Trazo bouwde een maaltijdbezorgbedrijf op in kleinere steden. Nu wil het Lagos betreden.

In 2019 probeerde Ikechukwu Nweze een probleem op te lossen in Asaba, in het zuiden van Nigeria, waar hij gevestigd was: online eten bestellen was moeilijk.

Destijds waren de meeste door durfkapitaal gesteunde bezorgstartups gericht op Lagos en Abuja, waar een hogere bevolkingsdichtheid en een sterkere consumentenvraag de logistiek makkelijker opschaalbaar maakten. Middelgrote steden in het zuiden zoals Asaba en Warri werden genegeerd.

Nweze, een afgestudeerde informatica die jaren had besteed aan het bouwen en weggooien van mislukte startup-ideeën — waaronder een sociaal platform bedoeld om te concurreren met het onlineforum Nairaland en een inheemse e-maildienst die hij Vmail noemde — geloofde dat er een kans lag om een hyperlokaal maaltijdbezorgbedrijf op te bouwen in onderbediende steden waar de digitale commerciële infrastructuur zwak was.

Samen met medeoprichters Adinnu Benedict, Chiedu Victor en Abanum Chukwuyenum — allemaal softwareontwikkelaars — lanceerde hij OliliFood in februari 2020 met twee restaurantverkopers en twee bezorgers.

Bouwen tijdens Nigeria's lockdown-economie

Het moment was ongemakkelijk. Een paar weken na de lancering ging de wereld in een COVID-19-lockdown die de meeste commerciële activiteit stillegde. Maar voor OliliFood, aangemerkt als een essentiële dienst, versnelde de crisis onverwacht de vroege adoptie. 

Restaurants die vroeger afhankelijk waren van spontane bezoekers, schakelden over op thuisbezorging, en de startup trof een nieuw soort klant aan.

"De lockdown deed ons beseffen dat bezorging kan werken," zei Nweze. "We waren in staat de mensen van Asaba te bedienen terwijl veel verkopers vanuit huis kookten."

Later in 2020 lanceerde OliliFood een mobiele app en begon het uit te breiden naar Warri, een andere middelgrote stad in het zuiden van Nigeria.

Maar opereren buiten Lagos kende structurele beperkingen. Maaltijdbezorging blijft sterk geconcentreerd in Nigeria's grotere commerciële centra, waar langere werktijden, een hoger besteedbaar inkomen en stedelijke mobiliteit een sterkere vraag naar gemaksdiensten creëren. 

In kleinere steden zoals Asaba, waar woon-werkpatronen lichter zijn en meer bewoners dichter bij huis werken, is de frequentie van maaltijdbezorging doorgaans lager, aldus Nweze.

"Quitte spelen in een kleine stad is behoorlijk uitdagend," zei Nweze. "Als we hadden gehoopt in de nabije toekomst quitte te spelen, denk ik dat we het bedrijf zouden hebben gesloten."

De startup overleefde op eigen middelen. Naast het maaltijdbezorgbedrijf hadden Nweze en zijn medeoprichters andere producten gebouwd, met name Vent Africa, een crypto- en fintechplatform gelanceerd in 2021, en Hizo, een grensoverschrijdende valutatransactiedienst. 

Inkomsten uit die ondernemingen hielden OliliFood draaiende op een moment dat de bezorgafdeling alleen de kosten niet kon dekken, aldus Nweze.

Naarmate de inflatie de afgelopen jaren in Nigeria versnelde, stegen de bedrijfskosten sterk. Motorfietsen die vroeger ₦300.000 ($219) kostten, werden later verkocht voor maar liefst ₦1,8 miljoen ($1.313), en de brandstofkosten stegen aanzienlijk na de afschaffing van Nigeria's benzinesubsidie in 2023.

OliliFood paste zich aan door een hybride bezorgersmodel te ontwikkelen, waarbij eigen vloten worden gecombineerd met externe logistieke operators.

"Je kunt niet volledig vertrouwen op je interne logistiek, en je kunt niet volledig vertrouwen op externe logistiek," zei Nweze. "Er moet een balans zijn."

De startup veranderde ook de manier waarop bezorgers worden beloond, nadat was ontdekt dat sommige bezorgers door het bedrijf gefinancierde brandstoftoelagen gebruikten voor persoonlijke boodschappen terwijl ze klantorders vertraagden. 

Onder de herziene structuur verdienen bezorgers een basissalaris plus commissie per voltooide bezorging, terwijl ze hun eigen brandstofkosten dragen.

"We hebben een model kunnen creëren dat deze bezorgers controleert, vergeleken met toen we brandstof voor hen kochten," zei Nweze.

Zes jaar, twee steden en een nieuwe naam

Zes jaar na de lancering heeft OliliFood meer dan 120.000 bestellingen verwerkt en ₦2 miljard ($1,5 miljoen) aan bruto merchandise-waarde (GMV) gegenereerd in Asaba en Warri, aldus Nweze. 

Het heeft momenteel ongeveer 25.000 totale gebruikers — met ongeveer 500 maandelijks actieve klanten — en exploiteert een netwerk van 20 bezorgers, verdeeld over vijf eigen bezorgers en 15 externe logistieke partners.

Nu omgedoopt tot Trazo, plant het bedrijf in het eerste kwartaal van 2027 uit te breiden naar Lagos en Abuja, waarbij het zich direct positioneert tegenover gevestigde bezorgspelers, waaronder Chowdeck, Glovo en nieuwkomer Swoop in Lagos, alsmede Heyfood in Abuja.

Toch is de schaalkloof die Trazo moet overbruggen aanzienlijk. 

