In vasteland China, welke Web3-startups zijn levensvatbaar en welke niet?

Auteur: Liu Honglin

De afgelopen jaren heeft advocaat Honglin via offline deelsessies en besloten cursussen veel vrienden ontmoet die geïnteresseerd zijn in de Web3-industrie. Bij bijna elke uitwisseling stelt iemand me halverwege of aan het einde een heel vergelijkbare vraag:

Wat kunnen Web3-ondernemers doen onder het bestaande wettelijke en regelgevende kader op het Chinese vasteland als ze de grens niet willen overschrijden?

Dit is een werkelijk existentiële vraag, een scherpe herinnering aan de benarde situatie waarmee veel Web3-ondernemers op het Chinese vasteland worden geconfronteerd. Enerzijds zijn we getuige van de snelle evolutie van DeFi, NFT's, stablecoins, RWA en AI+Crypto op buitenlandse markten; anderzijds worden we gedwongen om te confronteren met het huidige regelgevingslandschap op het Chinese vasteland: het Web3-verhaal dat gecentreerd is rond financiële innovatie en tokenmechanismen kan simpelweg niet direct worden gekopieerd en geïmplementeerd op het Chinese vasteland.

Het is juist vanwege dit magische en ongelijke gevoel dat "we duidelijk kunnen zien dat Web3 de toekomst zal zijn, maar wanneer we naar beneden kijken, lijkt het alsof we er niets aan kunnen doen" dat mensen herhaaldelijk twijfelen en dezelfde vraag doen ontstaan: hoe kan Web3 anders doorgaan zonder wettelijke rode lijnen te overschrijden?

Om uw mobiele data te besparen, laten we meteen ter zake komen: op het Chinese vasteland zijn Web3-startups niet "onmogelijk", maar zouden ze niet moeten draaien om "het uitgeven van tokens, handelen in tokens, fondsenwerving en handelen." Zodra u deze vier acties volledig uit uw bedrijfsmodel verwijdert, worden de resterende mogelijkheden veel duidelijker.

De eerste categorie, die nog steeds een reële aanwezigheid heeft, is Web3, dat puur een technologie- en infrastructuurlaag is.

Als u blockchain ziet als een "nieuw type gedistribueerde database, samenwerkingstool of systeemarchitectuur" in plaats van een financieel instrument, dan is het niet afgewezen op het Chinese vasteland. Of het nu een consortium blockchain is, een gepermissioneerde blockchain, of een oplossing genaamd "blockchain technologiedienst", "gedistribueerd grootboeksysteem" of "vertrouwde data-infrastructuur", ze vallen allemaal in wezen onder de categorie informatietechnologiediensten.

Op dit niveau zijn de dingen die ondernemers kunnen doen zeer specifiek en traditioneel: systemen bouwen voor bedrijven, platforms voor overheden en middleware voor industrieën. Data-eigendomsbevestiging, datastroom, bewijsopslag en traceerbaarheid, samenwerking tussen entiteiten, supply chain coördinatie, justitiële bewijsopslag en administratieve bewijsopslag zijn geen nieuwe scenario's, maar het gebruik van blockchain kan inderdaad een duidelijkere structuur bieden voor verantwoordelijkheidstoewijzing, auditracking en bewijsverzameling achteraf.

De sleutel hier is niet of u blockchain gebruikt, maar eerder: wie uw klanten zijn, hoe u in rekening brengt en of u iets verkoopt met investeringsverwachtingen aan het grote publiek. Zolang het bedrijfsmodel B2B betaald, projectgebaseerd of op abonnementsbasis is, is dit pad relatief schoon.

De tweede categorie bestaat uit Web3-applicaties die expliciet gefinancialiseerd zijn, maar de "digitale asset"-schil behouden.

De evolutie van NFT's op het Chinese vasteland heeft al een duidelijk voorbeeld gegeven. Zolang het geen secundaire markttransacties betreft, geen nadruk legt op investeringsrendementen en geen waardegroei belooft, maar in plaats daarvan terugkeert naar de use case van "digitale content, digitale rechten en digitale inloggegevens", hebben de toezichthouders het niet volledig afgewezen.

Digitale verzamelobjecten, merklidmaatschapscertificaten, evenementenpassen, digitale auteursrechtlabels en digitale identiteitsbadges gaan in wezen allemaal over "het gebruik van blockchain om een onveranderlijk en verifieerbaar certificaat uit te geven." De echte uitdaging voor deze projecten is niet het "vertellen van Web3-verhalen", maar eerder het oprecht oplossen van problemen met betrekking tot merkoperaties, gebruikersrelaties en content-eigendom.

Veel ondernemers komen hier vast te zitten, vaak niet vanwege juridische kwesties, maar vanwege zakelijke beoordeling: of blockchain wordt gebruikt of niet, kan het echt beter zijn dan het niet gebruiken van blockchain? Als het antwoord simpelweg "het ziet er meer Web3 uit" is, dan is het onwaarschijnlijk dat het project lang zal standhouden.

De derde categorie zijn Web3-gerelateerde bedrijven die draaien om compliance, risicobeheersing en industriële diensten.

