Wszystkie miasta ubiegające się o organizację Letnich Igrzysk Olimpijskich 2036 (do tej pory)

Kto chce być gospodarzem igrzysk olimpijskich? Tylko trzy azjatyckie kraje — Japonia, Chiny i Republika Korei — kiedykolwiek gościły letnie igrzyska olimpijskie i paraolimpijskie, ale to może się zmienić w 2036 roku. Prawdziwie światowy konkurs kształtuje się dla miast i krajów, które chcą być gospodarzami letnich igrzysk po Brisbane w 2032 roku.

Jak dotąd, ta rywalizacja wyróżnia się brakiem zachodnioeuropejskich kandydatów. Węgry i Niemcy wyraziły niejasne zainteresowanie, a Kopenhaga przeznaczyła 67 000 euro na sfinansowanie "wstępnego badania dotyczącego organizacji igrzysk olimpijskich", ale żadne z tych trzech miast nie złożyło potwierdzonej oferty do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, tak jak zrobiło to pięć innych miast.

Pomimo wysiłków MKOl-u, aby usprawnić proces w ostatnich latach, procedura aplikacji olimpijskiej pozostaje długotrwała i pełna napięcia. MKOl nie chce, aby miasta czuły się źle — część nowych procedur wyboru miast-gospodarzy olimpiady wynika z pragnienia "uniknięcia tworzenia zbyt wielu przegranych", jak ujął to były prezydent Thomas Bach.

Oznacza to, że proces aplikacji wygląda nieco inaczej, koncentrując się bardziej na tym, co MKOl określa jako "stały, ciągły dialog" między kandydatami a organizatorem igrzysk, bardziej przypominający wieloetapową rozmowę kwalifikacyjną niż aplikację na studia. Podczas gdy igrzyska w przeszłości były organizowane przez jedno miasto, teraz istnieje możliwość, aby grupa miast lub nawet cały region był gospodarzem igrzysk — przykładem jest zwycięska oferta francuskich Alp na zimowe igrzyska 2030.

Kto więc kandyduje na 2036 rok? Pięć miast złożyło już potwierdzone oferty, a co najmniej pięć kolejnych wyraża silne zainteresowanie organizacją. Jeśli nie tym razem, możemy usłyszeć więcej o tych miastach w przyszłości.

Poznaj kandydatów

Doha, Katar. Niewątpliwie sportowa stolica Bliskiego Wschodu, Doha rozwinęła infrastrukturę i udowodniła, że jest gospodarzem, na którego można liczyć w organizacji dobrze zorganizowanych wydarzeń. Doha składała oferty kilkakrotnie, bezskutecznie, choć w ciągu ostatniej dekady była gospodarzem mistrzostw świata we wszystkich najważniejszych dyscyplinach olimpijskich — lekkoatletyce, gimnastyce i pływaniu. Jej oferta na 2036 rok może zostać wzmocniona przez zagranie kartą zrównoważonego rozwoju, ponieważ nie brakuje obiektów ani miejsc hotelowych: samo miasto Doha ma dziewięć stadionów piłkarskich, dziedzictwo Mistrzostw Świata FIFA 2022. Na rok 2036 Katarski Komitet Olimpijski obiecał projekt, który "odzwierciedla długoterminowe zaangażowanie kraju w doskonałość i zrównoważony rozwój w sporcie".

Ahmedabad, Indie. Najludniejszy kraj świata od dziesięcioleci pragnie zorganizować igrzyska. Nowe Delhi było gospodarzem Igrzysk Wspólnoty Narodów w 2010 roku, ale problemy logistyczne uniemożliwiły mu bycie poważnym kandydatem. Początkowe rozmowy o ofercie na 2036 rok koncentrowały się wokół Ahmedabadu, prosperującej stolicy stanu Gudźarat i piątego co do wielkości miasta w kraju. Prezydent Francji Emmanuel Macron poparł ofertę Indii i obiecał transfer wiedzy od ekspertów, którzy zorganizowali igrzyska w Paryżu. Choć była dyskusja o podejściu wielomiejskim, Ahmedabad ostatecznie wyłonił się jako kandydat, a prezes Indyjskiego Stowarzyszenia Olimpijskiego PT Usha podkreślił, że igrzyska miałyby "pokoleniowy wpływ na wszystkich Hindusów".

