NZD/USD pozostaje silniejszy w pobliżu 0,6000, ponieważ sprzedaż detaliczna w Nowej Zelandii w IV kwartale wzrosła

Dolar nowozelandzki (NZD), znany również jako Kiwi, jest dobrze znaną walutą handlową wśród inwestorów. Jego wartość jest w dużej mierze określana przez kondycję gospodarki Nowej Zelandii i politykę banku centralnego kraju. Istnieją jednak pewne unikalne cechy, które również mogą wpływać na ruch NZD. Wyniki gospodarki chińskiej mają tendencję do wpływania na Kiwi, ponieważ Chiny są największym partnerem handlowym Nowej Zelandii. Złe wiadomości dla gospodarki chińskiej prawdopodobnie oznaczają mniejszy eksport Nowej Zelandii do tego kraju, uderzając w gospodarkę, a tym samym w jej walutę. Innym czynnikiem wpływającym na NZD są ceny produktów mlecznych, ponieważ przemysł mleczarski jest głównym eksportem Nowej Zelandii. Wysokie ceny produktów mlecznych zwiększają dochody z eksportu, przyczyniając się pozytywnie do gospodarki, a tym samym do NZD.

Bank Rezerw Nowej Zelandii (RBNZ) dąży do osiągnięcia i utrzymania stopy inflacji między 1% a 3% w średnim okresie, koncentrując się na utrzymaniu jej w pobliżu środkowego punktu 2%. W tym celu bank ustala odpowiedni poziom stóp procentowych. Gdy inflacja jest zbyt wysoka, RBNZ podniesie stopy procentowe, aby schłodzić gospodarkę, ale ten ruch również spowoduje wyższe rentowności obligacji, zwiększając atrakcyjność inwestowania w kraju, a tym samym wzmacniając NZD. Z drugiej strony, niższe stopy procentowe mają tendencję do osłabiania NZD. Tak zwany różnica stóp procentowych, czyli jak stopy w Nowej Zelandii są lub oczekuje się, że będą w porównaniu z tymi ustalonymi przez Rezerwę Federalną USA, może również odgrywać kluczową rolę w ruchu pary NZD/USD.

Publikacje danych makroekonomicznych w Nowej Zelandii są kluczowe dla oceny stanu gospodarki i mogą wpływać na wycenę dolara nowozelandzkiego (NZD). Silna gospodarka, oparta na wysokim wzroście gospodarczym, niskim bezrobociu i wysokim zaufaniu, jest korzystna dla NZD. Wysoki wzrost gospodarczy przyciąga inwestycje zagraniczne i może zachęcić Bank Rezerw Nowej Zelandii do podniesienia stóp procentowych, jeśli ta siła gospodarcza wiąże się z podwyższoną inflacją. Z drugiej strony, jeśli dane gospodarcze są słabe, NZD prawdopodobnie ulegnie deprecjacji.

Dolar nowozelandzki (NZD) ma tendencję do umacniania się w okresach risk-on, czyli gdy inwestorzy postrzegają, że szersze ryzyko rynkowe jest niskie i są optymistyczni co do wzrostu. Ma to tendencję do prowadzenia do korzystniejszych perspektyw dla surowców i tak zwanych "walut surowcowych", takich jak Kiwi. Z drugiej strony, NZD ma tendencję do osłabiania się w czasach zawirowań rynkowych lub niepewności gospodarczej, ponieważ inwestorzy mają tendencję do sprzedawania aktywów o wyższym ryzyku i ucieczki do bardziej stabilnych bezpiecznych przystani.