Doelman Ken Dryden #29 van de Montreal Canadiens leunt op zijn doelmanstok tijdens een NHL-wedstrijd tegen de New York Rangers rond 1973 in Madison Square Garden in New York, New York. (Foto door Bruce Bennett Studios via Getty Images Studios/Getty Images)
Bruce Bennett Studios via Getty Images
Ken Dryden, een pionier zowel op als buiten het ijs, is overleden op 78-jarige leeftijd.
Zijn voormalige team, de Montreal Canadiens, waarmee hij zesmaal de Stanley Cup won, maakte zijn overlijden vrijdagavond bekend.
"Ken Dryden was een uitzonderlijke atleet, maar hij was ook een uitzonderlijk mens," zei Canadiens-eigenaar en -president Geoff Molson vrijdag in een verklaring. "Achter het masker was hij groter dan het leven zelf... Ken belichaamde het beste van alles waar de Montreal Canadiens voor staan, en zijn nalatenschap binnen onze samenleving overstijgt onze sport."
Geboren in Hamilton, Ontario in 1947 en opgegroeid in de buitenwijken van Toronto, koos Dryden vanaf het begin voor een onconventionele aanpak van zijn hockeycarrière. In plaats van zoals de meeste Canadese talenten in de major junior te spelen, koos hij ervoor om een universitaire opleiding te volgen aan Cornell University.
Nadat hij aanvankelijk door de Boston Bruins was gekozen in de amateurdraft van 1964, werden zijn rechten enkele dagen later geruild naar de Canadiens. Maar Dryden sloot zich pas laat in het seizoen 1970-71 aan bij Montreal — nadat hij drie keer in het eerste All-American team was gekozen bij de Big Red, en in 1969-70 met het Canadese nationale team had gespeeld.
Toen Dryden op 23-jarige leeftijd prof werd, bracht hij het grootste deel van zijn eerste jaar door bij de AHL's Montreal Voyageurs voordat hij aan het einde van het seizoen werd opgeroepen door de Canadiens. Na ongeslagen te blijven in zes reguliere seizoenswedstrijden, werd hij een onmiddellijke legende door Montreal naar de Stanley Cup van 1971 te loodsen — en de Conn Smythe Trophy te winnen als meest waardevolle speler van de play-offs.
"Het is bijna onbegrijpelijk te geloven dat hij dit alles bereikte in het jaar voorafgaand aan het winnen van de Calder Memorial Trophy als beste rookie van de competitie in 1971-72," zei NHL-commissaris Gary Bettman vrijdagavond in een verklaring.
Het volgende jaar leverden Dryden's 2,24 doelpunten-tegen-gemiddelde en .930 reddingspercentage over een enorme werkbelasting van 64 wedstrijden hem die rookie of the year-onderscheiding op. Maar de Canadiens verloren in zes wedstrijden van de New York Rangers in de eerste ronde van de play-offs.
Het was een zeldzame tegenslag voor Dryden, die in 1979 met pensioen ging met zes Stanley Cups in zijn acht gespeelde NHL-seizoenen — een reeks die ondenkbaar is in de huidige competitie.
Maar ondanks al zijn succes op het ijs bleef Dryden trouw aan zijn eigen behoeften. Ontevreden met zijn contractvooruitzichten na het winnen van zijn tweede Cup in 1973, besloot hij een jaar vrij te nemen en zijn rechtenstudie af te maken voordat hij voor het seizoen 1974-75 terugkeerde bij de Canadiens. De Canadiens wonnen vervolgens vier opeenvolgende Cups voor zijn pensioen in 1979, op 31-jarige leeftijd. Hij won ook vijf Vezina Trophies in zijn zeven volledige NHL-seizoenen.
Stan Mikita, Harry Sinden, Bobby Hull en Ken Dryden delen een luchtig moment met NHL-president John Ziegler (rechts) terwijl ze het symbool van hun toetreding tot de Hockey Hall of Fame bekijken tijdens een getuigenisdiner gisteravond in het Harbour Castle conventiecentrum. Sinden werd opgenomen als bouwer; de anderen als sterren van hun spelende generatie. (Foto door Frank Lennon/Toronto Star via Getty Images)
Toronto Star via Getty Images
Dryden werd in 1983 opgenomen in de Hockey Hall of Fame, zodra hij daarvoor in aanmerking kwam. Zijn nummer 29 werd in 2007 door de Canadiens uit de roulatie genomen.
Na het ophangen van zijn schaatsen bleef Dryden een significante impact hebben op hockey. Zijn boek uit 1983, 'The Game', was een voor zijn tijd vooruitstrevende onthulling van het leven achter de schermen, vol met doordachte analyses en anekdotes. Hij volgde dit op met andere boeken over de sport.
Dryden keerde ook terug naar hockey in een managementrol, als president van de Toronto Maple Leafs gedurende zes seizoenen tussen 1997 en 2003. Hij diende ook als parlementslid voor de Liberale Partij van Canada tussen 2004 en 2011, waaronder twee jaar als Minister van Sociale Ontwikkeling van 2004-06.
Zijn masker met schietschijfpatroon en zijn kenmerkende pose leunend op zijn stick tijdens time-outs behoren tot de meest memorabele beelden van zijn tijd, en Dryden's succes op het ijs met de Canadiens is vrijwel ongeëvenaard. Zijn nalatenschap leeft vandaag de dag voort binnen de organisatie, en zijn rol als woordvoerder voor het hockeyspel als geheel was uniek. Op vrijdag verloor de sport een reus.
De familie Dryden vraagt om privacy in deze tijd. Op hun suggestie worden degenen die de nagedachtenis van Ken Dryden willen eren, aangemoedigd om een donatie te doen aan het Princess Margaret Cancer Centre of de Concussion Legacy Foundation.
Bron: https://www.forbes.com/sites/carolschram/2025/09/06/hockey-hall-of-fame-member-ken-dryden-dies-at-78/
