Onveranderd door succes, June Mar Fajardo blijft trouw aan zichzelf

MANILLA, Filipijnen – Het zou begrijpelijk zijn geweest als June Mar Fajardo arrogant was geworden. Zelfs maar een beetje.

De San Miguel center heeft het immers verdiend.

Negen seizoen MVP-awards, 10 Mythical First Team-selecties, 12 kampioenschappen en 13 Best Player of the Conference-onderscheidingen, bovenop andere opmerkelijke eerbewijzen die een uitgebreide lijst van zijn carrièreprestaties vormen, hebben Fajardo in de discussie gebracht als de grootste speler in de PBA-geschiedenis.

En toch blijft de Cebuano dezelfde bescheiden kerel die in 2012 de competitie binnenkwam.

"Het enige wat veranderd is, is zijn haar. Ik weet zeker dat hij waarschijnlijk 15 verschillende kapsels heeft gehad. Verder is hij dezelfde vriendelijke reus gebleven," zei teamgenoot Marcio Lassiter, die hetzelfde jaar bij de Beermen kwam als het team Fajardo als de nummer 1 overall pick draftte. 

"Hij is gek, hij is grappig. Maar hij is met beide benen op de grond. Dat zie je niet vaak. Als je gek bent, wil je meestal de aandacht. Maar bij hem kan hij de schijnwerpers delen."

Fajardo's komst bracht nieuw leven in een trotse franchise die de competitie het afgelopen decennium heeft gedomineerd.

Na 10 opeenvolgende seizoenen zonder Philippine Cup-titel vóór Fajardo's toevoeging, veroverde San Miguel een ongekende vijf opeenvolgende All-Filipino-titels van 2014 tot 2019. Geen enkel ander team in de PBA-geschiedenis heeft het meer dan drie keer gewonnen.

In dezelfde periode verbrak Fajardo het record voor de meeste MVP-overwinningen, dat legendes Ramon Fernandez en Alvin Patrimonio eerder deelden met elk vier, toen hij zijn zesde al binnen had aan het einde van slechts zijn zevende seizoen in de competitie.

De awards blijven komen.

In de recent afgesloten Philippine Cup veroverde Fajardo een recordbrekende vijfde Finals MVP-onderscheiding en werd hij de allereerste ontvanger van de Ramon Fernandez Trophy toen hij de Beermen naar een succesvolle titelverdediging leidde. 

Zo veel winnen kan iemand vol van zichzelf maken, maar niet Fajardo.

"Ik laat mijn prestaties en awards nooit naar mijn hoofd stijgen. Want als je dat doet, is er een neiging om opschepperig te worden. Als ik awards ontvang, accepteer ik ze, ik ben dankbaar voor ze, en ik bewaar ze in mijn hart. Ik koester ze en bewaar ze in mijn hart, maar in mijn hoofd denk ik nooit dat ik iets gewonnen heb," zei Fajardo in het Filipijns.  

"Elke conference, elk seizoen, denk ik altijd bij mezelf: 'Ik hoop dat ik mijn eerste kampioenschap kan behalen.' Ik laat ze nooit naar mijn hoofd stijgen. Ik wil niet arrogant zijn." 

Die schone-lei-benadering heeft Fajardo in staat gesteld zelfgenoegzaamheid te vermijden en zijn spel te blijven uitbreiden, zelfs nu hij op 36-jarige leeftijd de schemering van zijn carrière ingaat.

Toen Fajardo vorig seizoen zijn meest recente MVP won, noteerde hij carrièrerecords in rebounds (15,1) en assists (3,1). Zijn gemiddelde van 19,2 punten was ook zijn hoogste sinds het seizoen 2017-2018, toen hij nog maar 29 jaar oud was. 

Fajardo's mix van dominantie en bescheidenheid doet teamgenoot Chris Ross denken aan NBA-grootheden Tim Duncan, wiens ingetogen persoonlijkheid twee decennia van aanhoudend succes bij de San Antonio Spurs markeerde die vijf kampioenschappen opleverden. 

