شرکتهای نوآفرین آفریقایی در ژانویه ۲۰۲۶ مبلغ ۱۷۴ میلیون دلار منابع مالی جمعآوری کردند که ۱۰۲ میلیون دلار کمتر از آمار سال گذشته و به مراتب کمتر از میانگین ماهانه ۱۲ ماهه به میزان ۲۶۳ میلیون دلار بود، به گزارش Africa: The Big Deal، یک ردیاب ماهانه منابع مالی.
در حالی که کاهش ماه به ماه از دسامبر تا ژانویه در سرمایهگذاری خطرپذیر آفریقا (VC) معمول است، آنچه در ژانویه امسال برجسته است، تعداد کم شرکتهای نوآفرینی است که پول جمعآوری کردند، به طوری که تنها ۲۶ شرکت نوآفرین بالای ۱۰۰,۰۰۰ دلار جمعآوری کردند که کمی بیش از نیمی از میانگین ماهانه اخیر و کمترین آمار ژانویه حداقل از سال ۲۰۲۰ به این سو است.
دادهها نشان میدهد که قیف VC آفریقا چقدر محدود شده و مسیر پیش رو برای تامین مالی شرکتهای نوآفرین آفریقایی چقدر سخت و بیرحم است.
بیش از یک سوم منابع مالی ماه به valU، یک شرکت نوآفرین وامدهی مصری اختصاص یافت که ۶۳ میلیون دلار بدهی از یک بانک محلی جمعآوری کرد. MAX نیجریه، یک شرکت نوآفرین تامین مالی خودرو، با ۲۴ میلیون دلار در ترکیبی از سهام و تامین مالی مبتنی بر دارایی در رتبه بعدی قرار گرفت. این دو معامله نیمی از کل سرمایه مستقر شده در ژانویه را تشکیل دادند.
هیچ یک از این معاملات منعکسکننده سرمایهگذاری خطرپذیر ریسکپذیر نیستند، زیرا آنها بر اساس دفاتر وام، داراییها و جریانهای نقدی قابل پیشبینی ساختار یافتهاند. در عوض، آنها بر الگویی از راحتی سرمایهگذار با درآمد و وثیقه و ناراحتی واضح با عدم قطعیت تأکید میکنند، همان شرایطی که شرکتهای نوآفرین مراحل اولیه و سرمایهگذاری خطرپذیر را تعریف میکند.
«پس از یک دهه تبلیغ برای داراییهای سبک، سال ۲۰۲۶ بازگشت ترازنامه را به عنوان یک مزیت رقابتی نشان خواهد داد»، الیویا گائو، مدیر اصلی در Verod-Kepple Africa Ventures (VKAV)، یک شرکت سرمایهگذاری خطرپذیر مرحله رشد، به TechCabal گفت.
او افزود: «شرکتهای نوآفرینی که داراییهای تولیدی—خودروها، دستگاهها و تجهیزات—را در اختیار دارند یا تامین مالی میکنند، با کنترل عرضه، کسب درآمد از حاشیههای تامین مالی و باز کردن مشارکتهای اعتباری خصوصی، از بازارهای خالص پیشی خواهند گرفت.»
اگر آن دو دور را کنار بگذارید، ژانویه بسیار متفاوت به نظر میرسد. فعالیت سهام بسیار محدود بود، جمعآوری اولیه کمی وجود داشت و تقریباً هیچ حرکت مرحله اولیهای نبود.
این ماه منعکسکننده یک مشکل عمیقتر در VC آفریقا است، زیرا صنعت به سمت ایمنی سوق پیدا میکند. در جستجوی بازده قابل پیشبینی، بسیاری از شرکتها از مدلهای کسبوکار اثباتشده و آشنا حمایت میکنند، با اشتهای کمی برای شرطهای پرریسکتر.
تامین مالی شرکتهای نوآفرین آفریقایی شروع به شباهت بیشتر به تضمین اعتباری تا آزمایش بلندمدت میکند.
این تغییر یک مشکل قیف موجود در فناوری آفریقا را تشدید میکند. بسیاری از شرکتهای نوآفرین مراحل اولیه قبلاً در دره سرمایه گیر افتادهاند و قادر به جمعآوری منابع مالی مرحله رشد نیستند. اگر اجتناب از ریسک اکنون بیشتر به پاییندست، به سرمایهگذاری پیش از سید و سید نفوذ کند، آسیب در ۱۸ تا ۳۶ ماه ظاهر خواهد شد.
شرکتهای کمتری تامین مالی خواهند شد، حتی تعداد کمتری به آمادگی تامین مالی سری آ خواهند رسید و خروجها کمیابتر خواهند شد و اکوسیستم را در طول زمان کوچک خواهند کرد.
با محافظهکارتر شدن سرمایه، بنیانگذاران مجبور خواهند شد برای تولید نقدی اولیه بهینهسازی کنند و بر بازارهای کوچکتر و محلی تمرکز کنند، جایی که هزینههای گسترش کمتر است. در حالی که این ممکن است مشاغل نابتر، منضبطتر و سودآورتری تولید کند، همچنین مجموعه شرطهای مقیاس خطرپذیر که نتایج چشمگیری ارائه میدهند و یک اکوسیستم شرکت نوآفرین پررونق را تعریف میکنند، محدود میکند.
میتواند وسوسهانگیز باشد که این تغییر را به عنوان سازگاری منطقی قاببندی کنیم. تورم بالا است، خروجها کمیاب هستند و با پایان چرخه عمر صندوقها، شرکای محدود نرخ بازگشت سرمایه را مطالبه میکنند. برخی از سرمایهگذاران آفریقایی میتوانند استدلال کنند که سرمایهگذاری در مدلهای مبتنی بر دارایی و جریان نقدی یک سازگاری منطقی با این شرایط کلان است و نه شکست تخیل، اما این تفکر برخلاف آن چیزی است که سرمایهگذاری خطرپذیر هست.
اگر این رویکرد ایمنی در دوران رونق اوایل دهه ۲۰۲۰ رایج بود، شرکتهای نوآفرینی مانند Paystack، Wave و Moniepoint احتمالاً هرگز اولین دورهای نهادی خود را جمعآوری نمیکردند. وقتی ایمنی به اصل سازماندهنده سرمایه ریسک بازارهای نوظهور تبدیل میشود، بهبود در مقیاس اتفاق نمیافتد.


