Wtajemniczeni ujawniają historię dyplomatycznej bomby Trumpa wobec Kanady

Prezydent Donald Trump przebywa na szczycie NATO w Turcji, gdzie atmosfera stała się napięta, gdy rzucił Kanadzie „dyplomatyczną bombę”.

Zgodnie z raportem Wall Street Journal, Justin Trudeau otrzymywał od Trumpa groźne telefony, zanim został zastąpiony przez Marka Carneya.

Podczas jednej z rozmów Trump oświadczył Kanadzie, że zerwie 118-letnie porozumienie, które wyznaczało granicę ze Stanami Zjednoczonymi i ich północnym sąsiadem zarówno na mapach, jak i w terenie.

Porozumienie to zostało zawarte, gdy Kanada nadal podlegała Wielkiej Brytanii, a podczas Konwencji Granicznej z kwietnia 1908 roku to Wielka Brytania, a nie Kanada, podpisała umowę. Ale Trump nie przejmował się tym, mówiąc Trudeau: „Zrywam to, a twój cały kraj się rozpada”.

Trump wydawał się być zdezorientowany faktem, że prawo ustalało granicę, ale rzeczywistość jest taka, że szereg innych umów i traktatów wyznacza tę granicę, w tym Traktat z 1818 roku oraz Traktat Oregoński z 1846 roku.

Według Journal, „Podczas kolacji w Mar-a-Lago wysłannicy Trudeau próbowali odwieść Trumpa od pomysłu aneksji ich kraju. Gdy jeden z pomocników Trumpa zauważył, że 41 milionów Kanadyjczyków skłaniałoby się ku Partii Demokratycznej, prezydent wpadł na sprytne rozwiązanie: po prostu podzielcie północnego sąsiada na dwa stany, jeden czerwony, drugi niebieski”.

Niejasne jest, jak Trump zamierzałby to zrealizować, biorąc pod uwagę, że jego poparcie w Kanadzie wynosi około 22 procent, zgodnie z sondażem Pew Research Center.

Gdy Carney objął stanowisko, zażądał przeglądu zależności Kanady „od jednego konkretnego kraju w zakresie przechowywania danych, sprzętu wojskowego, przetwarzania płatności, a nawet żywności”.

Raport określił to jako pierwszy krok kraju, który zmienia status USA z sojusznika na zagrożenie. Było to rażące przeciwieństwo działań sekretarza generalnego NATO Marka Ruttego, który zachęcał członków do zrobienia wszystkiego, co konieczne, aby utrzymać jedność sojuszu.

„W istocie, próba uczynienia Kanady 51. stanem Ameryki zapaliła lont niezamierzonych konsekwencji, które odegrają się daleko poza Ameryką Północną, ponieważ sojusznicy zza oceanu zadawali sobie pytanie, czy sojusz pod przywództwem USA może naprawdę przetrwać”, stwierdzono w raporcie.

Pierwszą wizytą Carneya jako premiera nie była wizyta w USA, lecz we Francji, gdzie on i prezydent Emmanuel Macron omawiali sposoby zmniejszenia zależności od USA.

„Kanada posiadała minerały krytyczne potrzebne Francji, której wspierane przez państwo firmy technologiczne podejmowały pierwsze kroki w zdominowanych przez USA sferach sztucznej inteligencji i obliczeń kwantowych. Francuscy dyplomaci żartowali, że skoro Kanada i Dania dzielą lądową granicę na niezamieszkanej arktycznej wyspie u wybrzeży Grenlandii, mogłoby to uczynić ten północnoamerykański kraj legalnym kandydatem do szybkiego uzyskania członkostwa w UE. Carney zaśmiał się”, podało raport.

Gdy Carney udał się następnie do Wielkiej Brytanii, omawiano, jak „mogliby się zjednoczyć, gdyby USA opuściły ‘Pięć Oczu’”, sojusz wywiadowczy pod przywództwem USA, składający się z Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii, Nowej Zelandii i USA. Chociaż ten pomysł nigdy nie zyskał większego poparcia, był omawiany z MI6.

Podczas pobytu w Wielkiej Brytanii ukończono zamówiony przez niego raport dotyczący świata bez Ameryki i mógł go udostępnić biurku Kira Starmera.

Starmer chciał zachować ostrożność, nalegając, aby znaleźć sposób na uratowanie relacji między Zachodem a Ameryką.

„Nie mamy relacji do ratowania!” odpowiedział Carney, zgodnie z raportem.

Nieformalny doradca i zięć Trumpa, Jared Kushner, radził Kanadzie „wyprodukować wideo, które mogłoby przekonać prezydenta, że poważnie podchodzą do bezpieczeństwa granic. Rząd Trudeau zatrudnił ekipę filmową, aby uwiecznić dwa śmigłowce Black Hawk i psa tropiącego na patrolu. Zamiast uspokoić Trumpa, wydaje się, że podsyciło to jego zainteresowanie ponownym rozważeniem umiejscowienia granicy”.

Zespół Carneya, w przeciwieństwie do tego, zaczął czytać kliniczne i psychologiczne badania na temat „impulsywności”, aby lepiej nauczyć się, jak radzić sobie z Trumpem. Uważali, że pomysł Trumpa na 51. stan dotyczył tak naprawdę „odkrywania ceny”, kiedy rzuca absurdalnym pomysłem, aby zobaczyć, jak zareagują rynki finansowe.

Inni współpracownicy uważali, że chodziło bardziej o próbę kopnięcia Trudeau, gdy jego notowania sondażowe spadały.

Tak czy inaczej, Carney szukał nowych pomysłów na radzenie sobie ze zmiennością amerykańskiego przywódcy, jednocześnie powoli zmniejszając zależność od USA.

• george conway
• noam chomsky
• wojna domowa
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump