Er staat dit najaar maar één ding op het stembiljet

Donald Trump, de GOP, de 13 miljardairs in zijn kabinet, en de ~150 miljardairs die hem opnieuw tot president maakten zijn allemaal aan de kant van de oligarchie. En we zijn al bijna zover, dankzij vijf corrupte, omkoopbare Republikeinen in het Hooggerechtshof.

Zoals president Jimmy Carter me 11 jaar geleden vertelde:

Democratie is wanneer de wil van het volk regelmatig wordt omgezet in beleid en wetgeving door hun gekozen vertegenwoordigers. Zoals Thomas Jefferson schreef in de Onafhankelijkheidsverklaring:

Oligarchie daarentegen is wanneer de ziekelijk rijken de regering bezitten en het beleid dicteren, waarbij de "instemming van de geregeerden" naar de hel kan. We kruipen die kant op sinds de Reagan Revolutie in de jaren 1980, toen rijke mensen stopten met belasting betalen, bedrijfsconsolidaties explodeerden, vakbonden werden aangevallen en lonen stagneerden, en het een fortuin begon te kosten om fatsoenlijke gezondheidszorg of een goede opleiding te krijgen.

Maar het gevaar van oligarchie is niet alleen dat rijke mensen rijker worden en de rest van ons armer, wat al 44 jaar de gestage koers van de Reagan Revolutie is geweest. Zoals ik uiteenzet in The Hidden History of American Oligarchy, is oligarchie bijna altijd slechts een overgangssysteem.

Het houdt geen stand, omdat mensen uit de arbeidersklasse uiteindelijk moe worden van opgelicht te worden door de ziekelijk rijken. Dat is precies wat we de afgelopen twee decennia met ons politieke systeem hebben gezien: welke kandidaat ook — de beste voorbeelden zijn Barack Obama en Trump — die "verandering" belooft wordt gekozen, omdat de mensen boos zijn dat de ziekelijk rijke oligarchen de regering hebben overgenomen en deze uitsluitend in hun eigen voordeel hebben omgebogen.

In sommige landen door de geschiedenis heen wordt die woede vertaald in revoluties en burgeroorlogen. Vaker echter volgt het de koers die het nu in de Verenigde Staten heeft: extreme polarisatie, inbeslagname van het nieuws en het politieke systeem door de rijken om hun oligarchie vast te houden, en miljoenen gefrustreerde burgers die de straat op gaan.

Zoals Jack London het verwoordde in The Iron Heel, bezitten de oligarchen "de Senaat, het Congres, de rechtbanken en de staatsparlementen", waardoor de vermeende macht van de middenklasse "een lege huls" is. De rijken en machtigen pochen: "Wij zijn de IJzeren Hiel, en niemand kan ons weerstaan," en beweren dat moraliteit zelf grotendeels voortkomt uit "de klassenbelangen" en "gevoelens van superioriteit" van degenen aan de top.

Uiteindelijk wordt het echter steeds moeilijker voor een oligarchische regering om aan de macht te blijven omdat mensen oligarchie haten.

De regeringspionsjes van de oligarchen moeten dan ofwel terugkeren naar democratie door echte concessies te doen aan het volk zoals FDR deed — hen betere lonen geven, de rijken belasten, gezondheidszorg en onderwijs gratis of goedkoop maken, monopolies opbreken — of ze moeten hard optreden en een einde maken aan de protesten.

We zien dat zich nu in Amerika afspelen, terwijl demonstranten worden geslagen, vergast, gearresteerd en zelfs vermoord voor onze ogen, met de agenten van de oligarchen — ICE in dit geval — die geen enkele consequentie ondervinden.

Evenzo probeerde Trump net zes leden van het Congres in de gevangenis te laten gooien omdat ze zeiden dat militairen illegale bevelen niet moeten opvolgen, wat eigenlijk de wet van het land is. Don Lemon wordt aangeklaagd omdat hij zijn werk als verslaggever durfde te doen. In een schouwspel dat Rusland of Belarus doet denken, vergassen, slaan en vermoorden de handlangers van het regime nu mensen met absolute straffeloosheid.

Dit is hoe elke tiran in de moderne geschiedenis — van Duitsland in de jaren 1930 tot Rusland in het begin van de jaren 2000 tot Amerika vandaag — de overgang maakt van democratie naar oligarchie en uiteindelijk naar absolute tirannie.

