MANILLA, Filipijnen – Renee Nicole Good, die op 7 januari werd doodgeschoten door een agent van de Amerikaanse Immigration and Customs Enforcement (ICE), was een bekroond dichteres.

Good behaalde haar graad in Creatief Schrijven aan de Old Dominion University in Norfolk, Virginia. In 2020 won ze als student een bachelorpoëzieprijs van de Engelse afdeling van de universiteit voor haar werk "On Learning to Dissect Fetal Pigs."

Het gedicht toont hoe de moeder van drie kinderen diep duikt in existentiële vragen, leven en dood. Destijds prezen de juryleden van de wedstrijd Good voor haar gebruik van beeldspraak en voor het vermogen om naadloos een breed scala aan herinneringen te verweven om haar punt over te brengen.

"Wat is het oorsprongsverhaal van 'verlangen'; de urgentie van geloof en ongeloof? vraagt de dichter in de eerste regel. Door de specificiteit van het beeld en associatieve sprongen van stuk tot stuk ontstaat een tekst die op zichzelf een heilige tekst wordt, een meditatie die de lezer naar het onbekende leidt," schreven de juryleden over haar werk.

Hieronder staat Good's gedicht, oorspronkelijk gepubliceerd op poets.org:

On Learning to Dissect Fetal Pigs

door Renée Nicole Macklin

i want back my rocking chairs,

solipsist sunsets,

& coastal jungle sounds that are tercets from cicadas and pentameter from the hairy legs of cockroaches.

i've donated bibles to thrift stores

(mashed them in plastic trash bags with an acidic himalayan salt lamp—

the post-baptism bibles, the ones plucked from street corners from the meaty hands of zealots, the dumbed-down, easy-to-read, parasitic kind):

remember more the slick rubber smell of high gloss biology textbook pictures; they burned the hairs inside my nostrils,

& salt & ink that rubbed off on my palms.

under clippings of the moon at two forty five AM I study&repeat

               ribosome

               endoplasmic—

               lactic acid

               stamen

at the IHOP on the corner of powers and stetson hills—

i repeated & scribbled until it picked its way & stagnated somewhere i can't point to anymore, maybe my gut—

maybe there in-between my pancreas & large intestine is the piddly brook of my soul.

it's the ruler by which i reduce all things now; hard-edged & splintering from knowledge that used to sit, a cloth against fevered forehead.

can i let them both be? this fickle faith and this college science that heckles from the back of the classroom

               now i can't believe—

               that the bible and qur'an and bhagavad gita are sliding long hairs behind my ear like mom used to & exhaling from their mouths "make room for wonder"—

all my understanding dribbles down the chin onto the chest & is summarized as:

life is merely

to ovum and sperm

and where those two meet

and how often and how well

and what dies there.

Good werd gedood op slechts enkele straten afstand van waar ze met haar partner in de Twin Cities woonde. Ze werd door een ICE-agent neergeschoten terwijl ze in haar SUV zat.

Ze laat haar partner en drie kinderen achter: een dochter van 15 jaar, een zoon van 12 jaar en een kind van zes jaar. Ze was eerder getrouwd met Timmy Ray Macklin Jr., die in 2023 overleed op 36-jarige leeftijd. – Rappler.com