Geschreven door Thaddeus G. McCotter via American Greatness,

Naarmate men de ouderdom nadert, beginnen de mijlpalen te vervagen in de achteruitkijkspiegel. Toch is er af en toe iets dat de herinnering opschrikt en je bewustzijn van zulke mijlpalen en hoe snel de tijd is gevlogen weer scherp stelt.

Onlangs werd ik eraan herinnerd dat bijna een hele generatie Amerikanen geboren is na de introductie van de iPhone in 2007. Als Gen X'er die geboren werd voor de introductie van het antwoordapparaat, voelde ik het gewicht van mijn zestig jaar, samen met een knagend gevoel van angst over de toekomst.

Nee, niet omdat ik er niet veel langer meer zal zijn. Ondanks de mythes van de alomtegenwoordige jeugdcultus die door onze onrijpe commerciële cultuur wordt gepropageerd, zijn de toenemende pijnen en kwalen die mijn reis naar de ouderdom begeleiden een dringende herinnering dat niemand eeuwig leeft. Mijn bezorgdheid betreft veeleer hoe weinig Amerikanen er geboren zullen worden om mij en de andere oudere leden van onze vergrijzende natie te vervangen.

Zoals gemeld door Elise Winland in Zeale News, suggereert een nieuwe studie dat de introductie van de iPhone in 2007 een significante rol heeft gespeeld in de dalende Amerikaanse vruchtbaarheidscijfers.

Geschreven door Caitlin K. Myers en Ezekiel Hooper en uitgegeven door het National Bureau of Economic Research (NBER), zegt de titel van het werkdocument alles: "Is de iPhone anticonceptie? Causaal bewijs uit AT&T's dragermonopolie van 2007–2011."

De methodologie van het onderzoek is eenvoudig, evenals de implicaties ervan voor onze natie. Zoals beknopt uitgelegd door mevrouw Winland: "Het artikel maakt gebruik van een natuurlijk experiment gecreëerd door Apples exclusieve deal met AT&T. Toen de iPhone in juni 2007 werd gelanceerd, was hij alleen beschikbaar op het netwerk van AT&T tot februari 2011, waardoor onderzoekers gebieden met verschillende niveaus van vroege iPhone-toegang konden vergelijken."

Hoewel deze deal gunstig uitpakte voor de onderzoekers, waren de gevolgen rampzalig voor het geboortecijfer van de natie. Volgens Myers en Hooper:

De verspreiding van de iPhone heeft de daling van het aantal geboorten onder vrouwen onder de 30 verdiept, terwijl de stijging van het aantal geboorten onder oudere vrouwen werd onderdrukt. Over het algemeen verklaart de verspreiding van de iPhone 33–52% van de daling van het algemene vruchtbaarheidscijfer onder vrouwen van 15–44 jaar. Nationaal enquêtebewijs over tijdsbesteding en seksueel gedrag is consistent met de bevinding dat de iPhone persoonlijke interacties vermindert, het gebruik van pornografie vergroot en de seksuele frequentie vermindert.

Belangrijk is dat Myers en Hooper niet beweren dat de iPhone de enige oorzaak is van de sterke daling van het Amerikaanse geboortecijfer, dat zij aangeven met 22 procent te zijn gedaald sinds 2007, wederom het jaar van de introductie van de iPhone. Want zoals Winland opmerkt, geloven de onderzoekers dat het historisch lage geboortecijfer van de natie van 53,1 geboorten per 1.000 vrouwen van 15 tot 44 jaar "niet volledig kan worden verklaard door de gebruikelijke verklaringen zoals de Grote Recessie, toegenomen toegang tot anticonceptie, stijgende woon- en kinderopvangkosten en uitgesteld huwelijk."

De onderzoekers betogen wel dat "studies impliceren dat toegang tot de iPhone het aantal geboorten met 4,5–8,0% heeft verminderd bij de leeftijdsgroep 15–19 en met 3,2–6,6% bij de leeftijdsgroep 20–24, met statistisch significante maar kleinere dalingen bij oudere cohorten." (Het is vermeldenswaardig dat de iPhone een heilzaam effect had op het verminderen van tienerzwangerschappen; de blijvende schadelijke effecten die voortvloeien uit het verlies van sociale interactie en de bijbehorende vaardigheden zullen echter door de huidige tieners de toekomst in worden gedragen.)

Iedereen met een vluchtige kennis van het werk van Marshall McLuhan zal zijn dictum, "het medium is de boodschap", hier aan het werk zien. Elke nieuwe technologie beïnvloedt mensen, zowel in de manier waarop zij met die technologie omgaan als in de manier waarop zij vervolgens via het gebruik ervan met andere mensen omgaan – of dit nalaten.

De wiskunde – meer bepaald de aftreksom – is eenvoudig: door meer tijd in je virtuele cocon door te brengen, heb je minder tijd om met echte mensen om te gaan. Men moet daarom nadenken hoeveel van de bijdrage van de iPhone aan de geboortedip voortkomt uit de onbewuste effecten van de technologie op zijn gebruikers. De iPhone wordt immers, in tegenstelling tot bijvoorbeeld anticonceptie of een carrièrekeuze, niet bewust gebruikt om zwangerschap uit te stellen of te voorkomen. De geboortedip wordt veeleer verergerd doordat de iPhone-gebruiker meer in beslag wordt genomen door het apparaat en de stimulatie die het biedt dan door een andere persoon. Er zijn immers maar zoveel uren in de dag – en nacht.

Ondertussen blijft het geboortecijfer dalen. Het is een indicator van nationale gezondheid. Een optimistische, toekomstgerichte natie heeft op zijn minst een vervangend geboortecijfer, zo niet een groeiend. Een natie in verval heeft een dalend geboortecijfer. In het Amerika van vandaag gaan de atomisering van onze burgerij en de bijbehorende anomie onverminderd door, terwijl algoritmisch gepersonaliseerde gevangeniscellen ons uit de algemene bevolking duwen en in afzondering plaatsen. Zo wordt de verraderlijke, circulaire logica van het verleidelijke lied van verval het mantra: het leven is oneerlijk, ongelijk en verschrikkelijk, dus het is beter – zelfs deugdzaam – om geen nieuw leven in dit moeras van zinloosheid te brengen.

Het resultaat hiervan is het dalende geboortecijfer in zowel de Verenigde Staten als Europa, waar de apostelen van het postmodernisme de overhand hebben en de vermeende leegte van de moderniteit vullen met een geloofsovertuiging die stelt dat het meest "tolerante" geloof is te geloven in niets – inclusief de geërfde beschaving. Een postmoderne generatie die is geleerd zichzelf te verafschuwen, heeft geen zin om voort te planten. Want wat is er een betere manier om de zinloze toekomst te verwerpen dan door ervoor te zorgen dat er geen opvolgende generaties zijn om die voort te zetten?

Hoewel ik slechts een bachelordiploma in de politicologie heb, en ondanks alle technologische vooruitgang tijdens mijn leven – waaronder het internet, sociale media, AI en het antwoordapparaat – voel ik me toch zeker genoeg om te verklaren: "Je kunt alleen een baby maken in de echte wereld."

Een gezonde natie stelt het echte leven boven een virtuele wereld. Die heeft geen geboortedip. En ik neig ertoe te geloven dat zo'n natie meer antwoordapparaten heeft – of in elk geval wisselgesprek – en minder smartphones.