$75 miljoen uitgeven aan een netwerkaanval voor slechts $100.000 winst? Een terugblik op de Monero en Qubic 51% aanval en verdedigingsstrijd

Als de cryptovalutawereld nooit verlegen zit om dramatische verhalen, is de hoofdrolspeler deze keer veranderd naar Monero.

Dit was geen plotselinge aanval; het was eerder een zorgvuldig geplande hashrate-confrontatie, een maand van tevoren aangekondigd. De aanvallers kondigden zelfs hun voornemen aan om het Monero-netwerk uit te dagen tussen 2 en 31 augustus. Hun doel was een zeldzame prestatie in de blockchainwereld: het beheersen van 51% van de hashrate van een privacymunt-netwerk met een marktkapitalisatie van meer dan $5 miljard.

Vandaag beweren de aanvallers dat doel te hebben bereikt.

Dit was een lang geplande aanval.

Zoals we allemaal weten, moeten in een blockchain-netwerk alle transacties worden geverifieerd door miners, een proces dat bekend staat als mining. De rekenkracht van een miner wordt hashrate genoemd. Hoe hoger de hashrate, hoe groter de kans op het minen van een nieuw blok en het ontvangen van beloningen.

Hetzelfde geldt voor Monero.

Maar vergeleken met andere valuta heeft Monero een ontwerp dat voorkomt dat grote mining pools kwaad kunnen doen - het ondersteunt geen speciale mining-machines (ASICs) en kan alleen worden gemined met de CPU of GPU van een gewone computer. De oorspronkelijke bedoeling van deze regel is om te voorkomen dat alle miners zich verzamelen in dezelfde grote mining pool. Op deze manier kan in theorie iedereen zijn eigen computer gebruiken om deel te nemen aan mining, en het netwerk zal eerlijker en meer gedecentraliseerd zijn.

Dit mechanisme heeft echter ook een geïdealiseerde aanvalsmethode, namelijk het huren of mobiliseren van een groot aantal gewone servers (zoals cloud computing-resources, inactieve pc's en mining-computers) in een korte periode. Dit is precies hoe de aanvaller dit heeft bereikt.

Laten we eens kijken naar deze lang geplande aanvaller, genaamd Qubic.

De operatie werd geïnitieerd door Qubic, een onafhankelijk blockchain-project dat niet specifiek was ontworpen om Monero aan te vallen. Onder leiding van IOTA-medeoprichter en veteraan crypto-ontwikkelaar Sergey Ivancheglo (bijnaam "Come-From-Beyond"), gebruikt Qubic een "Useful Proof of Work" (UPoW) mechanisme, waardoor miners hun rekenkracht niet alleen kunnen gebruiken om wiskundige problemen op te lossen, maar ook om het kunstmatige intelligentiesysteem, Aigarth, te trainen. Dit bereikt twee doelen tegelijk.

Waarom wordt het dan geassocieerd met Monero en lanceert het een rekenkracht-"oorlog" ertegen?

In essentie was dit een "economische demonstratie" van Qubic's UPoW-model. Vanaf mei 2025, door zijn netwerk-rekenkracht te wijden aan CPU-mining van Monero, trok het met succes een groot aantal miners aan, die zowel Monero als $QUBIC-tokens konden verdienen door alleen te minen. De door miners gemijnde Monero zou worden verkocht voor stablecoins, die vervolgens zouden worden gebruikt om Qubic-munten terug te kopen en te verbranden, waardoor een zelfversterkende economische cyclus ontstaat.

Nadat Qubic zijn "uitdaging" van het Monero-netwerk van 2 tot 31 augustus had aangekondigd, begonnen sommige leden van de Monero-gemeenschap de keten rond de klok te monitoren. Iemand op Reddit verklaarde dat ze elk blok in de gaten hielden, vooral op zoek naar wezen-blokken (verworpen blokken). Aanvankelijk was alles normaal, maar op een vroege ochtend merkten ze een chain reorg op. Chain reorgs zijn niet ongewoon op het Monero-netwerk; bijvoorbeeld wanneer twee miners tegelijkertijd een blok minen, selecteert het systeem er één en verwerpt de andere. De timing van deze gebeurtenis was echter verdacht, schijnbaar gerelateerd aan Qubic die zijn vermogen testte om alternatieve blokken in te voegen en de blockchain te forken. Hoewel het alternatieve blok uiteindelijk werd afgewezen, gaf het aan dat Qubic aan het experimenteren was.

