Beste Dr. Holmes en Mr. Baer:

Onze tante Helen overleed op 28 december vorig jaar. Zij was degene die voor ons zorgde toen onze ouders stierven. Ze was een alleenstaande vrouw en heeft ons alle drie opgevoed als haar eigen kinderen. Ze werd begraven op 31 december 2025, om 23:30 uur. Mijn oudste broer (Kuya Arnold) regelde alles, zodat onze tante "zou vertrekken met het geluid van trompetten — eigenlijk vuurwerk — die haar thuis verwelkomen terwijl ze naar de hemel vliegt."

Mijn jongere broer (Philip) en ik waren het daar zeer mee oneens. Wij vonden dat onze tante een respectvolle, aandachtige begrafenis verdiende, en niet hoefde te concurreren met het vieren van het nieuwe jaar door de natie in dit godvergeten land waar nooit iets zal veranderen.

We probeerden met Kuya Arnold te redeneren, maar hij stond op zijn manier. Hij betaalt voor alles, dus vindt hij dat hij het recht heeft om te blijven volhouden. Ook werden we geleerd om hem te volgen. Al onze andere familieleden zijn het erover eens dat hij het beste weet omdat hij de oudste is.

Kuya Arnold hield van dit gezag dat hij over ons had, om geen andere reden dan dat hij ouder was. Hoe meer Kuya Philip en ik van streek waren hierover, hoe meer hij erop stond dat we hem "respecteerden". Toen we ouder werden, verlieten we het huis van mijn tante zodra we het ons konden veroorloven. Ik woon nog steeds in een huurhuis, maar tenminste kan ik kiezen hoe ik wil leven. Hetzelfde geldt voor Kuya Philip. Sterker nog, we hadden mijn broer niet meer gezien tot aan de dood van mijn tante. Zijn gedrag bevestigt alleen maar waarom het het beste was om hem al die tijd te vermijden.

Vertel ons alstublieft hoe we met hem om moeten gaan.

– OLGA

Beste Olga,

Bedankt voor je e-mail.

Hiërarchie en de eisen ervan zijn zo oud als de menselijke samenleving. Hiërarchie doordringt ons sociale leven, ons werkleven, en overleeft ons inderdaad, bijv. eerstgeboorterecht, het recht of de gewoonte waarbij de eerstgeborene (vaak de man) de nalatenschap van hun ouders of zelfs hun troon erft. Het is zeer gebruikelijk hier op de Filippijnen, zoals je verhaal illustreert.

Hiërarchie is de natuurlijke orde der dingen op gebieden als overheid, strijdkrachten en zaken, maar minder duidelijk in het gezin. Natuurlijk is leeftijd een belangrijke factor wanneer broers en zussen opgroeien — hoe ouder de broer of zus, hoe meer ontwikkeld zowel fysiek als mentaal (in de meeste gevallen). Echter, de patronen uit de kindertijd hebben de neiging door te zetten in de volwassenheid, en eerbied/respect is vaak een factor die familierelaties van wieg tot graf beheerst.

Je familie, Olga, lijkt in dit opzicht niet anders te zijn dan vele anderen. Je oudere broer Arnold geniet van zijn rol als hoofd van je familie, uitsluitend gebaseerd op het feit dat hij de eerstgeborene is, en inderdaad wordt hij hierin gesteund door de rest van je familie, behalve door je tante. 

Tot nu toe is de manier waarop jij en je jongere broer hiermee zijn omgegaan, gescheiden levens te leiden en zo weinig mogelijk met Arnold te maken te hebben. Voor zover wij weten, heeft dit goed uitgepakt voor jullie beiden, maar nu, met de dood van je tante, worden jullie geconfronteerd met een verenigde oppositie zonder dat iemand jullie steunt.

De beste optie zou daarom kunnen zijn om pragmatisch te zijn en te erkennen dat dit een strijd is die je niet kunt winnen. Arnold heeft de familie aan zijn kant en het geld om zijn plannen uit te voeren. In plaats daarvan zouden jij en je jongere broer je tante op je eigen manier moeten eren en dan verder moeten gaan zoals voorheen, waarbij je zoveel mogelijk afstand houdt van Arnold.

Met vriendelijke groet,

JAFBaer

Beste Olga,

Hartelijk dank voor je brief. Het spijt me zo van het gedrag van Kuya Arnold. Het spijt me nog meer dat jij en je Kuya Philip opnieuw gefrustreerd moesten worden vanwege zijn beslissingen en zijn "capriolen", vooral omdat hij jullie van streek maakte op een moment dat het omgaan met de dood van je tante al moeilijk genoeg was.

Ik zeg dit ook al weet ik niet hoeveel er waren en hoe absurd ze op je over kunnen zijn gekomen, maar het klinkt alsof de beslissing van je Kuya om je tante te laten begraven om 23:30 uur op 31 december daar een van is.

Het is ook mogelijk dat je Kuya Arnold opzettelijk de tijd en datum van de begrafenis heeft gekozen omdat hij het gevoel had dat dit jullie het meest van streek zou maken. Dit besef zal niet uitwissen wat er in 2025 is gebeurd, maar ik hoop dat het je zal helpen zijn gedrag vanuit een ander perspectief te bekijken. Zijn gedrag kan zeker worden geclassificeerd als klootzak-gedrag, d.w.z. aangezien zijn keuzes lijken af te hangen van welke reactie hij uit jullie beiden kan krijgen. Zijn gedrag is echter ook zielig, omdat hij geen keuze lijkt te kunnen maken die onafhankelijk is van jullie beiden.

Je zou denken dat een volwassen persoon integriteit, de inherente juistheid van de situatie en vriendelijkheid zou kiezen als leidraad voor zijn gedrag, in plaats van wat zijn broers en zussen het meest zou irriteren. In die zin lijkt hij parang meer kawawa (een figuur om medelijden mee te hebben) dan bedreigend.

Het is ook mogelijk dat volwassen kinderen zich gedragen zoals ze dat deden toen ze jonger waren. Was je broer een pestkop toen hij jonger was? Is het mogelijk dat het verdriet dat jullie allemaal ervoeren tijdens de crematie van je tante deze oude dynamiek opnieuw activeerde, waardoor hij (en jij) werd herinnerd aan onopgeloste jeugdconflicten?

Jij en je broer hebben ervoor gekozen om ver weg te wonen van je broer vanwege zijn persoonlijkheid en familieverwachtingen. Ik hoop dat zijn gedrag en jullie reacties bevestigen dat jullie de beste beslissing hebben genomen.  

Toegegeven, dit lijkt misschien weinig troost op zo'n moment, maar jezelf hieraan herinneren (en aan zijn kawawa-ness) kan een beetje van de irritatie die jij en je broer mogelijk nog steeds ervaren, verlichten.

Alles goeds,

MG Holmes

– Rappler.com