Jak Trump mógłby wykorzystać tajny podręcznik „zagłady" z czasów zimnej wojny: były insider Białego Domu

W latach 50. XX wieku, podczas zimnej wojny, urzędnicy administracji Eisenhowera napisali dokumenty znane jako PEAD (Presidential Emergency Action Documents – Prezydenckie Dokumenty Działań Awaryjnych) i zebrali je w „Księdze Zagłady" — instrukcji szczegółowo opisującej rozkazy wykonawcze, jakie prezydent mógłby wydać w skrajnie ekstremalnych scenariuszach, takich jak atak nuklearny na Waszyngton. W tamtym czasie strach przed nuklearną konfrontacją między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim był jak najbardziej realny. Po tym, jak prezydent Dwight D. Eisenhower opuścił urząd, strach ten nasilił się w dobie prezydentury Johna F. Kennedy'ego wraz z kryzysem Zatoki Świń w 1961 roku.

„Księga Zagłady" i jej PEAD nadal istnieją. W poruszającym artykule opublikowanym 8 maja przez brytyjski dziennik i Paper, były urzędnik Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA (DHS) Miles Taylor przedstawia sposoby, w jakie mogłyby one zostać niebezpiecznie nadużyte przez prezydenta Donalda Trumpa i jego zwolenników.

Konserwatysta Taylor, który służył w DHS podczas pierwszej kadencji Trumpa, lecz obecnie należy zdecydowanie do obozu Never Trump, opisuje PEAD jako „projekty rozporządzeń wykonawczych, przygotowane z wyprzedzeniem, które podobno pozwalają prezydentowi na podejmowanie nadzwyczajnych działań jednym podpisem pióra podczas kryzysów rangi wojennej, takich jak zatrzymywanie cywilów, zawieszanie łączności, cenzurowanie prasy, zamrażanie majątku, a nawet wprowadzanie czegoś, co odpowiada stanowi wojennemu."

„PEAD zostały stworzone w erze Eisenhowera, aby kraj mógł funkcjonować, gdyby Waszyngton został zniszczony w ataku nuklearnym" — wyjaśnia Taylor. „Były zaprojektowane na wypadek rzeczy nie do pomyślenia — zdekaptytowanego rządu, najeżdżającej armii lub chwili, gdy samo przetrwanie amerykańskiej republiki stałoby pod znakiem zapytania… Po tym, jak służyłem w administracji Donalda Trumpa, ostatecznie jako szef sztabu w Departamencie Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jedną z możliwości, która martwiła mnie najbardziej, było to, że niewłaściwa osoba uzyska dostęp do tej księgi. Byliśmy niebezpiecznie blisko."

Taylor kontynuuje: „W ostatnim roku Trumpa Biały Dom najwyraźniej próbował obsadzić zagorzałego lojalistę w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego na stanowisku, które dałoby jej bliskość do najbardziej wrażliwych uprawnień awaryjnych kraju. Urzędnicy służby cywilnej pracowali gorączkowo, aby temu zapobiec. „Byliśmy o włos" — powiedział mi wtedy jeden z nich… Jeden z takich urzędników, który niegdyś posiadał klucze do Księgi Zagłady, ostrzegł mnie wówczas, że jeśli Trump powróci do władzy, obawiał się, że te uprawnienia zostaną skierowane nie na zewnątrz, przeciwko wrogom Ameryki, lecz do wewnątrz — przeciwko obywatelom."

Choć Taylor był krytyczny wobec pierwszej kadencji Trumpa, jest o wiele bardziej zaniepokojony jego drugą. Opisuje on niepokojące scenariusze przejęcia władzy, w których Trump mógłby nadużyć PEAD i Księgi Zagłady.

„Jonathan Winer, były dyplomata z ery Clintona, nakreślił w The Washington Spectator, jak elementy te pasowałyby do siebie, gdyby Trump zdecydował się je wykorzystać w okolicach wyborów połowy kadencji w 2026 roku" — ostrzega Taylor. „Prezydent ogłasza, że wyniki są sfałszowane. Federalne organy ścigania wszczynają 'dochodzenia' w sprawie liczenia głosów. Protesty są przekwalifikowane jako zorganizowana przemoc polityczna w ramach NSPM-7. Następują masowe aresztowania z wykorzystaniem jedynej paramilitarnej krajowej infrastruktury detencyjnej o wystarczającej skali: ICE (Służba Imigracyjna i Celna), której budżet Kongres właśnie zwiększył do 45 mld dolarów, z czego 38,3 mld dolarów przeznaczono na budowę nowych obiektów."

Były urzędnik DHS kontynuuje: „Systemy łączności zostają zajęte. Konta bankowe zamrożone… Chcę być ostrożny w tym, co mówię. Nie przewiduję, że cokolwiek z tego się wydarzy. Mówię, że trzy lata temu ten scenariusz żył w sferze tanich thrillerów — a dziś jest przedmiotem prac akademickich, felietonów w New York Times i formalnych memorandów politycznych wydawanych na papierze firmowym Białego Domu. Wszystkie narzędzia potrzebne do jego realizacji są już na miejscu. Zdolności detencyjne są budowane. Ramy prawne istnieją. Doktryna celowania istnieje."

• george conway
• noam chomsky
• civil war
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump