Dlaczego Minneapolis wywołało silniejszy oddźwięk niż wcześniejsze akty przemocy?

Autor: Gregory P. Magarian, Thomas and Karole Green Professor of Law, Washington University w St. Louis.

Prezydent ogłasza agresywną, kontrowersyjną politykę. Duże grupy protestujących wychodzą na ulice. Agenci rządowi otwierają ogień i zabijają demonstrantów.

Wszystkie te wydarzenia, znane z Minneapolis w 2026 roku, miały również miejsce na Ohio's Kent State University w 1970 roku. W swoich pracach akademickich dotyczących Pierwszej Poprawki opisałem Kent State jako kluczowy moment, kiedy rząd uciszył wolność słowa.

W Minneapolis wolność słowa lepiej przetrwała kryzys, co widać w samych protestach, reakcjach opinii publicznej — a nawet w piosenkach protestacyjnych, które zainspirowały oba wydarzenia.

Protesty i strzelaniny wtedy i teraz

W 1970 roku prezydent Richard Nixon ogłosił, że rozszerzył wojnę wietnamską, bombardując Kambodżę. Studenckie protesty antywojenne, już wcześniej gorące, nasiliły się.

W Ohio gubernator James Rhodes rozmieścił Gwardię Narodową, aby stłumić protesty na Kent State University. W poniedziałek 4 maja miał miejsce duży protest w południe na głównym dziedzińcu kampusu. Studenci korzystali ze swoich praw wynikających z Pierwszej Poprawki, skandując i krzycząc do żołnierzy Gwardii, którzy rozproszyli demonstrantów gazem łzawiącym, po czym przegrupowali się na pobliskim wzgórzu.

- YouTube www.youtube.com

Gdy najbliżsi pozostali protestujący znajdowali się 20 jardów od żołnierzy Gwardii, a większość ponad 60 jardów dalej, 28 gwardzistów w niewytłumaczalny sposób otworzyło ogień do studentów, zabijając czterech i raniąc dziewięciu innych.

Po zabójstwach rząd starał się przerzucić winę na zabitych studentów.

Nixon stwierdził: "Kiedy sprzeciw przekształca się w przemoc, zaprasza tragedię".

Minneapolis w 2026 roku przedstawia wyraźne podobieństwa.

W ramach szerokiej kampanii deportacji nielegalnych imigrantów prezydent Donald Trump na początku stycznia 2026 roku rozmieścił uzbrojonych agentów amerykańskiej Służby Imigracyjnej i Celnej oraz Straży Granicznej i Celnej w Minneapolis.

Wielu mieszkańców protestowało, korzystając ze swoich praw wynikających z Pierwszej Poprawki, używając smartfonów i gwizdków do nagrywania i nagłaśniania tego, co postrzegali jako nadużycia ICE i CBP. 7 stycznia 2026 roku agent ICE zastrzelił aktywistkę Renee Good w jej samochodzie. 24 stycznia dwóch agentów CBP zastrzeliło protestującego Alexa Prettiego na ulicy.

Rząd starał się obarczyć winą Good i Prettiego za ich własne zabójstwa.

Różne reakcje opinii publicznej

Po Kent State, wśród zaciekłej konserwatywnej opozycji wobec protestujących studentów, większość Amerykanów obwiniała poległych studentów za ich śmierć. Kiedy studenci w Nowym Jorku protestowali przeciwko strzelaninie w Kent State, robotnicy budowlani zaatakowali ich i pobili w tym, co stało się znane jako "Hard Hat Riot". Później Nixon przyjął przywódców związków budowlanych w Białym Domu, gdzie wręczyli mu honorowy kask.

W przeciwieństwie do tego większość Amerykanów uważa, że administracja Trumpa użyła nadmiernej siły w Minneapolis. Większość sprzeciwia się zarówno działaniom agentów federalnych przeciwko protestującym, jak i aprobuje protestowanie i nagrywanie agentów.

Reakcja opinii publicznej na Minneapolis miała znaczenie. Administracja Trumpa ogłosiła zakończenie akcji imigracyjnej w Twin Cities. Trump wycofał się z ataków na Good i Prettiego. Sprzeciw Kongresu wobec finansowania ICE wzrósł. Ogólne poparcie społeczne dla Trumpa i jego polityki spadło.

Protesty, nagrania i piosenki

Co sprawiło, że ludzie postrzegają zabójstwa w Minneapolis tak inaczej niż Kent State? Jednym z głównych czynników, jak sądzę, jest to, jak wolność słowa ukształtowała reakcję opinii publicznej.

Same protesty w Minneapolis przekazały opinii publicznej bardziej skoncentrowany przekaz niż ten, który wyłonił się z protestów studenckich przeciwko wojnie wietnamskiej.

