Luxemarkt krachten scharen zich tegen de onafhankelijkheid van de Giorgio Armani Group

Sinds de oprichting in 1975 heeft Giorgio Armani de onafhankelijkheid van zijn bedrijf fel bewaakt. Zelfs toen zijn mode-imperium groeide en acquisitieve luxeconglomeraten aan de deur klopten, bleef hij vastbesloten om volledige controle over zijn bedrijf te behouden, waarbij hij weigerde zijn ondernemersgeest en artistieke visie in gevaar te brengen.

Zo vastberaden dat de onafhankelijkheid van zijn bedrijf behouden zou blijven, richtte hij de Giorgio Armani Foundation op om de bedrijfsactiviteiten als onafhankelijke entiteit voort te zetten na zijn overlijden. Nu hij op de gezegende leeftijd van 91 jaar is overleden, zullen de waarborgen die hij heeft ingesteld sterk genoeg zijn om zijn nalatenschap te behouden? Kunnen zijn erfgenamen en degenen die de belangen van de stichting beheren, de onvermijdelijke verleidingen weerstaan die hen zullen worden voorgelegd?

"Merken zoals deze komen zelden op de markt, ik verwacht aanzienlijke interesse vanuit de industrie," deelde Bernstein-analist Luca Solca mee. Tegelijkertijd merkte hij op dat het merk wat van zijn prestige heeft verloren, waaronder het kernmerk Giorgio Armani, Emporio Armani en A|X Armani Exchange, plus schoonheids-, meubel- en woondecoratie-, restaurant- en hotelbedrijven.

Solca merkte ook op dat het bedrijf zou profiteren van "revitalisering en een frisse kijk," waardoor nieuw eigenaarschap, met zijn belofte van schaalvergroting en gemaximaliseerde aandeelhouderswaarde, des te aantrekkelijker wordt.

De omzet van de Armani Group bereikte $2,7 miljard (€2,3 miljard) in 2024, een daling van 5% ten opzichte van het voorgaande jaar tegen constante wisselkoersen. Wat betreft winstgevendheid daalde de EBITDA met 24% naar $466 miljoen (€398 miljoen) nadat een recordbedrag van $389 miljoen (€332 miljoen) terug in het bedrijf werd geïnvesteerd.

"Ik ben ervan overtuigd dat het nastreven van consistentie en continuïteit en het vermijden van het najagen van onmiddellijke winsten de beste strategie is om succes op lange termijn te garanderen," zei Armani in een verklaring. "Dankzij deze aanpak, in een steeds complexere en competitievere mondiale omgeving, ben ik er trots op te kunnen zeggen dat we de onafhankelijkheid en stabiliteit van de Groep hebben behouden."

Het Doorgeven van de Fakkel

In 2016 schetste Armani zijn opvolgingsplannen via de Giorgio Armani Foundation, hoewel specifieke details pas bekend zullen worden bij het voorlezen van zijn testament.

Destijds stelde hij statuten op voor de werking van de stichting en specificeerde hij hoe stemrechten zullen worden verdeeld. Hij selecteerde ook drie personen om toezicht te houden op de stichting, die allemaal vertrouwelijk blijven.

Onder zijn naaste kring en vermoedelijke erfgenamen is de 72-jarige Pantaleo Dell'Orca, die in 1977 bij het bedrijf kwam en toezicht houdt op de herenmodelijnen van het bedrijf. Zijn nichten, dochters van oudere broer Sergio, werken voor het bedrijf. Silvana Armani beheert de dameslijnen en Roberta Armani houdt zich bezig met celebrity- en entertainmentrelaties. Zijn zus Rosanna Armani zit in de raad van bestuur van het bedrijf, en haar zoon Andrea Camerana is de duurzaamheidsdirecteur.

Begin dit jaar werden langdurige luitenants Guiseppe Marsocci en Daniele Ballestrazzi gepromoveerd tot adjunct-algemeen directeuren, waarbij Marsocci toezicht houdt op verkoop en marketing en Ballestrazzi verantwoordelijk is voor financiën en operaties. Deze executives zullen prominente rollen hebben naarmate de nieuwe organisatie vorm krijgt.

Het is onduidelijk hoe de creatieve functie van de Armani Group zal worden beheerd, of onder één creatief directeur of verdeeld over de verschillende productlijnen.

Strikte Controle Handhaven

Degenen die het dichtst bij Il Signor Armani staan – zijn bijnaam onder werknemers en medewerkers – zijn opgeleid om zijn voorbeeld te volgen. Toch zullen de schoenen die hij achterlaat moeilijk te vullen zijn. Hij was zowel de creatieve kracht van het bedrijf als de zakelijke manager, een zeldzame combinatie die getuigt van het buitengewone talent van de man.

Hij droeg niet altijd beide petten. In de begindagen behandelde zijn medeoprichter en levenspartner Sergio Galeotti de financiële en administratieve kant van het bedrijf. Na het overlijden van Galeotti in 1985 nam Il Signor Armani ook die rol op zich en werd hij de enige eigenaar en visionair leider van het bedrijf.

Terwijl delegeren misschien de superkracht is van sommige zakelijke leiders, stond Il Signor Armani bekend om het uitoefenen van controle over elk detail, groot en klein, in het bedrijf.

"Alles wat je ziet, is gedaan onder mijn leiding en draagt mijn goedkeuring. Mijn grootste zwakte is dat ik alles controleer," zei hij in zijn laatste interview met de Financial Times slechts dagen voor zijn dood.

De in Milaan gevestigde marketingprofessor Alessandro Balossini Volpe vraagt zich af hoe snel het leiderschapsteam zich zal kunnen aanpassen en zelfstandig beslissingen zal kunnen nemen zonder Il Signor Armani om zich tot te wenden.

"Die overgang zal niet gemakkelijk zijn," zei hij, en voegde eraan toe: "Signor Armani heeft zorgvuldig een opvolgingsplan ontworpen, met als doel de levensduur, integriteit en consistentie van zijn eigen merk na hem te behouden. Alleen de tijd zal leren of dit plan succesvol zal zijn."

Meer Beschermingsmaatregelen

Bij het oprichten van de stichting was het doel om "de bestuurlijke activa van de Armani Group te beschermen en ervoor te zorgen dat deze activa in de loop van de tijd stabiel blijven."

Geleid door principes om de autonomie en onafhankelijkheid van het bedrijf te behouden en een ethische benadering van management die de "continue ontwikkeling" van het Armani-merk ondersteunt, specificeren de statuten van de stichting "voorzichtig en evenwichtig" financieel beheer met controle op schulden. Het stelt ook een "zorgvuldige" structuur vast voor potentiële overnames.

De statuten schetsen verder een aanpak voor een mogelijke beursnotering. De stichting moet echter vijf jaar na zijn overlijden wachten voordat ze naar de beurs kan gaan, volgens Reuters.

De structuur van de Giorgio Armani Foundation is niet zonder precedent. Rolex-oprichter Hans Wilsdorf richtte de Hans Wilsdorf Foundation op, een non-profitorganisatie, die bij zijn dood in 1960 volledig eigenaar werd van de winstgevende Rolex-onderneming.

Het bedrijf heeft sindsdien zeer succesvol geopereerd, vrij van de druk van externe investeerders en publieke markten. Men zou kunnen stellen dat Rolex dankzij die structuur heeft kunnen gedijen door de ups en downs in de luxemarkt sinds die tijd.

Innovatie of Uitsterving?

Er wordt gezegd dat Giorgio Armani de vorm van mode veranderde nadat zijn ontwerpen naast Richard Gere in American Gigolo schitterden. Toch heeft de luxe mode-industrie sindsdien een eigen vormverandering ondergaan, aangezien conglomeraten nu de toekomst van de luxe-industrie domineren.

In Darwiniaanse termen is privé-eigendom van een luxe modelabel, de norm toen Armani begon, van nature geselecteerd voor uitsterving. Vandaag blijven slechts een handvol luxemerken in privébezit en onder familiebeheer, waaronder Chanel, Dolce & Gabbana, Prada, Max Mara en Missoni. Conglomeraat-eigendom heeft het oude model vervangen, met zijn belofte van schaal, synergie en potentieel om aandeelhouderswaarde te maximaliseren.

Echter, luxe-industrie insider en oprichter van de SUN Deluxe nieuwsbrief op Substack, Susanna Nicoletti, gelooft dat de structuur die Il Signor Armani onder de stichting heeft opgezet, de weg kan vrijmaken voor een nieuw onafhankelijk luxe bedrijfsmodel dat oprichters van luxemerken van de volgende generatie kunnen volgen, aangezien het al te laat is voor zovelen die hen voorgingen.

"Giorgio Armani ging zijn eigen weg en volgde nooit de trends en viel ook niet voor de verleidingen van de financiële wereld," deelde ze mee. "Hij is altijd een echte ondernemer geweest, altijd herinvesterend in zijn eigen bedrijf en al zijn energie besteedend aan het ontwikkelen van merkwaarde op een natuurlijke manier. Mode was een passie voor hem, geen middel voor winst op korte termijn."

Nicoletti gelooft dat door een pragmatische benadering van beperkte, zorgvuldig beheerde groei te volgen – wat volgens haar de norm zou moeten zijn voor merken in de luxe mode-industrie – de toekomst van het Giorgio Armani-merk verzekerd is onder de stichtingsstructuur die hij heeft opgezet.

"Hij zal oplossingen voor bestuur hebben gevonden die de industrie zullen verrassen en hopelijk de weg openen naar een meer organisch en pragmatisch bedrijfsmodel. King Giorgio zou echt opnieuw de protagonist van innovatie in het modebedrijfsmanagement kunnen zijn. We hopen het allemaal," concludeerde ze.

Zie ook:

ForbesGiorgio Armani, 'De Koning van de Mode', Bleef Innoveren Tot Zijn DoodDoor Roxanne Robinson