Ethereum, verwaarloosd door Wall Street: Waarom lopen de fundamenten en ETH-prijs uiteen?

Auteur: Clow Eenvoudige Taal Blockchain

In 2025 ervaarde Ethereum een klassiek geval van "divergentie tussen fundamentals en prijs".

In augustus doorbraak de prijs van ETH het vorige hoogtepunt van 2021, bereikte boven de $4.900 en vestigde een nieuw all-time high. Het marktsentiment bereikte "extreme hebzucht", en discussies over "Ethereum die Bitcoin overtreft" intensiveerden opnieuw.

De goede tijden duurden echter niet lang. Tegen het einde van het jaar was de prijs van ETH teruggevallen tot ongeveer $2.900, een daling van bijna 40% ten opzichte van de piek. Kijkend naar de gegevens van de afgelopen 365 dagen, bereikte de daling 13,92%, met een volatiliteit van 141%.

Ironisch genoeg leverde Ethereum dat jaar eigenlijk een uitstekende technische prestatie: het implementeerde met succes twee mijlpaalupgrades, Pectra en Fusaka, en reconstrueerde volledig de schaalbaarheid van het netwerk; het Layer 2-ecosysteem ervaarde explosieve groei, waarbij de jaaromzet van de Base-chain die van veel publieke blockchains overtrof; en giganten zoals BlackRock vestigden Ethereum's positie als de voorkeursafwikkelingslaag voor Real-World Assets (RWA) via het BUIDL-fonds, waarbij de fondsomvang de $2 miljard overtrof.

Technologie gaat vooruit, het ecosysteem bloeit, maar de prijzen dalen.

Wat is er precies gebeurd achter deze "divergentie tussen fundamentals en prijzen"?

Het Ontmaskeren van de Deflatiemythe

Om deze divergentie te begrijpen, moeten we beginnen met de Dencun-upgrade.

De Dencun-upgrade op 13 maart 2024 was de directe trigger voor de ineenstorting van Ethereum's deflatoire narratief.

De kern van deze upgrade is de introductie van EIP-4844, die via Blob-transacties een speciale databeschikbaarheidslaag biedt voor L2. Technisch gezien is deze upgrade bijna perfect—L2-transactiekosten zijn met meer dan 90% gedaald en de gebruikerservaring op netwerken zoals Arbitrum en Optimism is aanzienlijk verbeterd. Het heeft echter aanzienlijke turbulentie veroorzaakt op het gebied van tokeneconomie.

Onder het EIP-1559-mechanisme hangt de hoeveelheid verbrande ETH (deflatoir momentum) direct af van het congestieniveau van de blokruimte. Dencun verhoogde het aanbod van databeschikbaarheid aanzienlijk, maar de vraagzijde hield geen gelijke tred—hoewel het L2-transactievolume toeneemt, overschrijdt het aanbod van Blob-ruimte de vraag, waardoor Blob-vergoedingen lang in de buurt van nul blijven hangen.

Cijfers spreken boekdelen. Voor de upgrade verbrandde Ethereum duizenden ETH per dag op piekmomenten; na de Dencun-upgrade stortte de totale verbrandingshoeveelheid in als gevolg van de scherpe daling van Blob-vergoedingen. Belangrijker nog, de uitgifte van ETH (ongeveer 1800 ETH per blok per dag) begon de verbrandingshoeveelheid te overschrijden, en Ethereum keerde terug naar een inflatoire staat vanuit deflatie.

Volgens gegevens van ultrasound.money werd het jaarlijkse inflatiepercentage van Ethereum in 2024 positief, veranderend van negatief naar positief, wat betekent dat het totale aanbod van ETH niet langer afnam maar dagelijks toenam. Dit keerde de narratieve basis van "Ultra Sound Money" volledig om.

Dencun heeft effectief het deflatoire narratief van Ethereum "gedood". ETH is getransformeerd van een schaars bezit dat "afneemt met gebruik" terug naar een bezit met milde inflatie. Deze plotselinge verschuiving in monetair beleid heeft velen teleurgesteld die in ETH investeerden op basis van de "ultrasone geld"-theorie, waardoor ze de markt verlieten. Een langetermijnhouder schreef op sociale media: "Ik kocht ETH vanwege deflatie, maar nu die logica verdwenen is, waarom zou ik het nog vasthouden?"

