آبسا کنیا دارایی اوراق بهادار دولتی را 19% افزایش می‌دهد زیرا تقاضا برای وام کاهش می‌یابد

بانک آبسا کنیا، یکی از بزرگترین بانک‌های این کشور از نظر دارایی‌ها، دارایی‌های خود در اوراق بهادار دولتی را در سال ۲۰۲۵ به میزان ۱۹٪ افزایش داد، زیرا تقاضای ضعیف وام بانک‌ها را مجبور کرد که وجوه بیشتری را به بدهی دولتی هدایت کنند، در حالی که درآمد دیجیتال از سودآوری حمایت می‌کرد.

سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار دولتی به ۱۱۵.۱ میلیارد شیلینگ کنیا (۸۹۰ میلیون دلار) در سال منتهی به دسامبر ۲۰۲۵ رسید، در حالی که وام‌های مشتریان تنها ۱٪ رشد کرد و به ۳۱۲.۲ میلیارد شیلینگ کنیا (۲.۴۱ میلیارد دلار) رسید، طبق ارائه سرمایه‌گذاران بانک که روز چهارشنبه منتشر شد.

سود پس از کسر مالیات ۱۰٪ افزایش یافت و به ۲۲.۹ میلیارد شیلینگ کنیا (۱۷۷ میلیون دلار) رسید، حتی با وجود اینکه وام‌دهی کم باقی ماند.

نتایج نشان می‌دهد که چگونه وام‌دهندگان کنیایی به اوراق بهادار دولتی و درآمد کارمزد تکیه می‌کنند، زیرا استقراض خانوار و کسب‌وکار ضعیف باقی می‌ماند، که منعکس‌کننده تقاضای ضعیف اعتبار در بخش خصوصی است.

درآمد خالص بهره، که عمدتاً از وام‌ها ناشی می‌شود، ۶٪ کاهش یافت و به ۴۳.۳ میلیارد شیلینگ کنیا (۳۳۵ میلیون دلار) رسید. درآمد غیربهره‌ای ۱۲٪ افزایش یافت و به ۱۸.۱ میلیارد شیلینگ کنیا (۱۴۰ میلیون دلار) رسید که با کمک پرداخت‌ها، معاملات و سایر خدمات مبتنی بر تراکنش حاصل شد.

این تغییرات نشان‌دهنده نقش رو به رشد بانکداری دیجیتال در حمایت از درآمدهای بانکی است. حدود ۹۴٪ از تراکنش‌های آبسا اکنون از طریق کانال‌های جایگزین مانند پلتفرم‌های موبایل و آنلاین انجام می‌شود، طبق ارائه سرمایه‌گذاران.

بانک وام‌دهی دیجیتال را از طریق پلتفرم موبایل Timiza خود گسترش داده و فعالیت پرداخت‌های بازرگانی را از طریق محصولاتی مانند Lipa na Absa افزایش داده است، به عنوان بخشی از تلاش برای افزایش درآمد تراکنش.

درآمد غیر تامین مالی حدود ۲۹٪ از کل درآمد در سال ۲۰۲۵ را تشکیل داد که نسبت به ۲۶٪ یک سال قبل افزایش داشته است.

وام‌دهنده همچنین کیفیت دفتر وام خود را بهبود بخشید. هزینه‌های افت ارزش وام در طول سال ۳۲٪ کاهش یافت و به ۶.۲ میلیارد شیلینگ کنیا (۴۸ میلیون دلار) رسید.

ضررهای اعتباری کمتر و درآمد کارمزد بالاتر به جبران فشار بر درآمد بهره کمک کرد و از سودآوری کلی حمایت کرد.

بانک‌های کنیایی در حال طی کردن دوره‌ای از تقاضای محتاطانه اعتبار هستند، زیرا خانوارها تحت فشار درآمد قابل تصرف قرار دارند و کسب‌وکارها در مورد استقراض انتخابی باقی می‌مانند.

اوراق بهادار دولتی به وام‌دهندگان بازدهی قابل پیش‌بینی و ریسک کمتری نسبت به وام‌دهی بخش خصوصی ارائه می‌دهد، که آن‌ها را به گزینه‌ای جذاب تبدیل می‌کند، زیرا بانک‌ها خدمات دیجیتال را گسترش می‌دهند که کارمزد تراکنش ایجاد می‌کنند.