Auteur: 137Labs
Op 13 februari 2026 kondigde Pump.fun, een van de meest controversiële en spraakmakende projecten in het Solana-ecosysteem, een nieuw mechanisme aan dat, hoewel het ogenschijnlijk een "kleine functie" lijkt, mogelijk invloed kan hebben op de groeilogica: gebruikers kunnen "creator fees" verdelen over elk GitHub-account via de Pump.fun mobiele app. De officiële aankondiging suggereerde ook dat er in de toekomst verdere "sociale" functies zullen worden geïntroduceerd.

Voor de leek lijkt dit "nog een manier om te fooien"; voor Pump.fun is het meer een upgrade van het kostenverdelingssysteem: een verschuiving van een vast of beperkt inkomstendelingsmodel naar een meer gerichte en flexibele geldstroomconfiguratie. Het gaat niet alleen om het veranderen van de UI, maar om het veranderen van de incentivestructuur.
Pump.fun, vaak simpelweg Pump genoemd, is een cryptocurrency-uitgifte- en handelsplatform dat op Solana draait. Gebruikers hebben bijna geen technische achtergrond nodig; simpelweg een afbeelding uploaden, een naam en ticker invullen, stelt hen in staat snel tokens aan te maken en deze onmiddellijk te verhandelen. Zodra tokens aan bepaalde voorwaarden voldoen, kunnen ze "afstuderen" en blijven circuleren op gedecentraliseerde exchanges. Het platform werd gelanceerd op 19 januari 2024 en werd opgericht door Noah Tweedale, Alon Cohen, Dylan Kerler en anderen.
Dit productmodel leidde er direct toe dat de overgrote meerderheid van de tokens geen functionaliteit had en meestal werden geclassificeerd als meme coins. Hoewel het uitgeven ervan "zo gemakkelijk was als posten op een forum", explodeerde het aanbod van nieuwe munten; mediaberichten gaven aan dat het platform tegen januari 2025 miljoenen meme coins had uitgegeven, en beschreven het als een van de snelst groeiende gevallen in de crypto-applicatiewereld.
Maar de andere kant is ook vrij duidelijk: het mislukkingspercentage van nieuwe munten is extreem hoog, en de meeste projecten kunnen geen aanhoudende handelsinteresse genereren, laat staan meer volwassen DeFi-scenario's betreden. Dit is de fundamentele contradictie van Pump.fun— de extreem lage drempel brengt een enorm aanbod met zich mee, maar ook een enorme hoeveelheid ruis en een hoog uitvalpercentage.
Een van de meest besproken periodes in de geschiedenis van Pump.fun is de "aandachtswapenwedloop" die ontstond nadat het platform in 2024 live streaming introduceerde: projectteams deden er alles aan om aandacht te trekken en hype te creëren om hun tokens te laten opvallen tussen een zee van nieuwe munten. Als gevolg hiervan kreeg het platform gedurende een periode veel kritiek vanwege inhoudelijke kwesties en risicoproblemen, en de live streaming-functie ondervond vervolgens herhaaldelijke opschortingen en herstart.
Tegelijkertijd werd de regelgevende druk steeds duidelijker. Het platform heeft bijvoorbeeld beperkingen opgelegd aan Britse gebruikers na waarschuwingen van Britse financiële toezichthouders; en er is al lang debat over de vraag of het betrokken is bij ongeregistreerde effectenhandel en of de beleggersbescherming adequaat is.
Met andere woorden, Pump.fun was vanaf het begin nooit alleen maar een "tool"; het was meer een "uitgifte- en handelsfabriek" die financiële speculatie, sociale verspreiding en anonimiteit vermengde. Dit verklaart waarom elke aanpassing die het deed aan "kosten", "incentives" en "sociale structuur" werd versterkt en geïnterpreteerd door de markt.
De kern van deze update kan in één zin worden samengevat:
Gebruikers kunnen nu creator fees doorsturen naar elk GitHub-account (via de Pump.fun mobiele app).
De betekenis ligt niet in "of het kan verdelen", maar in "aan wie het verdeelt": wanneer het verdelingsdoel uitbreidt van "on-chain wallets/projectrollen" naar GitHub-accounts, integreert Pump.fun in wezen een set van "de meest gebruikte identiteitssystemen in de ontwikkelaarswereld" in zijn incentiveketen.
Dit zal drie potentiële veranderingen met zich meebrengen:
Productisering van acties die ontwikkelaars ondersteunen: Veel mensen zijn bereid om open-source auteurs te fooien, maar missen een gemakkelijke manier om dit te doen; Pump.fun heeft de "geld geven aan ontwikkelaars"-knop in hoogfrequente handels- en token-uitgiftescenario's geplaatst.