Naarmate de regelgeving duidelijker wordt, zal er een golf van "dienstvragen" ontstaan. Exchanges, projectteams, overseas expansieteams, contentplatforms en technologiebedrijven hebben allemaal ondersteuning nodig op het gebied van juridische zaken, compliance, risicobeheersing, auditing, data-analyse, on-chain monitoring en anti-witwaspraktijken.

Een opmerkelijk kenmerk van dit type bedrijf is dat het niet in de schijnwerpers opereert, maar het bestaat al lang en wordt steeds essentiëler. Voor degenen die vertrouwd zijn met de industrie en in staat zijn de complexe logica uit te leggen, is het een typisch "langzaam bedrijf".

Daarom zou iedereen moeten kunnen begrijpen waarom Mankiw LLP al lange tijd diep betrokken is bij de nichemarkt van Web3 en dit van plan is te doen voor tien of twintig jaar.

Van juridisch advies, compliance-architectuurontwerp en oprichting van buitenlandse entiteiten, tot on-chain fondspathanalyse, risicobeoordeling en systeemconstructie, deze taken zijn misschien niet spectaculair, maar ze zijn zeer reëel.

De vierde categorie zijn Web3-startups die "mondiaal worden" als voorwaarde nemen, maar niet-kernprocessen op het Chinese vasteland voltooien.

Dit type pad test vaak het meest de structurele ontwerpcapaciteiten en het gevoel voor wettelijke grenzen van een ondernemer. De kernlogica is niet "doen alsof je geen Web3 doet in China", maar eerder een zeer duidelijke uitsplitsing: welke aspecten vallen onder de technische en dienstverlening activiteiten die kunnen worden geaccommodeerd door het vastelandsrecht, en welke aspecten moeten worden voltooid onder het buitenlandse compliance-kader.

In de praktijk kunnen vastelandteams wettelijk taken uitvoeren zoals onderzoek en ontwikkeling, productontwerp, protocolauditing, systeemonderhoud, risicobeheersingsmodellen, data-analyse, complianceonderzoek en contentondersteuning. Deze taken zijn in wezen technische of intellectuele diensten en hebben niet direct betrekking op de uitgifte, handel of fondsenoverdracht van virtuele valuta's. Zolang ze niet direct tokens promoten aan het grote publiek, deelnemen aan fondsenwerving of transacties faciliteren, zijn deze rollen relatief controleerbaar onder de wet.

Wat echt moet worden "uitbesteed" zijn de front-end aspecten die financiële attributen betreffen: token-uitgifte, stablecoin-ontwerp, on-chain transacties, clearing en afwikkeling, bewaring van gebruikersfondsen en winstverdelingsmechanismen. Als deze activiteiten plaatsvinden op het Chinese vasteland, zijn de risico's vrijwel onoverkomelijk. Als deze echter worden voltooid door buitenlandse entiteiten, met diensten, marketing en gebruikersacquisitie die allemaal in het buitenland plaatsvinden, en het vastelandteam slechts fungeert als technische of ondersteunende leverancier, heeft deze algemene structuur precedenten en ruimte voor verbetering in de praktijk.

In werkelijkheid vertoont dit type model vaak een hiërarchische structuur: de buitenlandse locatie huisvest het hoofdbedrijf, compliance-entiteiten en de bedrijfslus; terwijl de vastelandlocatie lijkt op een "technische afdeling + onderzoeksinstituut + back-end ondersteuningscentrum." Het is niet bijzonder aantrekkelijk, noch kan het worden verpakt in een groots verhaal, maar de kracht ligt in de duurzaamheid. Dit is misschien niet de ideale staat voor Web3-startups, maar het is een realistisch pad dat herhaaldelijk is gevalideerd binnen het bestaande wettelijke kader.

Natuurlijk is de voorwaarde voor dit pad dat ondernemers een echt begrip moeten hebben van "mondiaal worden" zelf, in plaats van simpelweg een buitenlands bedrijf te registreren en een buitenlandse website te lanceren. Als vragen zoals waar de markt is, wie de gebruikers zijn, wie de verantwoordelijkheid voor compliance draagt en hoe de financieringslus te sluiten niet duidelijk worden begrepen, kan zelfs het meest uitgebreid gestructureerde plan gemakkelijk uit de hand lopen op het uitvoeringsniveau.

Ten slotte wil ik alle vrienden die een bedrijf willen starten in de Web3-industrie herhalen dat, onder de wettelijke context van het Chinese vasteland, de volgende activiteiten vrijwel zeker als hoog risico of zelfs illegaal worden beschouwd: het uitgeven of vermomd uitgeven van tokens in welke vorm dan ook; het werven van fondsen in de naam van "knooppunten, partners of whitelists"; het beloven van rendementen of het impliceren van rendementen; anderen voorzien van matching, prijsstelling of promotie van virtuele valutahandel; en het promoten van crypto-asset investeringen in WeChat-groepen, online gemeenschappen of livestreams.

Op het Chinese vasteland kan het behandelen van Web3 als een "technologie en tool" in plaats van een "financiën en asset" de ondernemersreis daadwerkelijk verlengen. Dit is zeker niet de meest spannende route, maar het is misschien degene die het minst waarschijnlijk zal falen.