Technologische upgrades zijn over het algemeen een positieve ontwikkeling, maar op korte termijn zijn ze een prijsmoordenaar geworden. Dit is Ethereum's grootste paradox: hoe succesvoller L2 is, hoe zwakker de waardecaptatie op het mainnet wordt; hoe beter de gebruikerservaring, hoe meer ETH-houders worden gekwetst.

L2's tweesnijdend zwaard: vampier of slotgracht?

In 2025 bereikte het debat over de relatie tussen Layer 2 en Layer 1 zijn hoogtepunt.

Vanuit financieel overzichtperspectief is de situatie van Ethereum L1 inderdaad zorgwekkend. Coinbase's Base-chain genereerde in 2025 meer dan $75 miljoen aan inkomsten, goed voor bijna 60% van de winsten van het hele L2-segment. Daarentegen, terwijl Ethereum L1 actieve handel zag in augustus, bedroeg zijn protocolinkomsten slechts $39,2 miljoen, minder dan een enkel kwartaal van Base's inkomsten.

Als Ethereum als een bedrijf zou worden beschouwd, zou zijn omzet aanzienlijk zijn gedaald, terwijl zijn marktkapitalisatie hoog zou blijven, waardoor het "duur" lijkt voor traditionele waarde-investeerders.

"L2 is een parasiet die Ethereum leegzuigt." Dit is een mainstream-opvatting in de markt.

Een diepere analyse onthult echter dat de zaken veel complexer zijn dan dat.

Alle economische activiteiten in L2 worden uiteindelijk in ETH uitgedrukt. Op Arbitrum of Base betalen gebruikers voor gas met ETH, en in DeFi-protocollen is het kernonderpand ETH. Hoe welvarender L2 wordt, hoe sterker de liquiditeit van ETH als "valuta".

Deze valutapremie kan niet uitsluitend worden gemeten aan de hand van L1-gasinkomsten.

Ethereum is in transitie van "gebruikers direct bedienen" naar "het L2-netwerk bedienen". De Blob-vergoedingen die L2 aan L1 betaalt, zijn in wezen het aankopen van Ethereum's beveiliging en databeschikbaarheid. Hoewel Blob-vergoedingen momenteel laag zijn, kan dit B2B-inkomstenmodel duurzamer zijn dan een B2C-model dat uitsluitend op retailgebruikers vertrouwt, naarmate het aantal L2-gebruikers stijgt.

Een analogie is dat Ethereum niet langer een detailhandelaar is, maar een groothandelaar. Hoewel de winst per transactie lager is, kan het schaaleffect groter zijn.

Het probleem is dat de markt deze verschuiving in bedrijfsmodellen nog niet heeft begrepen.

Competitief Landschap: Onder Druk van Meerdere Fronten

Ethereum's lastige situatie kan niet volledig worden besproken zonder over zijn concurrenten te praten.

Volgens Electric Capital's jaarverslag van 2025 blijft Ethereum de onbetwiste ontwikkelaarsleider, met 31.869 actieve ontwikkelaars gedurende het jaar, een aantal dat geen enkel ander ecosysteem evenaart.

Ethereum verliest echter terrein in de strijd om nieuwe ontwikkelaars. Solana heeft 17.708 actieve ontwikkelaars, een stijging van 83% op jaarbasis, en presteert uitzonderlijk goed onder nieuwkomers.

Belangrijker nog is dat er differentiatie is in de industriesectoren.

In de PayPal-sector (betalingsfinanciering) heeft Solana een leidende positie gevestigd dankzij zijn hoge TPS en lage vergoedingen. De uitgifte van PayPal USD (PYUSD) op Solana is gestegen, en instellingen zoals Visa zijn begonnen met het testen van grootschalige commerciële betalingen op het platform.

In de DePIN-race (Gedecentraliseerde Fysieke Infrastructuur) leed Ethereum een grote tegenslag. Vanwege fragmentatie tussen L1 en L2 en gasvergoedingsvolatiliteit migreerde het sterproject Render Network in november 2023 naar Solana. Toonaangevende DePIN-projecten zoals Helium en Hivemapper kozen ook voor Solana.

Ethereum leed echter geen volledige nederlaag.