 Monero Block Status

De monitor ontdekte ook dat Monero, dat elke twee minuten een blok zou moeten produceren, recentelijk een aanzienlijke toename in blokgeneratie had gezien, wat suggereert dat het netwerk tekenen van potentiële aanvalsdruk ervoer. Dit overtuigde hem ervan dat Qubic inderdaad bezig was met een soort interferentie. Een andere deelnemer merkte op dat het enige wezen-blok dat voorkwam, 12 uur voor Qubic's openbare aankondiging van zijn geplande aanval plaatsvond.

Wat betreft hashrate-gegevens, merkte de gemeenschap ook op dat Qubic begin augustus stopte met het rapporteren van zijn hashrate aan openbare mining pool statistieken websites, waardoor de buitenwereld zijn ware mining-capaciteit niet direct kon observeren. Sommigen speculeerden dat dit een poging kan zijn om piek-hashrate-gegevens te verbergen en een gevoel van ondoorzichtigheid te creëren, terwijl tegelijkertijd gunstigere cijfers worden weergegeven via een zelf-gecontroleerde website. Kernteamleden van Monero analyseerden dat hun hashrate niet constant is, maar regelmatig fluctueert tussen pieken en dalen. Dit "aan-uit" patroon is bedreigender dan stabiele mining.

Het resultaat van Qubic's vooropgezette aanval, bedoeld als een vertoning van kracht, was dat tussen mei en juli Qubic bijna 40% van de hashrate van het Monero-netwerk controleerde. In augustus beweerde Qubic 52,72% te hebben bereikt, waarmee de 51% controledrempel werd overschreden - wat betekent dat het technisch gezien de keten kon reorganiseren, dubbele uitgaven kon uitvoeren of transacties kon censureren. Qubic beweerde dat dit bedoeld was om potentiële aanvallen op het Monero-netwerk te simuleren en beveiligingskwetsbaarheden zo vroeg mogelijk te identificeren.

Bluft Qubic eigenlijk?

Is Qubic er echt in geslaagd om een 51% aanval uit te voeren? Veel mensen zijn hier nog steeds sceptisch over en geloven dat het slechts een doelbewuste marketingtruc was.

@VictorMoneroXMR stelde deze vraag met de volgende screenshot. Terwijl andere Monero mining pools een gecombineerde hashrate van 4,41 GH/s en een netwerkbrede hashrate van 5,35 GH/s weergeven, toont het dashboard van Qubic dat het een hashrate heeft van 2,45 GH/s, bij dezelfde netwerkbrede hashrate. Deze gegevens komen duidelijk niet overeen, en het is mogelijk dat het dashboard van Qubic zijn eigen hashrate niet meeneemt in de totale netwerk-hashrate. Als we deze aanname aanpassen, bedraagt de hashrate van Qubic eigenlijk slechts ongeveer 30% van het totaal.

Naast de datatwijfels is het meest directe on-chain bewijs op dit moment dat Monero een blokreorganisatie van 6 opeenvolgende blokken heeft ervaren, maar dit kan niet 100% bevestigen dat Qubit de mogelijkheid heeft om een 51% aanval te lanceren.

Dit wordt ook bevestigd in de real-time monitoring van blokken door de Monero Reddit-gemeenschap.

Gedurende de Qubic-uitdaging zag de gemeenschap geen aanhoudende, significante toename in wezen-blokken of ketenherschikkingen, met slechts één verdachte reorg die plaatsvond, waarbij het vervangende blok werd afgewezen. Kernontwikkelaars en de gemeenschap observeerden periodes waarin Qubic 50% van de hashrate naderde of zelfs licht overschreed (Qubic beweert 52,72% te hebben bereikt). Zelfs als Qubic voor een korte periode boven de 51% uitkwam, als het slechts enkele minuten of enkele blokken duurde, zou het waarschijnlijk geen effectieve aanval zijn.

Met andere woorden, er is momenteel geen bewijs dat ze lang genoeg een stabiel niveau boven 51% kunnen handhaven om een succesvolle aanval te lanceren.

De huidige consensus in de Monero-gemeenschap is dat Qubic mogelijk kort boven 51% is uitgekomen, maar dit was geen significante aanval, en was meer een demonstratie van rekenkracht en psychologische oorlogsvoering. De aanvallers kunnen overdreven screenshots van hun aandeel op hun website weergeven om de indruk van netwerkcontrole te wekken.

Een verliesgevende onderneming waarbij je 75 miljoen uitgeeft om 100.000 te verdienen?

De kosten van Qubic-aanvallen hebben ook veel discussie op sociale platforms veroorzaakt.

