[Two Pronged] Otwarte małżeństwo w końcu działa na korzyść żony, a jej mąż nie jest zadowolony

Sekcja People w Rappler prowadzi rubrykę z poradami autorstwa pary Jeremy Baer i psychologa klinicznego dr Margarity Holmes.

Jeremy posiada tytuł magistra prawa z Uniwersytetu Oksfordzkiego. Bankier z 37-letnim doświadczeniem, który pracował na trzech kontynentach, od ostatnich 10 lat szkoli się z dr Holmes jako współwykładowca i, okazjonalnie, jako współterapeuta, szczególnie z klientami, których problemy finansowe wpływają na ich codzienne życie.

Wspólnie napisali dwie książki: Love Triangles: Understanding the Macho-Mistress Mentality oraz Imported Love: Filipino-Foreign Liaisons.

Droga dr Holmes i Panie Baer,

Mój mąż i ja, po 18 latach małżeństwa, zdecydowaliśmy się na otwarte małżeństwo po 2 latach małżeńskiej "błogości".

Miałam 20 lat, a on 30. Byłam szczęśliwa, ale ku mojemu zaskoczeniu, on nie był. Powiedział, że mnie kocha, ale że się po prostu nudzi. Powiedział, że nie sądzi, żeby mógł kochać jakąkolwiek inną kobietę tak bardzo jak mnie, że to nie moja wina, bo nikt inny nie okazał się tak ekscytujący jak ja - zarówno w łóżku, jak i poza nim, ale taka jest po prostu jego osobowość.

Miał nadzieję, że nauczę się dostosowywać do jego potrzeb. Czuł się zbyt stary i znudzony — nuda, którą można złagodzić sypiając z innymi kobietami.

Przez ostatnie 16 lat to działało bardziej na jego korzyść niż moją. Tylko on znajdował nowe kobiety do spania, a ponieważ mieliśmy otwarte małżeństwo, musiałam to po prostu znosić z uśmiechem.

To się zmieniło sześć miesięcy temu, kiedy poznałam wdowca, Alexa, na wydarzeniu, na które mój mąż był zbyt znudzony, żeby pójść. Kiedy Alex dowiedział się, że mam otwarte małżeństwo, zaczął mnie zalecać. Alex zaprosił mnie na luksusowy wypad, pięć nocy w Tokio.

Kiedy powiedziałam Gregowi, wpadł w szał. Greg zdaje się zapomniał o wszystkich korzyściach, które miał z naszego otwartego małżeństwa.

To pierwszy raz, kiedy będę miała podobne korzyści. Co robić?

– Maria

Droga Mario,

Otwarte małżeństwa oznaczają różne rzeczy dla różnych par, ale idealnie wymaga, aby wszystkie strony uzgodniły zasady i granice, czyniąc zgodę i komunikację fundamentem tego, co nastąpi.

Wszyscy zaangażowani powinni rozumieć, co jest, a co nie jest akceptowalne. Czy oboje partnerzy podstawowych są niemonogamiczni, czy tylko jeden? Czy związki zewnętrzne są ograniczone do okazjonalnych kontaktów fizycznych, czy głębsze więzi emocjonalne są w porządku? Czas, miejsce, częstotliwość itd. również podlegają uzgodnieniu.

Istotą udanego otwartego małżeństwa jest wzajemne zaufanie i szacunek, w przeciwnym razie wprowadzenie dodatkowych stron prawdopodobnie pogłębi istniejące problemy zamiast wnieść pozytywny wkład do podstawowego partnerstwa.

Wydaje się, że w twoim przypadku, Mario, ty i Greg nie wyjaśniliście wszystkich granic. Po pierwsze, on faktycznie narzucił ci otwarte małżeństwo, a po drugie zaczął wierzyć, słusznie czy nie, że twoja rola w tym jest i powinna być monogamiczna, stąd jego reakcja na twoją proponowaną podróż do Tokio.

Ty z drugiej strony widzisz okazję do przyjęcia otwartości tak jak on robił to do tej pory. Teraz oboje moglibyście się kłócić o to, czym faktycznie była wcześniejsza umowa, odwołując się na przykład do wszystkich korzyści, które mu dawała, ale to nadal nie pomogłoby wyznaczyć drogi do przodu. Zamiast tego bardziej użyteczne byłoby ustanowienie nowego zestawu zasad i granic jako ram dla tego, jak oboje chcecie, aby wasze małżeństwo funkcjonowało w przyszłości.

Tym razem powinniście wyraźnie uzgodnić swobody i ograniczenia układu, aby dokładnie odzwierciedlał wzajemne zrozumienie potrzeby jasności, otwartej komunikacji, zaufania i szacunku.