Duitsland noemde hen Bruinhemden. Rusland noemde hen Rosgvardiya of de KGB/FSB, en hier in Amerika noemen we hen ICE. Het zijn de stoottroepen, uitsluitend loyaal aan de Geliefde Leider, wiens taak het is om publiek verzet te verpletteren namens oligarchen die, net als Fritz Thyssen in het Duitsland van de jaren 1930, geloven dat het veranderen van het land in een dictatuur hen nog rijker en machtiger zal maken.

Verkiezingen vinden nog steeds plaats, vlaggen wapperen nog steeds, politici houden nog steeds toespraken over vrijheid. Maar de echte macht concentreert zich aan de top en wanneer het volk serieus begint terug te duwen, wordt de regering gewelddadig en gebruikt terreur en gevangenschap als belangrijkste wapens.

Na de staatsmoorden op Renee Good en Alex Pretti (zonder gevolgen) en het gewelddadige vergassen, slaan en vasthouden van duizenden demonstranten, begonnen de demonstraties in Minneapolis uit te dunnen. Steeds minder mensen zijn bereid om te worden blootgesteld aan giftig gas, hun botten gebroken te krijgen, in brutale detentie te worden gegooid of zelfs regelrecht vermoord te worden. En wie zou hen dat kwalijk kunnen nemen?

Vergis je niet: dit is de richting waarin Trump en de huidige Republikeinse Partij Amerika zo snel mogelijk brengen. We hebben nu al meer mensen in concentratiekampen dan Hitler in 1939 had, en de oligarchen plunderen ons land en verpletten de middenklasse al sinds Reagan hen in 1981 uitnodigde om over te nemen.

• 45 jaar aan enorme belastingverlagingen voor de rijken van in totaal meer dan $35 biljoen zijn door Republikeinen op de creditcard van onze natie gezet (onze staatsschuld), wat overweldigend bedrijven ten goede komt en de ultrarijken rijker maakt dan welke koning of farao in de geschiedenis dan ook.
• Op donderdag ontmantelde Trump het vermogen van de EPA om broeikasgassen te reguleren omdat de fossiele brandstoffenindustrie zijn hand met geld vulde. Hij heeft hetzelfde gedaan met andere milieuregels, arbeidsveiligheidsregels, en geeft miljardairs links en rechts controle over onze media.
• Corrupte, oligarchievriendelijke rechters gegroomed door door miljardairs gefinancierde juridische netwerken bevolken het Hooggerechtshof en ongeveer de helft van onze hoven van beroep, en kiezen consequent de kant van geconcentreerd vermogen en staatsmacht in plaats van de rechten van gewone burgers.
• Om te voorkomen dat het volk terugvecht bij de stembus, hebben Republikeinse wetgevende vergaderingen door het hele land wetten aangenomen die het moeilijker maken om te stemmen, kiezerslijsten zuiveren, de toegang tot stembiljetten beperken en districten hertekenen om de GOP-heerschappij te verankeren. Er ligt nu door Republikeinen gesponsorde wetgeving voor het Congres die tientallen miljoenen getrouwde vrouwen en kiezers met een laag inkomen het stemrecht zou ontnemen.
• Met Trump die Poetins draaiboek volgt, zagen we eerst gezinsscheidingen en detentiekampen die mensenrechtenobservatoren zeggen dat het eigenlijk concentratiekampen zijn. Kinderen werden als beleid van hun ouders afgenomen, en hele gemeenschappen werden gedemoniseerd door Trump, Vance, et al met racistisch taalgebruik over "invasies", "besmettingen" en leugens zoals: "Ze eten de honden en katten!"

Dat soort taalgebruik is niet toevallig. Het bereidt een land voor om sommige mensen als "anderen" te zien die geen mensenrechten verdienen, door de regering gesponsorde wreedheid te accepteren, en een politiestaat te zien als een "beschermingsmacht" (Hitlers Schutzstaffel of SS betekent "beschermingsmacht" in het Engels). Het normaliseert en versnelt de overgang van oligarchie naar regelrechte dictatuur.

En ze weten alles over de psychologische hulpmiddelen die ze gebruiken om deze overgang hier in Amerika tot stand te brengen. Door de geschiedenis heen zijn racisme en vrouwenhaat de favoriete instrumenten van de oligarch geweest. Verdeel werkende mensen naar ras, religie en geslacht zodat ze zich nooit zullen verenigen om de oligarchen uit te dagen.