Analisten binnen de Monero-gemeenschap zijn het er over het algemeen over eens dat het handhaven van het huidige niveau van rekenkracht dat door Qubic wordt beheerst, extreem kostbaar is. Op basis van de huidige netwerkmoeilijkheid is de dagelijkse blokbeloning voor het Monero-netwerk ongeveer $150.000 waard. Voor een aanvaller om consistent meer dan 50% van de rekenkracht van het netwerk te beheersen, zouden ze dagelijks de helft of meer van het totale aantal blokken van het netwerk moeten produceren, wat enorme hardware-, elektriciteits- en operationele kosten met zich mee zou brengen.

Volgens schattingen van Yu Xian, oprichter van het beveiligingsbedrijf SlowMist, zou een aanval van deze omvang tot $75 miljoen per dag kunnen kosten, een cijfer dat bijna onmogelijk terug te verdienen is door pure speculatieve mining.

Omdat dit cijfer zo astronomisch is, laten we het vanuit andere hoeken analyseren. Laten we eerst kijken naar Crypto51, een website die zich toelegt op het schatten van de kosten van een 51% aanval op verschillende PoW-munten. Het biedt uurlijkse rekenkracht-huurkosten voor enkele grote en kleine tot middelgrote munten. Bijvoorbeeld, Ethereum Classic (marktkapitalisatie van enkele honderden miljoenen Amerikaanse dollars): ongeveer $11.563 per uur; Litecoin: ongeveer $131.413 per uur.

Hoewel Crypto51 geen specifieke gegevens heeft voor Monero, kan worden gezien dat de kosten voor het aanvallen van zelfs middelgrote PoW-netwerken over het algemeen ver onder de tientallen miljoenen dollars per dag liggen.

Op basis van een Reddit-discussie probeerde een gemeenschapslid de kosten van een CPU-gebaseerde PoW-aanval (zoals Monero) te schatten met de volgende methode: Uitgaande van het gebruik van een AMD Threadripper 3990X (met een prestatie van ongeveer 64 KH/s), zou het bereiken van 51% van het netwerk ongeveer 44.302 van dergelijke CPU's vereisen. De aanschafkosten van de apparatuur alleen al zouden ongeveer $220 miljoen bedragen (44.302 × $5.000). Als andere hardwarekosten, sitehuur en elektriciteit worden meegerekend, zouden er nog eens tientallen miljoenen dollars nodig zijn. De elektriciteitskosten worden geschat op ongeveer $100.000 per dag.

Dus met een aanvalskosten van $75 miljoen per dag, hoeveel winst kan Qubic maken?

Onder de huidige tail issuance-regels van Monero zijn bloktijden ongeveer 2 minuten, en de beloning per blok is vastgesteld op 0,6 XMR. Als Qubic meer dan 51% van de hashrate controleert, betekent dit dat ze de mogelijkheid hebben om alle Monero-blokken elke dag te minen, wat ongeveer 432 XMR is.

Op het moment van schrijven is de prijs van Monero ongeveer $246. Bij deze prijs zou Qubit, als het alle Monero-output voor een dag zou monopoliseren, slechts een winst maken van ongeveer $106.000.

Volgens het officiële "Epoch 172 Report" van Qubic, verdeelt Qubic zijn gemijnde Monero-munt in een 50-50 split: de helft wordt gebruikt om $QUBIC terug te kopen en te verbranden, en de andere helft wordt gebruikt om miners te stimuleren. Miners worden echter nog steeds betaald in $QUBIC.

Met andere woorden, $QUBIC, met een marktkapitalisatie van minder dan $300 miljoen, heeft de macht om de productie van Monero, met een marktkapitalisatie van bijna $4,6 miljard, te monopoliseren. Theoretisch zouden ze alles op alles kunnen zetten en $53.000 aan $QUBIC per dag kunnen vernietigen, of $1,509 miljoen aan $QUBIC per maand. Dit is echt waanzinnig.

Monero's tegenaanval: een strijd die onvoltooid blijft

Daarom wordt algemeen aangenomen dat Qubic's motivatie niet simpelweg is om direct winst te maken uit het minen van Monero, maar eerder om zijn activiteiten te ondersteunen via een gecombineerd "hashpower + token" economisch model. Qubic betaalt miners niet direct in fiat-valuta, maar beloont ze in plaats daarvan met zijn eigen token, $QUBIC, en handhaaft kunstmatig de secundaire marktprijs van het token. Zodra de prijs stabiliseert of zelfs stijgt, kunnen de relatief lage token-uitgiftekosten worden ingewisseld voor massale real-world hashpower. De kern van deze aanpak is dat de beloningen die miners ontvangen van het minen van Monero in de Qubic mining pool worden omgezet in