Gdyby okazało się, że Greg chce mieć wszystkie korzyści, ale nie chce, aby rozciągały się na ciebie, to oczywiście będziesz musiała zdecydować, czy to faktycznie małżeństwo warte jest kontynuowania.

Wszystkiego najlepszego,
JAF Baer

Droga Mario,

Bardzo dziękuję za twój list.

Odpowiedź na twój list wydaje się oczywista: oburzone spostrzeżenie, że aż do 15,5 roku temu tylko on cieszył się "otwartym małżeństwem", na które oboje się zgodziliście. Teraz, kiedy ty masz szansę cieszyć się tymi samymi korzyściami, wpadł w szał. To niesprawiedliwe, bo co dla gęsi, powinno być i dla gąsiora.

Jednak ta "równa pozycja", którą teraz chcesz mieć w swoim małżeństwie, nie jest tym, na co zgodziliście się na początku. Myślę, że wynikało to głównie z różnicy władzy między wami. Nie tylko pod względem wieku, ale być może również pod względem doświadczenia życiowego dorosłych — można nawet powiedzieć, że przy twoich 20 i jego 30 latach, szanse były zdecydowanie po jego stronie, jego 3 do twoich 2.

Poza tym byłaś szczęśliwa w swoim małżeństwie takim, jakie było. On jednak potrzebował tylko twojego pozwolenia na niewierność seksualną i prawdopodobnie czułaś, że byłoby nieuprzejmie odmówić mu tej jednej prostej rzeczy (a dla niego mogła taka być, jak mogło ci się wtedy wydawać), której potrzebował, aby być tak szczęśliwym jak ty.

Nic dziwnego, że zaczynałaś coraz bardziej żałować tej sytuacji. Ale czy dzieliłaś się z nim tą urazą w miarę jak rosła?

Myślę, że nie.

Nie z powodu czegoś złowrogiego, ale po prostu dlatego, że żadne z was nie miało zasobów, aby nalegać na zmianę w małżeństwie, które wydawało się toczyć w miarę dobrze.

Ale to było zanim pojawił się Alex.

Teraz masz większy udział w grze i dlatego chcesz wyrównać szanse. I dobra robota, Mario. I dobra robota również dla ciebie, Alex, za bycie katalizatorem dla Marii i Grega do zbadania, czego chcą od swojego małżeństwa.

Pan Baer i ja zgadzamy się w tej kwestii: Do tej pory uczucia koncentrowały się na tym, czy możesz (to z perspektywy Grega) i dlaczego powinnaś (z TWOJEJ perspektywy) pojechać do Japonii z Alexem. Może to również prowadzić do nowego zrozumienia otwartego małżeństwa, które mieliście w przeszłości. Nie takiego, gdzie tylko on "korzystał", ale bardziej egalitarnego, gdzie oboje to robicie.

LUB…

Mogłabyś potraktować to jako okazję do uratowania lub zerwania małżeństwa. A dlaczego nie, prawda? (Choć przyznaję, to pochodzi od współfelietonistki, która pollyannowsko (i czasami błędnie) wierzy, że możesz zmienić swój świat bez względu na to, jak zniechęcająco się to wydaje lub ile masz lat).

Mogłabyś potraktować to jako okazję, aby twoje małżeństwo było bardziej znaczące zarówno dla ciebie, jak i dla Grega.
Jak? Poprzez prowadzenie rozmów, które się liczą. Poprzez dzielenie się tym, czego naprawdę chcecie od swojego małżeństwa i co każde z was jest gotowe zrobić, aby to osiągnąć.

Myślisz, że będziesz szczęśliwa w swoim małżeństwie, gdy ty też będziesz mogła sypiać z innymi tak jak on? Czy Greg, mając prawie 50 lat, nadal chce tylko żony, która zgadza się na jego romanse?

Jeśli tak, to na pewno omówcie nowe warunki zaangażowania, które są zgodne z duchem "co dla gęsi, to dla gąsiora".

Jednak jeśli każde z was chce czegoś więcej niż otwartego małżeństwa? Więcej od siebie nawzajem?

ALE… jeśli jest choćby odrobina nadziei, że to początkowe nieporozumienie może prowadzić do dzielenia się tym, czego każde z was naprawdę potrzebuje od kogoś, kogo kochaliście na początku na tyle, by porzucić wszystkich innych, może to być właśnie czas, aby zacząć odkrywać te możliwości.

Wszystkiego najlepszego,
MG Holmes

– Rappler.com