Olivia Smith Geeft Toe Dat Ontmoeting Met Marta Op WK 2015 Haar Leven Veranderde

Op de dag dat ze haar positie als duurste vrouwelijke speler ter wereld verloor, geeft Olivia Smith – de eerste die voor een miljoen pond werd getransfereerd – toe dat ze zich nooit zorgen heeft gemaakt over haar prijs.

Deze week ontving Smith de Professional Footballers' Association (PFA) award voor beste jonge speler van het jaar van het afgelopen seizoen. Haar opvallende prestaties voor Liverpool leverden haar deze prestigieuze onderscheiding op en daarmee werd ze de eerste buitenlandse vrouw die ooit door haar collega-professionals werd verkozen.

Smith maakte vorige maand al de overstap van Liverpool naar Arsenal, waarbij de nieuwe Europese clubkampioenen een transfersom van $1,36 miljoen (£1 miljoen) betaalden. Daarmee werd ze de eerste vrouw in het Engelse voetbal die voor meer dan een miljoen Britse pond werd getransfereerd.

Eerder vandaag verbrak Orlando Pride dat record door Jacqueline Ovalle van Tigres in Mexico te contracteren voor naar verluidt $1,5 miljoen. Smith had de positie slechts 35 dagen in handen, maar er zal nooit meer een eerste zijn binnen het Engelse voetbal. De transfer in januari van de Amerikaanse verdediger Naomi Girma maakte haar de eerste miljoen dollar speler, maar dat bedrag was minder in pond sterling.

De grens van één miljoen pond werd in het mannenvoetbal voor het eerst overschreden 46 jaar geleden toen Trevor Francis van Birmingham City naar Nottingham Forest verhuisde. Die transfer vond 25 jaar plaats voordat Smith überhaupt geboren was, maar ze is zich terdege bewust van de betekenis van zijn naam.

"Uiteindelijk is een prijskaartje gewoon een prijskaartje," zei ze toen haar werd gevraagd naar haar waardering van zeven cijfers. "Het is niet iets waar ik echt mee bezig ben. Ik focus me gewoon op het veld staan en leren van een geweldige groep spelers. Ik denk dat het ook geweldig is om de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal te zien en dat die prijs ook omhoog gaat. Het is natuurlijk een eer om dat bereikt te hebben."

"Om met zo'n fors prijskaartje te komen, voor zo'n jonge speler als ik, denk ik dat ze het potentieel zien dat ik heb. Ze zien, zoals mijn moeder zei, dat ik hongerig ben, gedreven, ik wil leren, ik wil groeien en uiteindelijk wil ik dingen winnen. Het geld is voor mij niet echt een grote zaak."

Smith zal voor het derde jaar op rij van club veranderen nadat ze afgelopen zomer van Sporting CP in Lissabon naar Liverpool was gegaan. Als jonge vrouw die op een ander continent woont, geeft ze toe dat constant verhuizen "niet comfortabel is, maar je moet comfortabel zijn met oncomfortabel zijn."

"Het is behoorlijk zwaar voor mij persoonlijk, niet wetend wat er hierna komt. In mijn eerste jaar in Europa had ik nooit verwacht Sporting na één seizoen te verlaten. Het is niet gemakkelijk, vooral omdat mijn familie zo ver weg is, maar het maakt overgangen wel makkelijker door relaties op te bouwen met mensen hier."

Bij Arsenal zal ze in ieder geval contact hebben met een oude bekende, de Amerikaanse international Jenna Nighswonger. Hun paden kruisten elkaar kort aan de Florida State University voordat Smith ervoor koos naar Penn State te gaan. "Ik ben daar niet lang gebleven," geeft ze toe, "maar ze was mijn mentor gedurende ongeveer twee of drie maanden toen ik daar voor het eerst aankwam."

Sommigen zullen zich afvragen waar Smith in de Arsenal-opstelling past, waar ze concurreert voor een basisplaats tegen drie Ballon D'Or-genomineerden – Alessia Russo, Mariona Caldentey en Chloe Kelly – evenals de maker van het winnende doelpunt in de UEFA Women's Champions League-finale, Stina Blackstenius, de Speler van het Toernooi op het laatste UEFA Women's Euro, Beth Mead, en de Australische Caitlin Foord.

Smith verheugt zich echter op de uitdaging. "Het belangrijkste is dat ik zeer veelzijdig ben. Ik heb hierover gesproken met (coach) Renée Slegers. Ik wil gewoon op het veld staan, maar tegelijkertijd concurreer ik met de beste spelers ter wereld, dus we pushen elkaar elke dag om beter te worden en ik leer ook van hen om mijn spel te verbeteren. Uiteindelijk is het aan Renée op basis van prestaties, maar ik werk hard, geef 100% – ja, nog steeds aan het leren en groeien."

Smith was tien jaar oud toen Canada het FIFA Vrouwen Wereldkampioenschap 2015 organiseerde. Het inspireren van meisjes zoals Smith was de gedachte achter de slogan "To A Greater Goal" van het toernooi. Opgroeiend in Whitby, Ontario, dicht bij Toronto, was de dichtstbijzijnde gaststad bijna 350 km verderop in Ottawa. Ze vertelde me dat dit haar niet tegenhield om sommige wedstrijden persoonlijk te bekijken.

Ze grapte: "Het was een beetje jammer dat het niet in Toronto was, maar mijn familie en ik maakten daadwerkelijk de reizen om wedstrijden te gaan bekijken en ik denk dat dat echt bijzonder voor me was. Ik herinner me nog dat ik de Braziliaanse wedstrijd bijwoonde die in Montréal was. Zoals veel mensen waarschijnlijk weten, is Marta ook een van mijn grootste idolen naar wie ik mijn spel heb gemodelleerd."

"Het is heel bijzonder om dat WK te bekijken, en ik denk dat dat realistisch gezien ook een keerpunt in mijn carrière was. Ik had daadwerkelijk de kans gekregen om met Marta te praten en ze gaf me veel inzicht in hoe het is om op te groeien zonder vrouwelijke voetbalidolen, omdat zij er geen had. Ik denk dat het nu zo bijzonder is voor meisjes om op te kijken naar mensen zoals wij die doen wat we doen."