Glovo, dat Nigeria in 2021 betrad, bezorgde vorig jaar 38 miljoen artikelen in het land en heeft lokaal meer dan ₦37 miljard ($27 miljoen) geïnvesteerd; het opereert nu in 11 steden met meer dan 2.000 actieve bezorgers en meer dan 6.000 verkoperpartners. 

Chowdeck, de door Y Combinator gesteunde Nigeriaanse maaltijdbezorgstartup, zag zijn GMV in 2024 meer dan verzes­voudigde — zijn laatste gerapporteerde groei — en haalde het daaropvolgende jaar een Series A-ronde van $9 miljoen op. Het exploiteert een netwerk van 20.000 bezorgers in 14 steden. 

Nigeria's online maaltijdbezorgmarkt, in 2025 gewaardeerd op ongeveer $1,14 miljard volgens onderzoeksbureau IMARC Group, wordt grotendeels betwist tussen die twee startups in Lagos, waar bezorgdichtheid en herhalingsbestelfrequentie cumulatieve voordelen creëren voor gevestigde spelers.

Tegen die achtergrond schetsen Trazo's 500 maandelijks actieve klanten, 20 bezorgers en $1,5 miljoen aan cumulatieve GMV het beeld van een startup die een andere gewichtsklasse betreedt.

De rebranding weerspiegelt ook een strategische verschuiving in de activiteiten van de startup. Het breidt uit voorbij restaurantbezorging naar boodschappen, geneesmiddelen, huishoudelijke basisbenodigdheden, gasnavullingen en uiteindelijk thuisdiensten zoals schoonmaak en spa-boekingen. 

De oprichters concludeerden dat de oorspronkelijke architectuur en branding van OliliFood het bedrijf tegenhielden en besloten van scratch te herbouwen.

"De app zelf kon niet volledig opschalen naar andere steden vanwege de manier waarop hij was gebouwd," zei Nweze. "En de naam beperkte ons ook."

Het woord "Olili," zo legde hij uit, is afgeleid van een Igbo-taaluitdrukking die geassocieerd wordt met feesten en eten, waardoor het moeilijk was om het op een natuurlijke manier uit te breiden naar andere categorieën dan restaurantbezorging.

Het argument voor als tweede komen

Nweze stelt dat het als eerste bouwen in kleinere steden het bedrijf dwong operationele problemen op te lossen die startups in grote steden zelden vroeg tegenkomen: inconsistente kaartsystemen, een dun aanbod van bezorgers, lage besteldensdichtheid en een zwakkere consumentenvraag naar bezorgdiensten. 

Die lessen geven Trazo nu, zo gelooft hij, een kans in moeilijkere markten.

"Als een bedrijf in Lagos ervoor kiest naar Asaba te komen, zal het voor hen gemakkelijker zijn te mislukken dan voor [Trazo] om naar Lagos te gaan," zei hij. "Wanneer je een startup hebt die te maken heeft gehad met een heleboel omgevingsfactoren en beperkingen, en er toch doorheen heeft weten te schalen, wat gebeurt er dan als [het] naar een markt gaat die meer ecosysteemvriendelijk is?"

De gemiddelde bestelwaarde van Trazo varieert tussen ₦15.000 ($11) en ₦20.000 ($15), met gemiddelde bezorgkosten van ongeveer ₦2.500 ($1,82) per rit, aldus Nweze.

Hij merkte op dat die unit economics, ontwikkeld in een markt waar elke naira harder moest werken, zich kunnen vertalen naar een concurrerender omgeving in Lagos en Abuja, waar de bezorgverwachtingen aanzienlijk hoger zijn.

Het kaartprobleem

Een specifieke inzet die Trazo doet, is op locatie-intelligentie. Nweze zei dat de gemiddelde bezorgtijd van de startup ongeveer 40 minuten bedraagt, waarbij de voorbereidingstijden van verkopers en de nauwkeurigheid van klantlocaties twee van de grootste operationele knelpunten blijven. 

Hij merkte op dat adresseringssystemen en digitale kaartinfrastructuur inconsistent blijven in Nigeria's snel uitdijende stedelijke gebieden.

"Nigeria's steden zijn niet goed in kaart gebracht; een groot probleem is dat wanneer nieuwe wegen of locaties ontstaan, deze vaak niet snel worden bijgewerkt op Google Maps," zei hij. "We gebruiken gegevens van onze bezorgingen om een AI-aangedreven kaartsysteem te bouwen dat zichzelf verbetert naarmate meer gebruikers met het platform interacteren."

De startup heeft ook een 'betaal-voor-mij'-functie geïntroduceerd waarmee gebruikers bestellingen kunnen plaatsen en betalen namens anderen, en plant zijn kaartsysteem in te zetten als het uitbreidt naar Lagos, Abuja, Port Harcourt, Enugu en Benin in de komende jaren.

Trazo betreedt deze nieuwe markten zonder externe financiering, aldus Nweze. Het is volledig op eigen middelen gefinancierd sinds de oprichting, en de oprichter zei dat het niet actief op zoek is naar durfkapitaal ondanks zijn uitbreidingsplannen.

Toch wedt hij erop dat zes jaar overleven in Nigeria's kleinere steden de startup heeft voorbereid op een zwaarder concurrerende omgeving.

"We hebben bijna de deuren gesloten," zei Nweze. "Maar in deze steden blijven heeft ons geleerd hoe we lean moeten bouwen, logistiek moeten beheren en bezorging van de grond af moeten begrijpen. Nu geloven we dat het tijd is om te groeien."