Nadmierna ingerencja polityczna zagraża amerykańskiemu dobrobytowi

"Na dwa sposoby. Stopniowo, a potem nagle."

To słynny cytat z powieści Ernesta Hemingwaya Słońce też wschodzi, w którym główny bohater (Mike) opisuje, jak zbankrutował. Reszta fragmentu, w którym Hemingway rozwija doświadczenie Mike'a, może nie być tak znana, ale pozostaje dziwnie aktualna. Służy również jako ponadczasowe przypomnienie, dlaczego założycielskie zasady amerykańskiego rządu są tak ważne dla pozycji kraju na świecie.

Hemingway wyjaśnia, że problemy Mike'a zostały spowodowane przez wielu fałszywych przyjaciół i wierzycieli, prawdopodobnie "więcej wierzycieli niż ktokolwiek w Anglii."

Hemingway znał tę grę. Wszyscy cię kochają, gdy są pewni, że im spłacisz, więc dalej pożyczają ci pieniądze. I zawsze cię kochają. Dopóki przestają.

Przez bardzo długi czas praktycznie wszyscy kochali Stany Zjednoczone. Zdecydowanie jesteśmy największym bogatym krajem, z najlepszymi możliwościami awansu na drabinie ekonomicznej.

Ameryka nie była w upadku

Każdy chce mieć dostęp do amerykańskich rynków finansowych. Oferujemy najbezpieczniejsze miejsce na świecie do inwestowania. Nasze rynki są bardziej zróżnicowane i płynne niż gdziekolwiek indziej. Są wspierane przez najsilniejsze i najbezpieczniejsze prawa własności, zabezpieczone przez stabilny rząd.

Politycznie, społecznie i ekonomicznie, nasza kombinacja bogactwa i bezpieczeństwa jest najlepsza. Jednak z jakiegoś powodu wielu Amerykanów nie może przestać flirtować z pesymizmem. Bez względu na to, jak dobrze się dzieje, wszyscy łatwo dają się przekonać, że radzą sobie gorzej niż poprzednie pokolenie. Widać to w ruchach populistycznych w całej naszej historii, na długo przed wojną secesyjną i długo po II wojnie światowej.

W latach 90. Amerykanie mierzyli się z dużymi populistycznymi powstaniami opartymi na tematach, które mogą brzmieć znajomo również dzisiaj. Podobno wolny handel niszczył amerykańskie miejsca pracy w produkcji, imigranci zabierali całą resztę, społeczeństwo zasługiwało na jakiś rodzaj biblijnego rozliczenia, a rzekomym lekarstwem była jakaś nacjonalistycznie inspirowana polityka przemysłowa. (Ross Perot i Pat Buchanan byli dwoma kluczowymi propagatorami niektórych z tych idei, choć obaj nie zdołali wygrać prezydentury.)

W jakimkolwiek stopniu istnieją, filozoficzne podstawy świata MAGA są prawie nie do odróżnienia. I to jest złe, nawet jeśli MAGA nigdy nie wdroży pełnoprawnej polityki przemysłowej.

Nie przedstawiam czysto ideologicznego argumentu.

Ameryka była już wielka

Tak, socjalizm i komunizm są okropne. I tak, system wolnej przedsiębiorczości oparty na wolności gospodarczej i politycznej, zabezpieczony przez ograniczony rząd, jest znacznie lepszy. I mimo że Stany Zjednoczone nie były czystą reprezentacją tego ideału (być może nigdy), pozostały stosunkowo blisko.

Więc, mimo że Stany Zjednoczone mają na przykład Bank Eksportowo-Importowy, gospodarka kraju nadal opiera się głównie na prywatnych przedsiębiorstwach. Podczas gdy rząd USA przyznaje dotacje – niektórzy powiedzieliby, że zdecydowanie za dużo – większość prywatnych firm nie jest od nich zależna. Aby dobrze zarabiać, większość prywatnych firm nie musi całować pierścieni swoich wybranych urzędników.

Pod warunkiem, że równowaga pozostaje rozsądnie na korzyść systemu prywatnego, Ameryka nie straci istoty tego, co sprawia, że wszyscy ją tak bardzo kochają. Ameryka może wytrzymać wielu wierzycieli i fałszywych przyjaciół, dopóki nie może.

Dużym problemem jest oczywiście to, że nikt nie wie dokładnie, co przechyli szalę zbyt daleko w przeciwnym kierunku.

Ameryka musi pozostać amerykańska

W ciągu ostatnich kilku miesięcy prezydent Trump zwolnił szefa Biura Statystyki Pracy, ponieważ nie podobały mu się dane o zatrudnieniu. Groził zwolnieniem przewodniczącego Rezerwy Federalnej (i gubernatora Fed), ponieważ nie podoba mu się obecny poziom stóp procentowych. Administracja otwarcie wykorzystuje władzę rządu federalnego do zastraszania dyrektorów firm w związku z decyzjami, których nie lubi, i przejmuje udziały własnościowe w prywatnych firmach.

Administracja deportuje i zatrzymuje nieudokumentowanych imigrantów, czasami bez należytego procesu, i rozmieszcza Gwardię Narodową na ulicach miast. Otwarcie zabiegała o polityczne przysługi w zamian za zatwierdzanie fuzji biznesowych między prywatnymi firmami, co skłoniło wielu do kwestionowania bezpieczeństwa ich praw wynikających z Pierwszej Poprawki. Chaotycznie wykorzystywała cła do opodatkowania amerykańskich obywateli, jednocześnie krytykując prywatne firmy za podnoszenie cen, wzmacniając sposób prowadzenia biznesu polegający na całowaniu pierścienia, z którego dumne są tylko kraje trzeciego świata.

W izolacji, żadne z tych działań może nie sygnalizować śmiertelnego dzwonu dla zasad, które zbudowały Amerykę. Jednak razem reprezentują one wyraźne przesunięcie w kierunku rażąco politycznie wpływowego systemu zamiast w dużej mierze prywatnego. Podważają powody, dla których ludzie ufają Stanom Zjednoczonym.

W pewnym momencie, jeśli zmiana będzie kontynuowana, stracimy istotę tego, co czyni nas Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Możemy mieć długą drogę do osiągnięcia pełnego statusu republiki bananowej, ale złym pomysłem jest dalsze testowanie systemu pod presją, aby dowiedzieć się, gdzie leży ta granica.

Tak jak w przypadku bankructwa, w końcu odkryjemy to stopniowo, a potem nagle. I to nie jest łatwe do naprawienia.