"Hij is de meest onzelfzuchtige speler waarmee ik ooit gespeeld heb. Als iemand zo onbaatzuchtig en super onzelfzuchtig is, moet iedereen volgen," zei Ross. 

"Ik, opgegroeid in San Antonio, Texas, en een grote Spurs-fan zijnde, zie veel overeenkomsten met Tim Duncan, wat betreft het niet willen van de schijnwerpers, gecoacht kunnen worden, willen dat je teamgenoten succesvol zijn. Hij heeft veel kwaliteiten die Tim Duncan heeft."

"Zonder dat hij zo is, winnen we al deze kampioenschappen niet, omdat hij de schijnwerpers wil delen, hij wil de bal delen. Hij is echt de standaard." 

Geleerd van mama en papa

Fajardo wijst naar zijn ouders voor wie hij vandaag is. 

Hoewel hun gezin niet veel had toen hij opgroeide, en Fajardo aanvankelijk basketbal als middel gebruikte om een universiteitsbeurs aan de Universiteit van Cebu te krijgen, was hij rijk aan lessen van vader Bonifacio en zijn overleden moeder Marites.

"Ze vertelden me om nederig te blijven, hoe ver ik ook kom in het leven, om anderen respect te tonen, en om nooit te oordelen en anderen nooit neer te halen," zei Fajardo. 

"Ik ben mijn ouders dankbaar, ook al waren we arm. We kwamen uit armoede, maar mijn ouders bleven bij elkaar zodat ze mij en mijn broer of zus goed konden opvoeden en ons op de juiste manier konden disciplineren," voegde hij toe. "Het begint echt bij het gezin." 

Fajardo's opvoeding blijkt uit de manier waarop hij zichzelf presenteert.

Hoewel hij al het geld van de wereld heeft om zich in dure kleding te kleden, draagt Fajardo zijn eigen kledingmerk, Kraken Apparel. 

Hij rijdt ook nog steeds in dezelfde Toyota FJ Cruiser die hij van San Miguel-baas Ramon S. Ang kreeg toen hij 14 jaar geleden bij het team kwam. 

Naast zijn voorliefde voor gamen, zei Fajardo dat zijn guilty pleasure investeren in de aandelenmarkt, cryptocurrency en vastgoed is. 

"Ik voel me prettig in mijn eigen vel. Ik wil niet met anderen meedoen," zei Fajardo. "Als je probeert bij andere mensen te passen, voelt het alsof je hun goedkeuring nodig hebt. Ik heb niemands goedkeuring nodig. Ik ben blij met wie ik ben." 

"Als er geen training is, chill ik gewoon thuis, speel online games, kijk films, eet alleen met mijn hond. Ik ben blij met dat alles. Ik blijf gewoon in mijn eigen rijstrook. Ik concurreer niet met anderen."

Fajardo vergeet nooit waar hij vandaan komt. 

Na elke conference of seizoen popelt Fajardo altijd om terug te vliegen naar Cebu om broodnodige rust te krijgen voordat hij weer in actie komt terwijl hij ook Gilas Pilipinas dient. 

"Hij is een eenvoudige kerel. Hij houdt van het spel, hij houdt van ontspannen. Hij houdt van vissen en op het water zijn. Hij houdt van Cebu. Je ziet het in alles wat hij doet," zei voormalig aanvoerder van het nationale team Gabe Norwood, die met Fajardo speelde in het FIBA Wereldkampioenschap in 2014 en 2019. 

"Sommige jongens komen niet helemaal de competitie in en waarderen alles wat ze hebben en hij is niet een van die jongens. Je kunt zien dat hij de kans waardeert om naar buiten te gaan en te spelen, bij zijn teamgenoten en vrienden te zijn, en uiteindelijk houdt hij ervan thuis te zijn en te vertegenwoordigen waar hij vandaan komt."

Voor iemand zoals Fajardo die waarschijnlijk alles heeft, houdt San Miguel-medewerker Gani Malindog, die er al lang werkt, zijn vingers gekruist dat de ster eindelijk de liefde van zijn leven ontmoet. 

"Ik hoop dat hij iemand vindt die voor hem zorgt," zei Malindog. "We worden niet jonger." – Rappler.com