زنجیره معروف بال مرغ هوترز، مشهور به گارسون‌های خوش‌اندام با یونیفرم‌های کوتاه نارنجی و سفید، به نظر می‌رسد پس از ۳۵ سال تلاش برای حفظ هویت سیاسی نادرست خود، تسلیم شده است.

همان‌طور که بن سلرز برای HeadlineUSA.com می‌نویسد، در حالی که برخی رستوران‌ها مانند کرکر بارل با موفقیت در برابر موج بیداری شرکتی مقاومت کرده‌اند، هوترز اخیراً تعطیلی آخرین شعبه خود در نیویورک را اعلام کرد، به گزارش New York Post.

"ممنون از خاطرات"، روزنامه در اشاره‌ای به گارسون‌های پرپیکر که به یک ابزار بازاریابی برجسته و در نهایت یک مدل تجاری برای این فرانچایز تبدیل شدند، نوشت.

علاوه بر تعطیل کردن آخرین شعبه خود در کولونی، نیویورک، درست خارج از آلبانی، هوترز اخیراً سه شعبه آخر خود در ماساچوست در ددهام، ساگوس و وست اسپرینگفیلد را نیز تعطیل کرد.

و در ماه مارس با آخرین شعب خود در کانکتیکات و مینه‌سوتا خداحافظی کرد، که دومی در مال آو آمریکا واقع بود.

از نظر فنی، این زنجیره را نه دستورات اجباری فمینیست‌های فضیلت‌نما، بلکه پرونده ورشکستگی فصل ۱۱ سال گذشته به زانو درآورد.

این شرکت تورم و سایر مشکلات را دلیل کاهش فروش عنوان کرد.

با این حال، پس از تعطیلی حدود ۴۰ رستوران متعلق به شرکت، آخرین میخ تابوت ممکن است تغییر نام تجاری به سمت "مناسب برای خانواده" بوده باشد، با تمرکز شرکت بر حفظ فضای بار ساحلی—همراه با لباس‌های محتاطانه‌تر برای گارسون‌ها، به گزارش Post.

"فکر نمی‌کنم دیگر شاهد باسن‌های آویزان باشید"، نیل کیفر، وکیل ۷۳ ساله‌ای که پس از نکول برند، کنترل آن را به دست گرفت، بر اساس گزارش Wall Street Journal گفت.

هوترز برای دهه‌ها در برابر تلاش‌های خارجی برای مهار تصویر "دلپذیرانه مبتذل" خود مقاومت کرد، از جمله چهار سال نبرد با کمیسیون فرصت‌های برابر اشتغال بر سر امتناع از استخدام مردان به عنوان گارسون.

در پرونده‌ای در سال ۱۹۹۷، رستوران استدلال کرد که با تعیین زن بودن به عنوان یک صلاحیت شغلی واقعی (Bona Fide Occupational Qualification) تحت ماده هفت، از حقوق زنان حمایت می‌کند، به این معنا که این ویژگی برای عملکرد کسب‌وکار ضروری است.

(هوترز چنین تمایزی برای آشپزان و کارکنان آشپزخانه خود که به نسبت نامتناسبی مرد بودند، قائل نشد.)

با پایان یافتن دوران اوباما و شروع شکایات #MeToo، رستوران همچنان با موجی از شکایات از جمله اتهامات آزار جنسی و ابژه‌سازی زنان دست و پنجه نرم کرد.

"وقت آن رسیده که زنان صدای خود را بلند کنند و تحت فشار مکان‌هایی مثل هوترز را نپذیرند تا متعصب به نظر نرسند"، گیل بودن، استاد سابق دانشگاه کاردیف، در مقاله‌ای در BBC در سال ۲۰۱۰ گفت.

"مکان‌هایی مثل این همه به فضای فعلی کمک می‌کنند که در آن مردان بدن زنان را به عنوان اشیاء در دسترس می‌بینند."

در دوران بایدن، با شکوفا شدن سیاست هویت به یک پدیده عظیم، رستوران نه تنها قربانی مشکلات مالی مانند محدودیت‌های همه‌گیری، کمبود زنجیره تأمین و افزایش هزینه‌های طیور شد، بلکه با تهدیدات جدیدی از فرهنگ کنسل نیز روبرو گردید.

در سال ۲۰۲۳، هوترز توسط تاریا داترج، گارسون تیره‌پوستی در شعبه‌ای در کارولینای شمالی، به دادگاه کشیده شد که ادعا کرد گارسون‌های سفیدپوست و روشن‌رنگ رفتار ترجیحی دریافت می‌کنند.

در سال ۲۰۲۴، دعوای حقوقی اجتناب‌ناپذیر از سوی یک فرد ترنسجندر با جنسیت بیولوژیکی مرد با نام "برندی لیوینگستون" مطرح شد که به عنوان مرد به دلیل ادلای نامناسب از هوترز اخراج شده بود، اما پس از تغییر جنسیت، رستوران را به دلیل تبعیض به دادگاه کشید.

عزاداران در ردیت به این رستوران ادای احترام کردند، یکی از طرفداران شوخی کرد که "ورشکست شد" و دیگری نوشت: "همین الان روی زانوهایم افتادم."