Protesty antywojenne w 1970 roku były skierowane przeciwko akcji militarnej po drugiej stronie świata. Organizatorzy musieli planować i koordynować poprzez osobiste spotkania i pocztę pantoflową. Protestujący studenci potrzebowali instytucjonalnych mediów informacyjnych, aby przekazać swoje poglądy opinii publicznej.

W przeciwieństwie do tego protesty anty-ICE w Minneapolis są skierowane przeciwko działaniom rządowym tuż przy drzwiach protestujących. Organizatorzy mogą korzystać z lokalnych sieci i mediów społecznościowych, aby planować, koordynować i komunikować się bezpośrednio z opinią publiczną. Protesty odniosły sukces w pogłębianiu społecznego sprzeciwu wobec ICE.

Ponadto naród amerykański był świadkiem strzelanin w Minneapolis.

Kent State przyniosło słynną fotografię udręki ocalałego studenta, ale tylko mgliste, chaotyczne nagranie strzelaniny.

W przeciwieństwie do tego szeroko rozpowszechnione dowody wideo pokazały zabójstwa w Minneapolis w przerażających szczegółach. W ciągu kilku dni po każdej strzelaninie organizacje informacyjne sporządziły szczegółowe wizualne osie czasu, często oparte na nagraniach protestujących i obserwatorów, które ostro zaprzeczały rządowym relacjom na temat tego, co przydarzyło się Good i Prettiemu.

Na koniec rozważmy dwie popularne piosenki protestacyjne, które wyłoniły się z Kent State i Minneapolis: "Ohio" Crosby, Stills, Nash & Young oraz "Streets of Minneapolis" Bruce'a Springsteena.

- YouTube www.youtube.com

Crosby, Stills, Nash & Young nagrali, wyprodukowali i wydali "Ohio" z niezwykłą szybkością jak na 1970 rok. Winylowy singiel dotarł do sklepów płytowych i stacji radiowych 4 czerwca, miesiąc po strzelaninie w Kent State. Piosenka osiągnęła szczyt na 14. miejscu listy Billboard dwa miesiące później.

Teksty Neila Younga opisywały wydarzenia w Kent State w mitycznych kategoriach, ostrzegając przed "blaszanymi żołnierzami" i mówiąc młodym Amerykanom: "W końcu jesteśmy sami". Young nie opisał strzelaniny szczegółowo. Piosenka nie wymienia Kent State, Gwardii Narodowej ani poległych studentów. Zamiast tego przedstawia wydarzenia jako symbol szerszego konfliktu pokoleniowego dotyczącego wojny wietnamskiej.

Springsteen wydał "Streets of Minneapolis" 28 stycznia 2026 roku — zaledwie cztery dni po tym, jak agenci CBP zabili Prettiego. Dwa dni później piosenka znalazła się na szczycie światowych list streamingowych.

Internet i media społecznościowe pozwoliły Springsteenowi udokumentować Minneapolis niemal w czasie rzeczywistym dla masowej publiczności. Teksty Springsteena balansują symbolikę ze szczegółowością, wymieniając nie tylko "Króla Trumpa", ale także ofiary Prettiego i Good, kluczowych urzędników Trumpa Stephena Millera i Kristi Noem, główną arterię Minneapolis Nicollet Avenue oraz "gwizdki i telefony" protestujących, kończąc na skandowaniu "ICE out!"

Krytycy przedstawiają przekonujące argumenty, że masowa komunikacja XXI wieku degraduje relacje społeczne, wybory i kulturę. W Minneapolis dezinformacja zaciemniła kluczowe fakty dotyczące protestów i zabójstw.

Jednocześnie Minneapolis pokazało, jak sieciowa komunikacja może promować wolność słowa. Poprzez skoncentrowane protesty, nagrania działań rządowych i wirusową kulturę popularną dzisiejsza opinia publiczna może uzyskać pełniejsze, jaśniejsze informacje, które pomogą krytycznie ocenić działania rządu.

• Gregory P. Magarian pisze i wykłada od 26 lat na temat prawa konstytucyjnego, specjalizując się w wolności wypowiedzi, z dodatkowymi zainteresowaniami w regulacji broni, prawie i religii oraz regulacjach procesu politycznego. Napisał Managed Speech: The Roberts Court's First Amendment (Oxford University Press, 2017) i opublikował dziesiątki artykułów akademickich, rozdziałów w książkach i esejów dla szerokiej publiczności. Wykłada na Washington University od 2008 roku i wcześniej wykładał na Villanova University. Był asystentem w Sądzie Najwyższym USA dla sędziego Johna Paula Stevensa oraz w Sądzie Okręgowym USA (D.C.) dla sędziego Louisa Oberdorfera, a dyplom prawniczy uzyskał magna cum laude na University of Michigan, gdzie był redaktorem naczelnym Michigan Law Review. Licencjat otrzymał summa cum laude z Yale.