Zelfs ons buitenlands beleid is getransformeerd van een beleid dat democratieën over de hele wereld voorstaat en ondersteunt naar het ondersteunen en verheerlijken van autoritaire leiders terwijl onze democratische bondgenoten worden aangevallen. Trump ondermijnde de NAVO, vleit zich aan bij brute strongmen zoals Poetin en Midden-Oosterse dictators, en behandelt mondiale allianties en tarieven als afpersingspraktijken om andere landen te dwingen zijn familie te subsidiëren bij het bouwen van nog een hotel of golfbaan.

En door dit alles heen zien we een gestage erosie van vertrouwen in verkiezingen zelf, wat Thomas Paine het kloppende hart van de democratie noemde. Trumps slijmballetjes en zijn door miljardairs bezeten media-outlets promoten beweringen van "wijdverbreide kiezersfraude" met letterlijk geen geloofwaardig bewijs. En nu gebruiken ze dezelfde onzin om te proberen de verkiezingen van komend najaar te manipuleren.

Dus, wat doen we? Dit jaar, vergeet derde partijen of het overslaan van de verkiezingsdag, en stem op elke Democraat op het stembiljet.

We begrijpen allemaal dat de Democratische Partij niet perfect is. Er zijn bedrijfsverraders in de Partij zoals de zogenaamde "Nieuwe Democraten" en "Probleemoplossers". Chuck Schumer en Hakeem Jeffries lijken geen ruggengraat te hebben. Er zijn compromissen die Amerikanen frustreren die echte actie willen en herstel van de middenklasse.

Maar ten minste opereert de Democratische Partij nog steeds binnen de democratische traditie. Het ondersteunt uitbreiding van stemrechten, niet beperking ervan. Het steunt vakbondsorganisatie in plaats van vakbondsverplettering. Het dringt aan op vermindering van de invloed van zwart geld in plaats van meer ervan los te laten. Het vecht voor schone lucht en om klimaatverandering te stoppen. Het benoemt rechters die precedent en burgerrechten respecteren in plaats van ze af te breken.

Als Democraten winnen, is er ruimte om te vechten voor meer democratie. Als met Trump gelieerde Republikeinen winnen, wordt de strijd over of democratie überhaupt in Amerika overleeft.

In een tweepartijensysteem zoals het onze, creëert weigeren te stemmen omdat één kandidaat of partij niet zuiver genoeg is meestal geen betere optie; het versterkt simpelweg de factie die openlijk op zijn gemak is met autoritaire tactieken en oligarchische economie.

Als we een land willen waar werkende mensen een echte stem hebben, waar stemmen worden geteld en gerespecteerd, waar diversiteit wordt gezien als kracht in plaats van bedreiging, moeten we de imperfecte democratische coalitie verdedigen die we hebben. En dat betekent dit najaar op Democraten stemmen, en hen nu steunen, bijna zonder uitzondering.

Natuurlijk willen we betere waarden, universele gezondheidszorg, gedurfde klimaatactie, serieuze campagnefinancieringshervorming, gratis universiteit en echte belastingen op de ziekelijk rijken eisen. We moeten organiseren, protesteren en onze vertegenwoordigers onder druk zetten met regelmatige telefoontjes en andere acties. Zo wordt democratie sterker.

Maar we moeten ook de inzet begrijpen wanneer we met vrienden en buren praten, kandidaten steunen en de stemhokje betreden.

Een stem voor MAGA Republikeinen, of het niet stemmen, is een verklaring ten gunste van de normalisering van racisme, het manipuleren van ons stemsysteem en de voortdurende consolidatie van steeds meer rijkdom en macht in handen van miljardairs. Een stem voor Democratische kandidaten, zelfs zwakke, is een stem om het democratische experiment lang genoeg in leven te houden om het te verbeteren.

Dit is niet zomaar een verkiezingscyclus, het is een kruispunt: we moeten democratie kiezen of doorgaan met het omarmen van oligarchie aangewakkerd door Citizens United.

Dat is de keuze. De geschiedenis zal onthouden welke kant we kozen, en onze kinderen en kleinkinderen moeten met de gevolgen leven.

• george conway
• noam chomsky
• burgeroorlog
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump