[EDITORIAL] Wanneer anti-witwassetwetten worden geweaponiseerd

Afgelopen week zijn gemeenschapsjournalist Frenchie Mae Cumpio en mensenrechtenactivist Marielle Domequil veroordeeld voor terrorismefinanciering.

Terrorismefinanciering? Wat is dat? Is er terroristische activiteit gaande waar we ons zorgen over moeten maken? Blijkbaar niet in de zaak van Cumpio.

De twee werden veroordeeld niet vanwege een geldspoor, maar op basis van getuigenissen van "teruggekeerde rebellen" die beweerden dat de twee in de bergen van Catbalogan waren en 100.000 peso contant geld overhandigden aan het New People's Army. Maar volgens Cumpio was het geld bedoeld voor gemeenschappen die ontheemd waren door militarisering in Leyte en Samar.

Daardoor werden de twee jonge mensen zes jaar gevangengezet, en het lijkt erop dat ze nog langer in de gevangenis blijven omdat hun vonnis een harde 8-12 jaar is.

Maar dit is niet zomaar een rechterlijke dwaling. Dit alles hangt samen met de "grijze lijst" van de Financial Action Task Force, een initiatief van de G7-landen.

Wanneer een land op de grijze lijst staat, betekent dit dat het er niet in slaagt de instroom van vuil geld of terrorgeld tegen te houden. De Filipijnen zijn berucht op dit gebied — er zijn talloze POGO's die kanalen zijn voor syndicaatgeld, en witwaspraktijken zoals de Bangladesh Bank cyberroof van 2016 en de Duitse betalingsverwerker Wirecard.

Dit heeft financiële gevolgen voor de Filipijnen omdat de financiële reputatie daalt en de kredietwaardering van het land kan worden beïnvloed.

Maar volgens Human Rights Watch was de gebruikte oplossing — omdat het moeilijk is om syndicaten te pakken en er echte woede is jegens links — het indienen van vele terrorismefinancieringszaken tegen progressieve organisaties.

Volgens het Committee to Protect Journalists toont de uitspraak "de vastberadenheid van het leger en de regering om kritische journalisten het zwijgen op te leggen."

De veroordeling van Cumpio toonde het lelijke gezicht van de wet en het rechtssysteem. Ze werd midden in de nacht gearresteerd, een klassieke intimidatie door de autoriteiten. Het duurde vijf jaar voordat Cumpio kon getuigen. 

Een financiële wet werd verdraaid en gebruikt tegen activisten, terwijl de echte syndicaten en witwasmisdadigers nog steeds niet gepakt zijn, zoals Pharmally-baas Lin Weixiong. En moeten we nog verder gaan? De masterminds achter de diefstal van miljarden aan overstromingsbestrijdingsprojecten zijn nog vrij en genieten waarschijnlijk van hun koffers vol contant geld. Maar de regering mobiliseerde tegen activisten en hun 100.000 peso contant geld.

Uiteindelijk werd de wet die gericht was op het tegengaan van witwassen als een wapen ingezet en gebruikt om critici de mond te snoeren. 

Het is een complex verhaal dat overgaat van de wereld van internationale financiering naar een 56 jaar oude opstand. Zoals altijd zijn de kwetsbaren degenen die actief zijn in belangengroepen en gemakkelijk doelwit zijn voor het leger en de draconische antiterreurwet. 

Maar de prijs is enorm hoog met de verloren jaren in het leven van de activisten die al lang gevangenzaten en nu veroordeeld zijn. – Rappler.com