Ontmoet de kinderen uit Philadelphia die vechten om hun scholen open te houden

Dit verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd door Chalkbeat, een non-profit nieuwssite die onderwijsveranderingen in openbare scholen behandelt.

Achtsteklassers Alexis Rodriguez en Dominic Wolbert brachten de week voor een recente vergadering van het Philadelphia Board of Education door met voorbereidingen.

Ze hadden uren besteed aan het schrijven van hun toespraken en het krijgen van feedback daarop van hun leraren op Stetson Middle School. Ze hadden enkele zenuwen en ongemak overwonnen.

Toen hun namen werden afgeroepen om te spreken tijdens de vergadering in maart, keken ze de schoolbestuurders recht aan en zeiden tegen hen: Sluit onze school niet.

"Stetson was voor mij een plek waar ik kon leren, groeien en vriendschap sluiten met mensen die ik heel na aan mijn hart draag," zei Rodriguez, 14. "Het afbouwen van onze school betekent het vernietigen van het gevoel van veiligheid en erbij horen."

Met hun getuigenis voltooid, glipten de twee middelbare scholieren rond het twee-uur durende punt uit de bestuursvergadering om chips en frisdrank uit de automaat te halen. Het zou nog een lange avond worden, met tientallen andere leerlingen, leraren en ouders die zich hadden aangemeld om zich uit te spreken tegen de sluitingen.

In de maanden sinds superintendent Tony Watlington zijn voorstel vrijgaf om 18 scholen te sluiten, staan leerlingen vooraan in de strijd tegen het plan. Kinderen van slechts 6 jaar hebben getuigd tijdens schoolbestuursvergaderingen. Middelbare scholieren hebben walkouts gepland, districtgegevens geanalyseerd en relaties opgebouwd met leden van de gemeenteraad om verandering te bewerkstelligen. Sommige leerlingen besteedden een deel van de voorjaarsvakantie aan het bijwonen van een training over hoe te organiseren tegen de sluitingen.

Watlington heeft gezegd dat het plan betekent dat alle leerlingen les krijgen in kwaliteitsgebouwen en meer toegang hebben tot gewenste programma's, zoals AP-lessen. Het voorstel van $2,8 miljard omvat ook de modernisering van meer dan 100 scholen.

Leerlingen met wie Chalkbeat sprak, zeiden dat ze niet regelmatig schoolbestuursvergaderingen bijwoonden of op de hoogte bleven van lokale politieke beslissingen. Maar het debat over schoolsluiting was er een die voor hen belangrijk was en hen mobiliseerde. Sommigen zeiden dat samenwerken om de schoolsluitingen te bestrijden nieuwe diepe banden binnen de scholen heeft gesmeed. Anderen zeiden dat het hen deed afvragen waarom het lijkt alsof leerlingen en gezinnen zo weinig inspraak hebben in schoolbeslissingen.

Qeni Corinaldi, een eindexamenleerling op Parkway Northwest High School for Peace and Social Justice, zei dat het voorstel om zijn school te sluiten hem aan het denken zette over wie eigenlijk de macht heeft over scholen.

"Het ging van 'Oh, mijn school wordt gesloten' naar 'Ik ga er meer over te weten komen'," zei Corinaldi.

Nadat hij met leraren en vrienden had gesproken, een schoolbestuursvergadering had bijgewoond en wat onderzoek had gedaan, had hij vragen. Waarom mocht de burgemeester beslissen wie er in het schoolbestuur zat? Hoe kwam Watlington aan zijn positie? Waarom leken Watlington en het schoolbestuur op één lijn te zitten, als ze verondersteld werden aparte entiteiten te zijn?

Toen hij zich realiseerde hoeveel macht geconcentreerd was in de handen van slechts een paar mensen, was hij geschokt. "De machtsstructuur is niet waar democratie over gaat," zei Corinaldi.

Leerlingen overwinnen zenuwen om schoolsluitingen publiekelijk te bekritiseren

Het bestuur zal de uiteindelijke beslissing nemen over welke scholen sluiten, maar ze hebben nog niet gezegd wanneer ze zullen stemmen. In de tussentijd trekken leerlingen aan elke hendel die ze kunnen om het bestuur te bewegen veranderingen door te voeren.

Op Lankenau Environmental Science High School hebben leerlingen geholpen bij het organiseren van een evenement dat de programma's van de school en de banden met de 400 hectare natuurlijk land rondom de campus toont. Op Parkway Northwest leidden leerlingen een rondetafelgesprek met gemeenteraadslid Cindy Bass om hun perspectief op het sluitingsproces te delen.

Ouders en leraren hebben jongere kinderen ook geholpen betrokken te raken.

Bij een bijeenkomst buiten John Moffet Elementary School, die het district in een middelbare school wil veranderen, had de 9-jarige Morgan Chism een simpele vraag over het plan: "Waarom moet ik een mijl lopen om naar school te gaan?"

Chism's grootmoeder, Brenda Riggins, zei dat hij vragen stelde over wie beslissingen neemt over onderwijs sinds Moffet-ouders mensen begonnen te organiseren tegen het faciliteitenplan.

Riggins zei dat Chism altijd een maatschappelijk betrokken kind is geweest - hij zou liever kabelnieuws kijken dan tekenfilms, zei ze - maar dit moment heeft hem ertoe gebracht vragen te stellen over de diepere kwesties van ongelijkheid die de stad teisteren. Zelfs als hij de diepte ervan nog niet volledig begrijpt.

Een andere Moffet-ouder, Lina Ahmad, zei dat haar zoon Yahya echt verdrietig was over de geplande verandering voor de school. Maar het uitspreken om de school te sparen heeft hem nieuwe energie gegeven, zei ze.

Bij de bijeenkomst was Yahya te klein om over het podium te kijken, maar sprak zelfverzekerd over zijn liefde voor zijn school. "Ik wil niet verhuizen," vertelde hij de menigte ouders en leraren. "De school is eigenlijk een van de beste scholen. Ik wil niet weg."

Ana Urena, een achtsteklasser op Fitler Academics Plus die getuigde tijdens de recente gemeentelijke bijeenkomst van het bestuur, zei dat ze nerveus was om voor de menigte te spreken. Maar ze realiseerde zich dat de beslissing die op het spel stond er een was die ertoe zou kunnen leiden dat duizenden leerlingen hun scholen zouden verliezen. "Dat motiveerde me echt om het te doen," zei ze.

Ze zei dat ze hoopt dat het bestuur door het delen van haar perspectief de stemmen van leerlingen voorop zal stellen.

"Als ik het bestuur hoor spreken, als ik de volwassenen hoor die de macht hebben om dit op te lossen, hoor ik alleen maar geld. Miljarden dollars, miljoenen dollars. Het maakt niet uit," zei Urena. "Ik hoor de leerlingen niet."