De Grootste AI-Bottleneck Zit in Je Hoofd

Voorwoord

De lucht valt naar beneden. Of dat is wat mijn LinkedIn-feed me vertelt.

Elke dag brengt een nieuwe profetie. Het einde van de programmeur. De veroudering van de Product Manager. De dood van de creatieveling. We krijgen te horen dat we staan op de rand van een werkloze toekomst waar een algoritmische god onze code schrijft, onze interfaces ontwerpt en onze backlogs beheert.

Ik heb twintig jaar besteed aan het bouwen van systemen. Ik heb frameworks zien opkomen en verdwijnen. Ik heb methodologieën zien die als wondermiddelen werden beloofd maar loodzware gewichten werden. En nu zie ik een paniek die minder over technologie gaat en meer over ijdelheid.

De angst dat AI je zal vervangen is niet gebaseerd op de capaciteit van het model. Het is gebaseerd op de kwetsbaarheid van je ego.

Als je hele professionele identiteit draait om het schrijven van standaardcode of het herschikken van Jira-tickets, dan ja. Je zou je zorgen moeten maken. Maar als je een bouwer bent? Als je een denker bent? Dit heeft absoluut alles veranderd.

Het "vervangings"-narratief is een mythe. Maar het blijft bestaan omdat het een veel enger realiteit verbergt. Je gaat niet vervangen worden door een robot. Je gaat erdoor ontmaskerd worden.

De Binaire Paniek

De orthodoxie van de techwereld op dit moment is een binaire paniek.

De Onheilsprofeten: Ze kijken naar tools zoals Devin of GitHub Copilot en zien een uitstervingsgebeurtenis. Ze beweren dat omdat een LLM in seconden een React-component kan genereren, de mens die dat component vroeger schreef nu afvalmateriaal is.

De Defensieve Egoïsten: Engineers die spotten. "Het hallucineert," zeggen ze. "Het kan context niet begrijpen." Ze trekken zich terug in een fort van arrogantie. Ze geloven dat hun "onderbuikgevoel" over systeemarchitectuur een magische eigenschap is die silicium nooit kan repliceren.

Beide kanten hebben ongelijk.

De onheilsprofeten missen het punt van engineering. Engineering is niet typen. Het is beslissingen nemen. De defensieve egoïsten missen het punt van vooruitgang. Ze houden vast aan werk van lage waarde omdat het hen slim laat voelen.

Recente studies tonen aan dat de paniek reëel is. Maar liefst 74% van de IT-professionals gelooft dat AI hun vaardigheden verouderd zal maken. Je kunt over deze angst lezen in 74 Of It Pros See Ai Making Their Skills Obsolete.

Onderzoek geeft consequent aan dat AI geen vervanging is voor menselijke expertise, maar eerder een krachtig uitbreidingsinstrument. Zie Ai And Job Displacement Myths Vs Facts. De gegevens tonen aan dat nieuwe technologieën meer banen creëren dan ze verdringen. Maar de aard van die banen verandert.

De Barsten in de Orthodoxie

Ik heb vorige week een agent gebouwd. Het was de bedoeling dat het een legacy Python-service zou refactoren. Ik gaf het de repo. Ik gaf het de context. Ik zei dat het zich moest gedragen.

Het schreef prachtige code. Elegante type hints. Docstrings waar een bibliothecaris van zou huilen. Het was perfect.

En het was volledig verkeerd.

Het had een afhankelijkheid gehalluceerd die niet bestond. Het had een functie geoptimaliseerd die nooit werd aangeroepen. Het had de bedrijfslogica verkeerd begrepen omdat de bedrijfslogica irrationeel was (zoals bedrijfslogica altijd is).

Als ik een junior ontwikkelaar was die mijn waarde definieerde aan de hand van geproduceerde regels code, had ik dat verzonden. Het systeem zou zijn gecrasht.

Dit is waar de barsten in de orthodoxie verschijnen.

Het "God Complex" in software engineering is reëel. We zijn er vatbaar voor. Zie The God Complex Why Software Engineers Are So Prone To Ego. We denken dat ons vermogen om syntaxis te onthouden ons tot genieën maakt.

AI ontneemt dat. De argumenten voor een kubectl commando onthouden is geen genialiteit. Het is trivia. En de robot is beter in trivia dan jij.

Er is een concept genaamd "Skill Obsolescence." Het versnelt. De helft van alle huidige vaardigheden kan binnen twee jaar verouderd zijn. Maar dit betekent niet dat de baan verouderd is. Het betekent dat de gereedschapskist verandert. Zie Half Of All Skills Will Be Outdated Within Two Years Study Suggests.

De Stijgende Waterlijn

De realiteit is dat AI de "waterlijn" van kwaliteit verhoogt.

Stel je een zee van competentie voor. Boven het water is waarde. Onder het water is een commodity.

Decennialang zijn we royaal betaald om onder de waterlijn te werken. We hebben carrières opgebouwd op het schrijven van CRUD-apps en het configureren van Webpack. We hebben onszelf ervan overtuigd dat dit gezwoeg "vakmanschap" is.

Dat is het niet. Het is loodgieterswerk.

AI overstroomt de machinekamer. Het verhoogt die waterlijn. Alles eronder is nu geautomatiseerd.

• Als je waardepropositie als ontwikkelaar was "Ik kan een React-component schrijven op basis van een mock" ben je nu onder water.
• Als je waardepropositie als PM was "Ik kan notities maken in een vergadering en een user story schrijven" ben je nu onder water.