Ethereum handhaaft absolute dominantie in de RWA- (Real-World Asset) en institutionele financieringssectoren. BlackRock's $2 miljard BUIDL-fonds wordt grotendeels aangedreven door Ethereum. Dit toont aan dat traditionele financiële instellingen meer vertrouwen hebben in Ethereum's beveiliging bij het afhandelen van grootschalige betalingsafwikkelingen.

Op de stablecoin-markt heeft Ethereum een aandeel van 54%, ter waarde van ongeveer $170 miljard, en blijft het het primaire voertuig voor de "internetdollar".

Ethereum beschikt over de meest ervaren architecten en onderzoekers, waardoor het geschikt is voor het bouwen van complexe DeFi en financiële infrastructuur; terwijl zijn concurrenten een groot aantal applicatielaagontwikkelaars aantrekken die vanuit Web2 overstappen, waardoor ze geschikt zijn voor het bouwen van consumentgerichte apps.

Dit zijn twee verschillende ecologische positioneringen, die de toekomstige richting van de concurrentie zullen bepalen.

Wall Street's "ambigue" houding

"Het lijkt geen sterke erkenning te hebben gekregen van mainstream financiële instellingen op Wall Street."

Dit gevoel is geen illusie. Gegevens van The Block tonen aan dat tegen het einde van het jaar Ethereum ETF's netto-instroom hadden van ongeveer $9,8 miljard, terwijl Bitcoin ETF's een verbazingwekkende $21,8 miljard zagen.

Waarom zijn instellingen zo "onverschillig" tegenover Ethereum?

De kernreden is dat, vanwege regelgevende beperkingen, spot-ETF's die in 2025 werden genoteerd hun onderpandfunctie verwijderd hebben gekregen.

Wall Street geeft prioriteit aan cashflow. Ethereum's native 3-4% onderpandrendement was zijn kerncompetitief voordeel ten opzichte van Amerikaanse staatsobligaties. Voor BlackRock- of Fidelity-klanten is het aanhouden van een "renteloos" risicovolle bezit (ETH in een ETF) echter veel minder aantrekkelijk dan het direct aanhouden van Amerikaanse staatsobligaties of aandelen met hoge dividenden.

Dit leidde direct tot een "plafond"-effect op de instroom van institutionele fondsen.

Een dieper probleem is de dubbelzinnigheid in de positionering. Tijdens de cyclus van 2021 beschouwden instellingen ETH als de "technoandelen-index" van de cryptomarkt, d.w.z. een hoge-bèta-bezit—als de markt goed was, zou ETH beter moeten presteren dan BTC.

Deze logica zal echter in 2025 niet meer kloppen. Als instellingen prioriteit geven aan stabiliteit, zullen ze BTC kiezen; als ze hoog risico en hoog rendement zoeken, zullen ze zich wenden tot andere krachtige publieke blockchains of AI-gerelateerde tokens. Het "alfa"-rendement van ETH zal niet langer duidelijk zijn.

Instellingen hebben Ethereum echter niet volledig opgegeven.

BlackRock's $2 miljard-fonds is allemaal op Ethereum, wat een duidelijk signaal afgeeft: bij het afhandelen van de afwikkeling van bezittingen ter waarde van honderden miljoenen dollars, vertrouwen traditionele financiële instellingen alleen op Ethereum's beveiliging en juridische zekerheid.

De institutionele houding tegenover Ethereum is meer als "strategische erkenning, maar tactische observatie".

Vijf mogelijkheden voor een comeback

Geconfronteerd met de huidige neergang, waar zal Ethereum op vertrouwen om de zaken in de toekomst om te keren?

Ten eerste, het doorbreken van het ijs op ETF-staking.

De 2025 ETF is slechts een "halfafgewerkt product", en institutionele houders van ETH kunnen geen stakingbeloningen verkrijgen. Zodra een ETF met stakingmogelijkheden wordt goedgekeurd, zal ETH onmiddellijk een in USD luidend bezit worden met een geannualiseerd rendement van 3-4%.

Voor wereldwijde pensioenfondsen en soevereine vermogensfondsen zal dit type bezit, dat technologische groei (prijsstijging) en vaste inkomsten (onderpandrendementen) combineert, een standaardcomponent van hun bezitsallocatie worden.

Ten tweede, het RWA-fenomeen.

Ethereum wordt de nieuwe backend voor Wall Street. BlackRock's $2 miljard BUIDL-fonds, hoewel nu uitbreidend naar meerdere chains, beschouwt Ethereum nog steeds als een van de hoofdchains.

