Alle steden die (tot nu toe) strijden om de Olympische Zomerspelen van 2036 te organiseren

Wie wil een Olympische Spelen organiseren? Slechts drie Aziatische landen — Japan, China en de Republiek Korea — hebben ooit de Olympische en Paralympische Zomerspelen georganiseerd, maar dat zou kunnen veranderen in 2036. Een werkelijk wereldwijde wedstrijd begint vorm te krijgen voor steden en landen die de Zomerspelen na Brisbane in 2032 willen organiseren.

Tot nu toe valt deze competitie op door het gebrek aan West-Europese kandidaten. Hongarije en Duitsland hebben beide vage interesse getoond, en Kopenhagen heeft 67.000 euro uitgetrokken voor de financiering van "een voorlopige studie naar het organiseren van de Olympische Spelen," maar geen van de drie heeft een bevestigde kandidatuur ingediend bij het Internationaal Olympisch Comité zoals vijf andere steden dat wel hebben gedaan.

Ondanks de inspanningen van het IOC om het proces in de afgelopen jaren te stroomlijnen, blijft de Olympische aanvraagprocedure langdurig en spannend. Het IOC wil niet dat steden zich slecht voelen over zichzelf — een deel van de nieuwe procedures voor het selecteren van Olympische gaststeden komt voort uit de wens "om te voorkomen dat er te veel verliezers worden geproduceerd," zoals voormalig voorzitter Thomas Bach het verwoordde.

Dit betekent dat het aanvraagproces er enigszins anders uitziet, met meer focus op wat het IOC omschrijft als een "permanente, voortdurende dialoog" tussen kandidaten en de organisator van de Spelen, meer een sollicitatiegesprek met meerdere rondes dan een universitaire aanmelding. Terwijl de Spelen in het verleden door één enkele stad werden georganiseerd, is er nu ruimte voor een cluster van steden of zelfs een hele regio om de Spelen te organiseren — een goed voorbeeld hiervan is de winnende kandidatuur van de Franse Alpen voor de Winterspelen van 2030.

Wie zijn er dus in de race voor 2036? Vijf steden hebben tot nu toe bevestigde kandidaturen ingediend, met minstens vijf andere die sterke interesse tonen in het organiseren. Als het deze keer niet lukt, horen we in de toekomst wellicht meer van deze steden.

Maak kennis met de kandidaten

Doha, Qatar. Doha, dat beschouwd kan worden als de sporthoofstad van het Midden-Oosten, heeft de infrastructuur ontwikkeld en heeft bewezen een gastheer te zijn waarop gerekend kan worden voor het organiseren van een goed georganiseerd evenement. Doha heeft verschillende keren tevergeefs een bod uitgebracht, hoewel het in het afgelopen decennium de Wereldkampioenschappen heeft georganiseerd voor alle topsportdisciplines van de Spelen — atletiek, gymnastiek en zwemmen. Hun bod voor 2036 zou versterkt kunnen worden door de duurzaamheidskaart te spelen, aangezien er geen tekort is aan locaties of hotelruimte: de stad Doha zelf heeft negen voetbalstadions, een erfenis van het FIFA Wereldkampioenschap 2022. Voor 2036 heeft het Qatarese Olympisch Comité een project beloofd dat "de langetermijntoewijding van het land aan uitmuntendheid en duurzaamheid in sport weerspiegelt."

Ahmedabad, India. Het meest bevolkte land ter wereld verlangt al tientallen jaren naar de Spelen. New Delhi organiseerde de Commonwealth Games in 2010, maar logistieke problemen hebben verhinderd dat het een serieuze kandidaat werd. De eerste gesprekken over een bod voor 2036 waren gericht op Ahmedabad, de bloeiende hoofdstad van de staat Gujarat en de vijfde grootste stad van het land. De Franse president Emmanuel Macron heeft het bod van India gesteund en kennisoverdracht beloofd van de experts die de Spelen van Parijs hebben samengesteld. Hoewel er enige discussie was over een aanpak met meerdere steden, is Ahmedabad uiteindelijk naar voren gekomen als de kandidaat, waarbij de voorzitter van de Indiase Olympische Vereniging PT Usha benadrukte dat de Spelen "een generatie-overstijgende impact voor alle Indiërs" zouden hebben.

Istanbul, Turkije. Net als Doha is Istanbul geen onbekende als het gaat om bieden op de Spelen (2036 markeert bod nummer zes), maar infrastructuurvragen hebben de Bosporus-stad altijd geplaagd. (Istanbul is een plek waar een reiziger bij het reizen van punt A naar punt B denkbaar alle vervoersmiddelen zou kunnen gebruiken, van metro tot auto tot boot tot bus). Het plan van Istanbul omvat het bewijzen van zichzelf aan het IOC door het organiseren van een aantal complexe multisportevenementen, waaronder de Europese Spelen en Europese Para Kampioenschappen in 2027, terwijl het ernaar streeft zichzelf te bewijzen aan het IOC. De Turken zijn uitbundig over de wens van de bevolking om de Spelen te organiseren. "Het enthousiasme van onze burgers is de hartslag van ons bod," verklaarde de burgemeester van Istanbul, Ekrem İmamoğlu, vorig jaar.

Nusantara, Indonesië. Een relatieve nieuwkomer in het biedingsproces, Indonesië is het op drie na grootste land ter wereld qua bevolking en wordt beschouwd als een slapende reus als het om sport gaat. Het Indonesische Olympisch Comité stelde Nusantara voor voor 2032, maar het bod kwam niet ver, misschien omdat Nusantara nog in aanbouw is. Afgelopen oktober zei Dito Ariotedjo, Indonesië's Minister van Jeugd en Sport, dat Bach interesse had getoond in het land als gastheer voor de Olympische Jeugdspelen van 2030 als opstap naar de Olympische Spelen van 2036. Is Indonesië klaar voor de Olympische Spelen? "Ik geloof dat we in staat zijn om de Olympische Spelen te organiseren, zolang we serieus zijn (in de voorbereiding)," zei Ariotedjo. Een optie waarbij sporten verspreid worden over andere Indonesische steden, waaronder Jakarta en Palembang, wordt ook onderzocht.

Santiago, Chili. De gastheer van de Pan-Amerikaanse Spelen van 2023 stelt voor om de wereld te verwelkomen op een plek waar Olympische evenementen zich kunnen ontvouwen in de schaduw van de Andes. Zuid-Amerika's enige Olympische Spelen waren in Rio de Janeiro in 2016, en met groeiend vertrouwen hebben de Chilenen zich opgeworpen als het land dat de Olympische Spelen terug naar het continent zou kunnen brengen. "Chili heeft het recht om groter te dromen," verklaarde president Gabriel Boric, die de Pan-Amerikaanse Spelen opende.

Terwijl de bovengenoemde vijf hebben bevestigd dat ze via hun nationale Olympische comités een bod zullen uitbrengen voor de Spelen van 2036, zouden er nog een aantal andere kandidaten kunnen opduiken. Hieronder valt Zuid-Korea's provincie Noord-Jeolla, die verbaasde toen het eerder dit jaar de hoofdstad Seoul versloeg als de keuze van het land voor gastkandidate. Een Egyptische stad zou ook een bod kunnen indienen, terwijl Riyad, Saudi-Arabië, heeft getekend om de eerste Olympische Esports Games in 2027 te organiseren, wat de deur opent voor toekomstige evenementen.

Uiteindelijk zal de beslissing neerkomen op het IOC-lidmaatschap, een orgaan van meer dan 100 vooraanstaande mensen van over de hele wereld die uiteindelijk zullen stemmen voor een winnaar. De nieuwe IOC-voorzitter Kristy Coventry, die nog steeds aan het wennen is aan haar functie, lijkt niet gehaast om grootschalige beslissingen te nemen. De IOC-leden zouden al volgend jaar kunnen stemmen, maar dat lijkt op dit moment onwaarschijnlijk — de identiteit van de volgende Olympische gaststad zal waarschijnlijk in 2027 of 2028 worden aangekondigd.