در مسیر خودم می‌مانم. با کس دیگری رقابت نمی‌کنم."

فاجاردو هرگز فراموش نمی‌کند از کجا آمده است.

پس از هر کنفرانس یا فصل، فاجاردو همیشه مشتاق است به سبو پرواز کند تا قبل از اینکه دوباره به اقدام بپردازد زیرا او همچنین به گیلاس فیلیپیناس خدمت می‌کند، استراحت مورد نیاز داشته باشد.

"او پسر ساده‌ای است. او عاشق بازی است، عاشق استراحت است. او عاشق ماهیگیری و بودن روی آب است. او عاشق سبو است. شما آن را در هر کاری که انجام می‌دهد می‌بینید،" گیب نوروود، کاپیتان سابق تیم ملی که با فاجاردو در جام جهانی FIBA در سال‌های 2014 و 2019 بازی کرد، گفت.

"برخی از بچه‌ها به طور کامل وارد لیگ نمی‌شوند و نوعی از همه چیزهایی که دارند قدردانی می‌کنند و او یکی از آن بچه‌ها نیست. می‌توانید بگویید او از فرصتی که برای بیرون رفتن و بازی کردن، بودن با هم‌تیمی‌ها و دوستانش دارد قدردانی می‌کند و در نهایت، او عاشق بودن در خانه و نمایندگی از جایی که از آنجا آمده است."

برای کسی مثل فاجاردو که احتمالاً همه چیز را دارد، گانی مالیندوگ، کارمند ابزار قدیمی سان میگل، انگشتانش را به هم گره زده است که این ستاره سرانجام عشق زندگی خود را ملاقات کند.

"امیدوارم کسی را پیدا کند که از او مراقبت کند،" مالیندوگ گفت. "ما دیگر جوان نمی‌شویم." – Rappler.com