47% seniorów Harvardu przyznaje się do oszukiwania — i problem istniał na długo przed ChatGPT

Moi współpracownicy i ja rozmawialiśmy niedawno z grupą utalentowanych i interesujących studentów, którzy właśnie ukończyli pierwszy rok studiów, na temat wykorzystania sztucznej inteligencji jako narzędzia badawczego.

Zadałem pytanie, które musiało wydawać się niezwiązane z tematem: „Ilu z was ściągało w liceum?"

Większość studentów podniosła ręce. Być może pocieszeni świadomością, że mają dużo towarzystwa, nie wydawali się ani zawstydzeni, ani skruszeni.

To nie pierwszy raz, gdy zadałem moim studentom to pytanie. Za każdym razem wyniki były mniej więcej takie same.

Zanim studenci trafiają na sale wykładowe, wielu z nich zetknęło się ze ściąganiem i uważa, że w pewnych przypadkach ma to sens – z powodu takich czynników jak presja sukcesu.

Powiedzmy to wprost: sztuczna inteligencja nie stworzyła problemu nieuczciwości intelektualnej wśród tego pokolenia studentów.

Niestety, problem ten poprzedza AI o wiele lat i sięga znacznie głębiej.

Spirala ściągania

Wielu studentów jest uczciwych i pracowitych. Jednak zanim część z nich trafia na studia, zdążyła już przyzwyczaić się do nieuczciwości akademickiej w amerykańskich szkołach średnich.

Jak napisał w 2018 roku Eric Anderman, badacz psychologii edukacyjnej: „Ściąganie w szkole jest powszechne we wszystkich typach amerykańskich szkół średnich. Dane z jednego dużego ogólnokrajowego badania wskazują, że 51% uczniów szkół średnich przyznaje, że ściągało podczas testu."

Inne badania dotyczące ściągania w szkołach średnich wykazały w 2020 roku, że 64% spośród 70 000 uczniów szkół średnich w całym kraju przyznało się do ściągania na teście, a 58% do plagiatu. Około 95% uczniów szkół średnich stwierdziło tymczasem, że „uczestniczyło w jakiejś formie nieuczciwości, czy to na teście, plagiatu, czy kopiowania pracy domowej".

W jednej ze szkół średnich w Pensylwanii 90 spośród 100 respondentów ankiety szkolnej z 2018 roku „przyznało się do ściągania przy jakimś zadaniu szkolnym przynajmniej raz".

Jeden z respondentów ujął to prosto: „Wszyscy ściągają."

Uczniowie mogą ściągać z różnych powodów.

Mogą czuć się nieprzygotowani do egzaminu lub pracy pisemnej, ale mimo to chcą dostawać dobre oceny i dostać się na prestiżowe studia.

Mogą zdawać sobie sprawę, że ściąganie jest złe, ale usprawiedliwiają je tym, że wszyscy robią to samo, albo że mają nauczycieli, którzy nie wykonują dobrze swojej pracy. Inni uczniowie mogą nie do końca rozumieć, co oznacza ściąganie w różnych kontekstach, lub uważać, że to, co robią, nie jest ściąganiem.

Taki sposób myślenia może pozwolić uczniom, którzy czasem ściągają, nie postrzegać siebie jako oszustów.

Socjologowie Gresham Sykes i David Matza nazywają tę tendencję „technikami neutralizacji". Oznacza to, że ludzie używają zinternalizowanych sposobów postrzegania świata, aby usprawiedliwić zachowanie, o którym wiedzą, że jest złe.

Przymykanie oczu

Badanie z 2020 roku przeprowadzone na 840 studentach studiów licencjackich wykazało, że 32% z nich w jakiś sposób ściągało na egzaminie.

Wykładowcy akademiccy tacy jak ja mogą być kuszeni, by przymknąć oko, gdy podejrzewamy studenta o ściąganie, lub próbować rozwiązać problem ściągania poprzez zmianę sposobów oceniania studentów.

Na przykład The Wall Street Journal poinformował w 2025 roku, że wykładowcy w całym kraju rezygnują z prac pisemnych, które studenci mogą tworzyć za pomocą AI, i wracają do testów i egzaminów przeprowadzanych na zajęciach.

Każda uczelnia ma regulaminy zakazujące plagiatu i innych form nieuczciwości intelektualnej.

Dla przykładu polityka Harvardu stanowi, że „ściąganie na egzaminach lub przy zadaniach, plagiatowanie lub przywłaszczanie sobie cudzych pomysłów lub języka, fałszowanie danych lub jakikolwiek inny przejaw nieuczciwości akademickiej narusza standardy naszej społeczności, a także standardy szerszego świata nauki i działalności".

Studenci, którzy naruszają zasady dotyczące ściągania na Harvardzie i innych uczelniach, mogą ponieść konsekwencje – od oblania przedmiotu do wydalenia. Jednak wielu wykładowców nie zgłasza incydentów związanych ze ściąganiem administratorom odpowiedzialnym za egzekwowanie tych zasad i wymierzanie kar.

Niewiele uczelni opracowało program nauczania dotyczący uczciwości intelektualnej, który traktuje ściąganie jako nawyk i stara się mu przeciwdziałać przez cztery lata edukacji studenckiej.

Uważam, że podobnie jak każdy zły nawyk, studenci mogą być oduczani ściągania jedynie powoli, przy wsparciu odpowiedniego programu i jasnych, surowych konsekwencjach w przypadku przyłapania.

Ściąganie na studiach

Ocena skali problemu ściągania na kampusach uczelnianych nie jest trudna.

Na przykład w lutym 2026 roku student Harvardu o nazwisku Matthew Tobin opublikował artykuł opiniotwórczy w Harvard Crimson zatytułowany „Plagiatuj albo zgiń".

Powołał się na badanie Harvard Crimson z 2024 roku, które wykazało, że 47% spośród 850 ankietowanych studentów ostatniego roku stwierdziło, że ściągało.

Tobin napisał, że podczas gdy niektórzy twierdzą, iż ściąganie jest wynikiem „akademickiego wyobcowania współczesnych studentów lub korzystania ze sztucznej inteligencji", w grę wchodzą inne kwestie. Plagiat i nieuczciwość akademicka „zbyt często zdarzały się na Harvardzie na długo przed pojawieniem się tych problemów" – napisał.

Zgłoszone przypadki nieuczciwości akademickiej wzrosły na Ohio State University o 57% w latach 2014–2018. Jest to prawdopodobnie niedoszacowanie, ponieważ większość przypadków nieuczciwości akademickiej nie jest zgłaszana ani badana.

Charlie McLaughlin, student Oberlin, opublikował artykuł opiniotwórczy w gazecie studenckiej w maju 2026 roku, krytykując decyzję uczelni o zmianie kodeksu honorowego, która pozwala profesorom nadzorować egzaminy, czyli pilnować studentów podczas ich zdawania.

„Zmiana tej polityki jest wyraźnym sygnałem, że ta szkoła nam nie ufa i nie wierzy, że nauczymy się być dorosłymi z zasadami" – napisał McLaughlin. „To smutne. Może jest to też rozsądne. Może nie zasługujemy na to zaufanie. To jeszcze smutniejsze."

Princeton niedawno również zrezygnował ze 133-letniego zakazu nadzorowania egzaminów „w odpowiedzi na rosnące obawy dotyczące naruszeń uczciwości akademickiej, w tym rozprzestrzeniania się korzystania z AI".

Dylemat nauczyciela

Nie myślę o moich studentach jak o oszustach i nie chcę odnosić się do nich z takim podejrzeniem, które zamienia nauczanie w działalność policyjną. Moim obowiązkiem – oraz obowiązkiem uczelni, na której wykładam – jest jednak dostrzeganie, że nasi studenci potrzebują dużej pomocy w wypracowaniu dobrych nawyków akademickich.

Dopóki uczelnie nie uznają tych faktów, uważam, że mają niewielkie szanse na powstrzymanie powszechności ściągania.

Wykładowcy mogą zacząć od włączenia dyskusji o uczciwości intelektualnej do swoich kursów i skłonienia studentów do refleksji nad tym, kim chcą być – i czy chcą żyć, szukając na skróty i oszukując system. Dopiero wtedy uczelnie mogą mieć nadzieję na zbudowanie tego, co Tobin nazywa „zaangażowaniem na rzecz uczciwości akademickiej wśród (naszych) studentów".

Austin Sarat, profesor jurysprudencji i nauk politycznych im. Williama Nelsona Cromwella, Amherst College

Artykuł przedrukowany z The Conversation na licencji Creative Commons. Przeczytaj oryginalny artykuł.

Ta historia została pierwotnie opublikowana na Fortune.com