W zeszłym tygodniu dziennikarce społeczna Frenchie Mae Cumpio i działaczce praw człowieka Marielle Domequil wydano wyrok w sprawie finansowania terroryzmu.
Finansowanie terroryzmu? Co to jest? Czy mają miejsce działania terrorystów, którymi powinniśmy się martwić? Wygląda na to, że nie w sprawie Cumpio.
Obie zostały skazane nie ze względu na ślad finansowy, ale ze względu na zeznania "powracających rebeliantów", że obie były w górach Catbalogan i przekazały 100 000 peso gotówki dla Nowej Armii Ludowej. Jednak według Cumpio fundusze były przeznaczone dla społeczności przesiedlonej przez militaryzację w Leyte i Samar.
Z tego powodu dwie młode kobiety zostały uwięzione na sześć lat, i wygląda na to, że będą dłużej w więzieniu, ponieważ wyrok dla nich to surowe 8-12 lat.
Ale to nie jest zwykłe wykrzywienie sprawiedliwości. Wszystko to jest związane z "szarą listą" Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (Financial Action Task Force), będącej inicjatywą krajów G7.
Kiedy kraj znajduje się na szarej liście, oznacza to, że nie radzi sobie z powstrzymywaniem napływu brudnych pieniędzy lub pieniędzy terrorystycznych. Filipiny są w tym notoryczne — jest tam bardzo wiele POGO będących kanałami dla pieniędzy syndykatów i prania pieniędzy, jak w przypadku cyberataku na Bank Bangladeszu w 2016 roku i niemieckiego procesora płatności Wirecard.
Wiąże się to z sankcjami finansowymi dla Filipin, ponieważ spada reputacja finansowa i może to wpłynąć na rating kredytowy kraju.
Ale według Human Rights Watch zastosowane rozwiązanie — ze względu na trudności wchwytaniu syndykatów i zawziętość wobec lewicy — to wnoszenie licznych spraw o finansowanie terroryzmu przeciwko organizacjom progresywnym.
Dla Komitetu Ochrony Dziennikarzy (Committee to Protect Journalists) wyrok pokazuje "uporczywość wojska i rządu w uciszaniu krytycznych dziennikarzy".
Skazanie Cumpio pokazało brzydką twarz prawa i systemu sprawiedliwości. Została aresztowana o północy, co jest klasycznym nękaniem przez władze. Minęło pięć lat, zanim Cumpio mogła zeznawać.
Wykrzywiono prawo finansowe i użyto go przeciwko aktywistom, podczas gdy prawdziwe syndykaty i praczki pieniędzy nie zostali jeszcze schwytani, jak szef Pharmally Lin Weixiong. A czy pójdziemy dalej? Mózgi kradzieży miliardów w projektach kontroli powodziowej są nadal wolne i prawdopodobnie cieszą się swoją gotówką w walizkach. Ale rząd zmobilizował się przeciwko aktywistom i ich 100 000 peso gotówki.
Ostatecznie prawo mające na celu powstrzymanie prania pieniędzy zostało uzbrojonione i używane do uciszania krytyków.
Skomplikowana jest historia przechodząca ze świata międzynarodowego finansowania do 56-letniej rebelii. Jak zawsze, najbardziej narażeni są ci działający w grupach zorientowanych na cele, którzy są łatwym celem dla wojska i drakonowskiego prawa antyterrorystycznego.
Ale cena straconych lat życia aktywistów, którzy są już długo w więzieniu, a teraz zostali skazani, jest ogromna. – Rappler.com