In 2026, naarmate meer staatsobligaties, onroerend goed en private equity-fondsen op de blockchain worden geplaatst, zal Ethereum biljarden dollars aan bezittingen ondersteunen. Hoewel deze bezittingen niet noodzakelijkerwijs hoge gasvergoedingen genereren, zullen ze een enorme hoeveelheid ETH als liquiditeit en onderpand vergrendelen, waardoor het circulerende aanbod op de markt aanzienlijk wordt verminderd.

Ten derde, de vraag en het aanbod op de Blob-markt zijn omgekeerd.

Het deflatoire falen veroorzaakt door Fusaka is slechts een tijdelijke vraag-aanbod-mismatch. Momenteel is het gebruik van Blob-ruimte slechts 20%-30%, en naarmate blockbuster-applicaties (zoals Web3-games en SocialFi) op L2 verschijnen, zal Blob-ruimte worden gevuld.

Zodra de Blob-markt verzadigd raakt, zullen zijn vergoedingen exponentieel stijgen. Liquid Capital-analyse suggereert dat met de groei van L2-transactievolume, Blob-vergoedingen tegen 2026 30%-50% van de totale ETH-verbranding kunnen bijdragen. Op dat moment zal ETH terugkeren naar het deflatoire traject van een "ultrasone valuta".

Ten vierde, een doorbraak in L2-interoperabiliteit.

De fragmentatie van het L2-ecosysteem (gebrek aan liquiditeit en slechte gebruikerservaring) is momenteel het belangrijkste obstakel voor grootschalige adoptie. Optimism's Superchain en Polygon's AggLayer bouwen een uniforme liquiditeitslaag.

Belangrijker nog, het is gebaseerd op L1's gedeelde sorteertechnologie. Dit zal alle L2's in staat stellen dezelfde gedecentraliseerde sorteerder-pool te delen, niet alleen het oplossen van het probleem van cross-chain atomic swaps, maar ook L1's in staat stellen waarde terug te winnen (de sorteerder vereist dat ETH wordt gestaakt).

Wanneer gebruikers net zo soepel kunnen schakelen tussen Base, Arbitrum en Optimism als het schakelen tussen mini-programma's in WeChat, zal het netwerkeffect van het Ethereum-ecosysteem exponentieel exploderen.

Ten vijfde, de technologie-roadmap voor 2026.

Ethereum's evolutie gaat door. Glamsterdam (eerste helft van 2026) zal zich richten op het optimaliseren van de uitvoeringslaag, waarbij de ontwikkelingsefficiëntie en beveiliging van smart contracts aanzienlijk worden verbeterd, gaskosten worden verlaagd en de weg wordt geëffend voor complexe institutionele DeFi-applicaties.

Hegota (tweede helft van 2026) en Verkle Trees zijn essentieel voor het eindspel. Verkle Trees zullen stateless clients in staat stellen te draaien, wat betekent dat gebruikers het Ethereum-netwerk kunnen verifiëren op hun telefoons of zelfs in browsers zonder terabytes aan gegevens te downloaden.

Dit zal Ethereum ver voor al zijn concurrenten plaatsen op het gebied van decentralisatie.

Samenvatting

Ethereum's "slechte" prestatie in 2025 was niet omdat het faalde, maar omdat het een pijnlijke transformatie onderging van een "retail speculatief platform" naar een "mondiale financiële infrastructuur".

Het offert kortetermijn-L1-inkomsten op in ruil voor de onbeperkte schaalbaarheid van L2.

Het offerde kortetermijnprijsstijgingen op in ruil voor de compliance en beveiligingsslotgracht van Institutional Grade Assets (RWA).

Dit is een fundamentele verschuiving in bedrijfsmodellen: van B2C naar B2B, van het verdienen van transactievergoedingen naar het worden van een mondiale afwikkelingslaag.

Voor investeerders is Ethereum vandaag zoals Microsoft halverwege de jaren 2010 toen het overging naar clouddiensten—hoewel de aandelenkoers momenteel gedeprimeerd is en het uitdagingen ondervindt van opkomende concurrenten, bouwen zijn diepe netwerkeffecten en slotgrachten kracht op voor de volgende fase.

De vraag is niet of Ethereum kan stijgen, maar wanneer de markt de waarde van deze transformatie zal begrijpen.