Externe bijdragers kunnen worden opgenomen in het incentiveprogramma: ze hoeven niet per se lid te zijn van het projectteam; iedereen die bijdraagt aan de tools, scripts of community-inhoud kan worden "genoemd" en een deel van de inkomsten ontvangen.
Een sterker communicatienarrratief: Door de aandacht voor meme coins te koppelen aan open-source ontwikkelaars, is het in ieder geval gemakkelijker om het narratief te verpakken van "pure speculatie" naar "ondersteuning van bouwers".
De officiële verklaring waarin wordt vermeld dat "er meer sociale functies zullen worden toegevoegd" suggereert ook dat Pump.fun zijn focus verschuift van een "coin-uitgifte- en handelsplatform" naar een meer "inhoud/community-platform".
De reden dat deze update aandacht heeft getrokken, is dat het geen geïsoleerde actie is, maar eerder een voortzetting en aanpassing van Pump.fun's kostenstructuurexperiment van de afgelopen periode.
In Pump.fun's groeivliegwiel zijn "kosten" altijd een sleutelvariabele geweest: het platform genereert inkomsten via transactiecommissies en "afstudeermechanismen", en retourneert vervolgens een deel van die inkomsten in verschillende vormen aan het ecosysteem om meer uitgifte en handel te stimuleren. Er is veel discussie geweest in de community over oplossingen zoals "Dynamic Fees" en "Project Ascend", die allemaal in essentie hetzelfde probleem aanpakken— hoe de incentives voor handel en uitgifte duurzamer te maken, in plaats van alleen een uitbarsting van populariteit.
Deze stap om het inkomstendelingskanaal op GitHub te openen kan worden geïnterpreteerd als "ondersteuning van ontwikkelaars", maar het kan ook worden gezien als een meer realistische strategie: toegang krijgen tot het hart van de ontwikkelaarscommunity en zien of het nieuwe gebruikers, narratieven en financiering kan brengen.
Vanuit zakelijk en financieel perspectief is de grootste variabele in deze functie of creator fees zullen "overlopen" uit de oorspronkelijke gesloten lus.
Als dit mechanisme voornamelijk "nieuwe gebruikers, nieuwe projecten en nieuw transactievolume" brengt, dan kan de algehele kostenpool van het platform uitbreiden, zal het vliegwiel sterker zijn, en kan Pump.fun het verpakken als een positieve feedbackloop van "bouwerseconomie".
Als het zich echter meer richt op "herverdeling van bestaande kosten" en de inkomsten die oorspronkelijk in het systeem werden gehouden weghaalt, dan kan de interne retourstroom van het platform worden verzwakt, en het uiteindelijke effect mogelijk niet zo optimistisch zijn als het narratief suggereert.
Natuurlijk geeft de kortetermijnmarkt meestal de voorkeur aan "verhaal": het gebruik van GitHub als ontvanger versterkt de associatie tussen Pump.fun en "ontwikkelaars" en "open source", wat het een extra voordeel geeft in de narratieve concurrentie tussen vergelijkbare distributieplatforms.
Het is belangrijk te benadrukken dat geld geven aan GitHub niet automatisch gelijk staat aan een gezonder ecosysteem.
Het kernprobleem van Pump.fun blijft aan de aanbodzijde: te veel nieuwe munten, te korte levenscycli en felle concurrentie om aandacht. Deze mechanismen leiden gemakkelijk tot verschijnselen zoals "soft rugs", "pump and dump" en "kortetermijn-sentimenthandel". Het platform kan meer informatie verstrekken om het oordeel te helpen, maar het kan speculatief gedrag niet fundamenteel elimineren.
Als Pump.fun blijft pushen voor "meer sociale functies", kan het dichter bij een hybride van "inhoudsplatform + financieel actief" komen—dit zou de gebruikerskleverigheid verhogen, maar het zou ook betekenen dat inhoudsbeheer, risicoswaarschuwingen en nalevingsdruk complexer zouden worden.
Het verdelen van creator fees naar GitHub-accounts lijkt misschien een "kleine update", maar het weerspiegelt een duidelijke trend bij Pump.fun: de verschuiving van een eenvoudige "token-uitgifte- en handelsinfrastructuur" naar een productvorm met meer sociale attributen en een grotere nadruk op identiteit en relatieketens.
De vraag die het wil beantwoorden is eigenlijk vrij eenvoudig: In de cyclus van meme coin-razernij en uitputting, hoe kan Pump.fun zichzelf transformeren van een "verkeersfabriek" naar een "continu werkende ecosysteemmachine"?
GitHub, als een kanaal voor "identiteit en ontwikkelaarsactiva", is misschien een weddenschap van het bedrijf in een poging zijn eigen grenzen opnieuw te definiëren.


