Hij is niet zwaar, hij is mijn zoon

JOHOR BAHRU: Op de meeste woensdagen, rond 3 uur 's nachts, stapt de 70-jarige Cheong Kah Pin op zijn motorfiets en begint aan een reis die hij al talloze keren eerder heeft gemaakt.

Hij vertrekt voor zonsopgang om het verkeer te vermijden, en de rit brengt hem van zijn huis in Taman Johor Jaya over de Causeway naar Singapore.

Aan de andere kant wacht in Changi Prison zijn zoon, de 44-jarige Cheong Chun Yin, die een levenslange gevangenisstraf uitzit.

Als oudste van Kah Pins vier kinderen werd Chun Yin in 2008 in Singapore gearresteerd op beschuldiging van drugshandel. Hij werd aanvankelijk ter dood veroordeeld, maar de straf werd later omgezet in levenslange gevangenisstraf en geseling.

Na ongeveer een uur rijden arriveert Kah Pin ruim voor het bezoekuur en wacht bij een benzinestation totdat de gevangenis om 8 uur opengaat. Dan ziet hij eindelijk zijn zoon.

"Als ik zie dat het goed met hem gaat, voelt mijn hart op zijn gemak," vertelde Kah Pin aan FMT Lifestyle.

Door de jaren heen heeft hij veel opgeofferd om Chun Yin te helpen. Na diens arrestatie verkocht Kah Pin drie huizen om de juridische kosten te betalen — een forse opoffering voor een groenteverkoper die tientallen jaren had gewerkt en gespaard.

"Ik wilde gewoon dat hij het goed had en naar huis kon komen. Het maakt niet uit of ik geen huizen of geld heb. Ik wil gewoon dat mijn zoon thuiskomt."

Kah Pin zei dat hij ook mensen betaalde die beweerden te kunnen helpen, maar daar kwam niets van terecht.

Oud-DAP-parlementslid voor Johor Jaya, Liow Cai Tung, heeft Kah Pins toewijding uit eerste hand meegemaakt. Al meer dan een decennium steunt zij Kah Pin, ook toen het erop aankwam om Chun Yin te redden van de doodstraf.

Tot op de dag van vandaag stopt hij, voor elke reis naar Singapore, bij haar kantoor aan om haar hulp te vragen bij de MyICA Mobile-app, die reizigers gebruiken om hun aankomstinformatie in te dienen voordat zij het land binnengaan.

"Je kunt zien dat zijn grootste zorg zijn zoon is. Hij wil meer verdienen, zodat hij, als Chun Yin vrijkomt, genoeg geld heeft om te doen wat hij wil," vertelde Liow (40) aan FMT Lifestyle.

"We hopen dat Kah Pin gezond blijft om de vrijlating van zijn zoon mee te maken."

Onderweg heeft Kah Pin vriendelijkheid van vreemden ondervonden. Medewerkers van benzinestations bieden hem soms koffie aan, terwijl een kerk in Singapore hem maaltijden verstrekt en zelfs een motorfiets voor hem heeft gekocht.

Toch zijn de jaren niet gemakkelijk voor hem geweest. Ondanks dat hij lijdt aan hoge bloeddruk en hartproblemen, blijft hij zichzelf aanzetten om te werken en groenten te verkopen op ochtend- en avondmarkten.

Tijdens het bezoek van FMT Lifestyle was hij hard aan het werk op een avondmarkt, ondanks somber weer. Kah Pin zei dat hij gedreven wordt door de hoop dat Chun Yin op een dag vervroegd vrijgelaten kan worden en de middelen zal hebben om opnieuw te beginnen.

Gekoesterde herinneringen, hoopvolle dromen

Lang voordat gevangenisbezoeken deel uitmaakten van zijn routine, brachten vader en zoon hun dagen door met samen werken op de pasar malam. Chun Yin verkocht cassettes, cd's en dvd's, terwijl Kah Pin vlakbij zijn groentestand bemanste.

Gevraagd wat hij het meest mist aan zijn zoon, spreekt Kah Pin niet over verjaardagen of feesten. In plaats daarvan herinnert hij zich de gewone momenten: thuiskomen na een lange ochtend op de markt bij een maaltijd die Chun Yin had gekookt, of de keer dat hun auto het begaf en Chun Yin erop stond hem zelf te duwen.

Bovenal herinnert Kah Pin zich een hardwerkende zoon die nooit aarzelde om een handje te helpen. "Hij was altijd bereid mensen te helpen. Als een vriend om hulp vroeg, zei hij ja."

Voor Kah Pin heeft één foto in het bijzonder een speciale betekenis. Genomen nadat hij zijn eerste huis had gekocht, toont de foto hem terwijl hij een jonge Chun Yin op zijn schouders draagt en trots naar zijn zoon kijkt, terwijl de peuter glimlacht naar de camera.

Geen van beiden had kunnen bedenken dat hun leven ooit zou worden bepaald door gevangenisbezoeken en jaren van scheiding.

Kah Pin torst ook een andere last: naarmate zijn gezondheid achteruitgaat, vreest hij dat de dag kan komen waarop hij de reis naar Chun Yin niet meer kan maken.

Meer nog vreest hij dat hij misschien niet lang genoeg zal leven om de mogelijke vrijlating van zijn zoon mee te maken.

Maar totdat die dag komt, zal hij die vroege rit op zijn motorfiets over de Causeway blijven maken: een toegewijde vader die nooit zal ophouden te wachten tot zijn zoon thuiskomt.