Dit is de bron van de paniek. De mensen die het hardst schreeuwen zijn degenen die net boven de oude lijn water aan het trappen waren.

Je kunt over deze verschuiving lezen in How Ai Changes The Meaning Of Expertise A Deep Dive.

De Kwaliteitsparadox

Naarmate de kosten voor het genereren van code en content naar nul dalen, zal het volume exploderen. We zullen verdrinken in door AI gegenereerde apps, artikelen en producten. Het meeste ervan zal rommel zijn.

Daarom schiet de waarde van curatie en expertise omhoog.

Het vermogen om code te verwijderen is nu waardevoller dan het vermogen om het te schrijven.

Het vermogen om "nee" te zeggen is waardevoller dan het vermogen om "ja" te genereren.

Dit is de paradox. Hoe meer AI creëert, hoe meer menselijk oordeel kost.

Zie The Human Edge In The Age Of Ai Why Expertise Matters More Than Ever. Echte expertise is het enige filter dat we nog hebben tegen entropie.

Het Indie Agency-tijdperk

Er is nog een verschuiving gaande. De dood van de silo.

AI laat de estafetteloop van Product → Design → Engineering → QA → Ops instorten.

Een enkele engineer, gewapend met de juiste tools, kan nu het werk doen van een klein team. Een designer kan functionele code prototypen. Een PM kan de database rechtstreeks bevragen met natuurlijke taal.

We bewegen richting het "Indie Agency"-model van werken. Kleine, multidisciplinaire teams van experts die AI gebruiken om ver boven hun gewicht te boksen. Zie The Indie Agency Era The Shift Toward Talent First Tech Enabled Creative Work.

In deze wereld is "Het is niet mijn werk" een ontslagbrief.

Zie The Importance Of Interdisciplinary Collaboration In Ai Projects. De complexiteit van moderne systemen betekent dat we diverse perspectieven nodig hebben.

Implicaties voor Product Managers

De Product Manager is niet dood. Maar de "Project Manager" die zich voordoet als een Product Manager is afgelopen.

De nieuwe PM is een "Bouwer." Ze zijn technisch. Ze begrijpen de materialen. Ze gebruiken AI om de oplossingsruimte te verkennen voordat ze het overdragen aan engineering. Zie How Ai Is Redefining The Product Managers Role.

Wanneer de kosten van het bouwen van code naar nul dalen, worden de kosten van het bouwen van de verkeerde code het primaire risico. De taak van de PM is om dat risico te verminderen.

Implicaties voor Engineers

De Software Engineer is niet dood. Maar de "Code Monkey" is afgelopen.

De nieuwe Engineer is een "Systeemarchitect." Ze behandelen door AI gegenereerde code als een grondstof. Hun taak is om het te verfijnen. Het te beveiligen. Het te integreren.

Ze moeten overgaan van "Schrijver" naar "Redacteur." Dit is een moeilijke overgang. Redacteuren moeten beter zijn dan de schrijvers die ze redigeren.

Zie The End Of Expertise As We Know It How Ai Will Redefine What Being Skilled Means.

De Interactie

Dit is waar de magie gebeurt. De interactie tussen de PM en de Dev.

In de nieuwe wereld wordt het artefact gedeeld. De PM brengt een werkend prototype (gegenereerd door AI). De Dev haalt het uit elkaar. Ze zitten samen. Ze co-creëren.

Dit vereist wederzijds respect. Zie Leveraging Ai To Improve Business Collaboration And Make Teams Smarter.

Het Jamsessie Mentale Model

Vergeet de "Assemblagelijn." Vergeet de "Overdracht."

Denk eraan als een "Jamsessie."

In een jazzband is iedereen een meester van zijn instrument. De drummer probeert niet piano te spelen. De pianist probeert niet trompet te spelen.

Maar ze luisteren allemaal naar elkaar. Ze reageren. Ze bouwen voort op elkaars ideeën.

De AI is een nieuw instrument. Het is een synthesizer die als alles kan klinken.

De PM speelt de melodie. Ze bepalen de richting.

De Engineer is de ritmesectie. Ze bieden de structuur. Ze zorgen ervoor dat het geheel niet uit elkaar valt.

Als de PM opstaat en zegt "Ik heb de drummer niet meer nodig omdat deze synthesizer een drumloop heeft" sterft de muziek. Het wordt mechanisch. Het wordt zielloos.

Het publiek (de gebruikers) kan het verschil zien tussen een loop en een drummer.

Conclusie

De robot komt niet voor je baan. Hij komt voor je verveling.

De AI-revolutie is een spiegel. Als je erin kijkt en een vervanging ziet, is dat omdat je jezelf vervangbaar hebt gemaakt. Je hebt genoegen genomen met middelmatigheid.

Maar als je erin kijkt en een hefboom ziet? Een manier om sneller, beter en groter te bouwen? Dan heb je niets te vrezen.

Aan de Product Managers: Stop met proberen je engineers te ontslaan. Je hebt ze nodig.

Aan de Engineers: Stop met het afwijzen van je Product Managers. Je hebt ze nodig.

De toekomst behoort toe aan de teams die AI kunnen integreren zonder hun menselijkheid te verliezen.

Het behoort toe aan de teams die het vakmanschap respecteren.

De waterlijn stijgt. Als je alleen staat, zul je verdrinken. Als je samen staat, zul je drijven.

Oorspronkelijk gepubliceerd op tyingshoelaces.com

\