Euro stablecoins zijn 0,15% van de markt. Zo haalt Europa de achterstand in

Het volgende is een gastbijdrage en mening van Eneko Knörr, CEO en medeoprichter van Stabolut.

Maanden geleden waarschuwde ik in een opiniestuk voor CryptoSlate dat de vlaggenschipregulering voor crypto van de EU, MiCA, het tegenovergestelde van haar doelen zou bereiken. Ik betoogde dat het de euro-innovatie zou verstikken terwijl het de dominantie van de Amerikaanse dollar voor een nieuwe generatie zou cementeren.

Destijds vonden sommigen dit alarmistisch. Vandaag, met grimmige bevestiging, worden dezelfde zorgen geuit vanuit de Europese Centrale Bank zelf. In een recent blogbericht, ook uitgelicht door de Financial Times, beschreef ECB-adviseur Jürgen Schaaf de staat van de in euro's luidende stablecoin-markt als "bedroevend" en waarschuwde dat Europa het risico loopt "platgewalst" te worden door op dollars gebaseerde concurrenten.

Deze waarschuwing komt op een kritiek moment. In de traditionele wereldeconomie zijn niet-USD-valuta's de levensader van de handel. Ze zijn goed voor 73% van het wereldwijde BBP, 53% van de SWIFT-transacties en 42% van de centrale bankreserves. Toch zijn in de opkomende digitale economie diezelfde valuta's bijna onzichtbaar. De op één na belangrijkste valuta ter wereld, de euro, is gereduceerd tot een digitale afrondingsfout.

In cijfers: Een digitale kloof

De gegevens onthullen een schokkende discrepantie. Terwijl privaat uitgegeven, in dollars luidende stablecoins een marktkapitalisatie hebben die de $300 miljard nadert, worstelen hun in euro's luidende tegenhangers om $450 miljoen te bereiken, volgens gegevens van CoinGecko. Dat is een marktaandeel van slechts 0,15%.

Dit is geen kloof; het is een afgrond. Het betekent dat voor elke €1 aan waarde die op een blockchain wordt verhandeld, er bijna €700 in Amerikaanse dollars is. Deze dollarisering van de digitale wereld vormt een diepgaand strategisch risico voor Europa's monetaire soevereiniteit en economische concurrentiekracht.

MiCA's miljarden-euro handrem

De baanbrekende Markets in Crypto-Assets (MiCA) regulering van de EU was bedoeld om duidelijkheid te scheppen, maar in haar ambitie om risico's te beheersen, heeft ze onbedoeld een kooi gebouwd. Hoewel het kader voor E-Money Tokens (EMT's) een pad naar regulering biedt, bevat het een gifpil voor elke euro-stablecoin met mondiale ambities.

De grootste beperking is het plafond van €200 miljoen voor dagelijkse transacties voor elke EMT die als "significant" wordt beschouwd, zoals gedetailleerd in de officiële MiCA-tekst. Dit is geen ongeluk of een eenvoudig toezicht; het is een functie die is ontworpen om ervoor te zorgen dat geen enkele private euro-stablecoin ooit echt kan slagen.

Ter context: de toonaangevende dollar-stablecoin, Tether (USDT), verwerkt regelmatig meer dan $50 miljard aan dagelijks volume. Een plafond van €200 miljoen is geen veiligheidsmaatregel; het is een verklaring van non-ambitie die het wiskundig onmogelijk maakt voor een euro-stablecoin om te functioneren op de schaal die nodig is voor internationale handel of gedecentraliseerde financiën.

De motivatie lijkt duidelijk: beleidsmakers saboteren opzettelijk de private sector om het veld vrij te maken voor hun eigen project—de Digitale Euro.

De Digitale Euro: Een bedreiging voor de privacy van burgers?

Door private innovatie te verstikken, zet de EU al haar kaarten op een door de staat gecontroleerde Centrale Bank Digitale Valuta (CBDC). Dit is niet alleen een traag, gecentraliseerd antwoord op een snel bewegende, gedecentraliseerde markt, maar het vormt ook een fundamentele bedreiging voor de privacy van Europese burgers.

Fysiek contant geld biedt anonimiteit. Een transactie met een biljet van €5 is privé, peer-to-peer, en laat geen gegevensspoor achter. Een CBDC is het tegenovergestelde. Het zou alle transacties naar een gecentraliseerd digitaal grootboek verplaatsen, waardoor een systeem van gedetailleerd toezicht ontstaat. Het geeft de staat de potentiële macht om te monitoren, te volgen en zelfs te controleren hoe elke burger zijn eigen geld gebruikt. De toekomst van de euro op deze basis bouwen betekent het inruilen van de vrijheid van de portemonnee voor een transparante digitale spaarpot—een afweging die de meeste burgers terecht zouden weigeren.

De mondiale race die Europa negeert

Terwijl Brussel zich richt op het bouwen van haar ommuurde tuin, hebben andere grote economische machten het strategische belang van privaat uitgegeven stablecoins erkend. Ze zien ze niet als een bedreiging maar als een vitaal instrument voor het projecteren van monetaire invloed in het digitale tijdperk.

Zelfs China verkent naar verluidt de rol die een door CNY ondersteunde stablecoin zou kunnen spelen bij het internationaliseren van de yuan. In Japan hebben toezichthouders al een baanbrekende stablecoin-wet aangenomen, die duidelijke paden creëert voor de uitgifte van door yen ondersteunde stablecoins. Deze landen begrijpen dat de digitale valutaoorlog zal worden gewonnen door private innovatie te stimuleren, niet door controle te centraliseren. Europa's huidige pad maakt het een toeschouwer in een race waarin het zou moeten leiden.

Een beleidshandboek voor de euro

Als de euro wil concurreren, moet Brussel een radicale beleidsommekeer uitvoeren. Het doel zou niet moeten zijn om stablecoins in te perken, maar om de EU de belangrijkste mondiale hub voor de uitgifte ervan te maken. Dit vereist een heldere strategie die erkent dat private innovatie altijd sneller zal gaan dan gecentraliseerde oplossingen.

Hier is een draaiboek voor hoe Europa kan winnen:

1. Ontgrendel de toekomst: Verwijder het verlammende transactieplafond van €200 miljoen volledig. De markt, niet de toezichthouders, zou de schaal van een succesvol project moeten bepalen. Laat euro-stablecoins ad infinitum groeien en concurreren op een mondiaal podium zonder kunstmatige plafonds.
2. Fast-Track licentieverlening: Stel een pan-Europees fast-track autorisatieproces in voor gekwalificeerde EMT-uitgevers om de time-to-market te verkorten en een levendig, concurrerend ecosysteem te stimuleren.
3. Volg het Amerikaanse model—Annuleer de CBDC: De Verenigde Staten hebben hun voordeel behaald door prioriteit te geven aan regelgevende duidelijkheid voor private uitgevers terwijl ze effectief hun eigen retail CBDC-plannen op de plank hebben gelegd. Europa moet hetzelfde doen. Annuleer formeel het Digitale Euro-project, erken de fundamentele privacyrisico's die het met zich meebrengt, en erken dat de beste strategie om de internationale invloed van de euro te laten groeien is om een bloeiende, privaat uitgegeven stablecoin-markt volledig te ondersteunen.

De keuze is duidelijk: Europa kan zijn pad van zelfopgelegde digitale irrelevantie voortzetten, of het kan zijn innovators de vrije hand geven om de toekomst van financiën op te bouwen. Op dit moment wordt die toekomst bijna volledig gebouwd met Amerikaanse digitale dollars, en de tijd dringt om dat te veranderen.