Stambuł, Turcja. Podobnie jak Doha, Stambuł nie jest nowicjuszem w składaniu ofert na igrzyska (2036 to szósta oferta), ale pytania dotyczące infrastruktury zawsze dręczyły miasto nad Bosforem. (Stambuł to miejsce, gdzie podróżując z punktu A do punktu B, można teoretycznie skorzystać ze wszystkich środków transportu, od metra po samochód, łódź i autobus). Plan Stambułu obejmuje udowodnienie swojej wartości MKOl-owi poprzez organizację szeregu złożonych wydarzeń wielosportowych, w tym Igrzysk Europejskich i Mistrzostw Europy Para w 2027 roku, starając się udowodnić swoją wartość MKOl-owi. Turcy są wylewni w kwestii pragnienia populacji, by być gospodarzem igrzysk. "Entuzjazm naszych obywateli jest sercem naszej oferty" — oświadczył w zeszłym roku burmistrz Stambułu Ekrem İmamoğlu.

Nusantara, Indonezja. Stosunkowo nowy uczestnik w wyścigu o organizację, Indonezja jest czwartym co do wielkości krajem świata pod względem liczby ludności i uważana jest za śpiącego giganta w dziedzinie sportu. Indonezyjski Komitet Olimpijski zgłosił Nusantarę na 2032 rok, ale oferta nie posunęła się daleko, być może dlatego, że Nusantara jest wciąż w budowie. W październiku ubiegłego roku Dito Ariotedjo, indonezyjski Minister Młodzieży i Sportu, powiedział, że Bach wyraził zainteresowanie organizacją przez ten kraj Młodzieżowych Igrzysk Olimpijskich 2030 jako kroku w kierunku Igrzysk Olimpijskich 2036. Czy Indonezja jest gotowa na olimpiadę? "Wierzę, że jesteśmy zdolni do organizacji igrzysk olimpijskich, o ile podejdziemy do tego poważnie (w przygotowaniach)" — powiedział Ariotedjo. Rozważana jest również opcja, w której sporty byłyby rozłożone na inne indonezyjskie miasta, w tym Dżakartę i Palembang.

Santiago, Chile. Gospodarze Igrzysk Panamerykańskich 2023 proponują powitanie świata w miejscu, gdzie wydarzenia olimpijskie mogłyby rozgrywać się w cieniu Andów. Jedyne olimpiady Ameryki Południowej odbyły się w Rio de Janeiro w 2016 roku, a z rosnącą pewnością siebie Chilijczycy wysunęli się jako naród, który mógłby przywrócić igrzyska olimpijskie na kontynent. "Chile ma prawo marzyć o większych rzeczach" — oświadczył prezydent Gabriel Boric, który otworzył Igrzyska Panamerykańskie.

Podczas gdy pięć powyższych miast potwierdziło, że będzie ubiegać się o organizację igrzysk 2036 za pośrednictwem swoich narodowych komitetów olimpijskich, może pojawić się jeszcze kilku innych kandydatów. Należy do nich południowokoreańska prowincja Północny Jeolla, która zaskoczyła, pokonując stolicę Seul jako wybór kraju na kandydata-gospodarza wcześniej w tym roku. Egipskie miasto może również złożyć ofertę, podczas gdy Rijad w Arabii Saudyjskiej podpisał umowę na organizację pierwszych Olimpijskich Igrzysk Esportowych w 2027 roku, otwierając drzwi dla przyszłych wydarzeń.

Ostatecznie decyzja będzie należeć do członków MKOl, organu składającego się z ponad 100 wybitnych osób z całego świata, które ostatecznie zagłosują na zwycięzcę. Nowa prezydent MKOl Kristy Coventry, wciąż wdrażająca się w swoją rolę, nie wydaje się spieszyć z podejmowaniem żadnych decyzji na dużą skalę. Członkowie MKOl mogliby głosować już w przyszłym roku, ale wydaje się to w tej chwili mało prawdopodobne — tożsamość następnego miasta-gospodarza igrzysk olimpijskich prawdopodobnie zostanie ogłoszona w 2027 lub 2028 roku.