Binnen in Kalshi's halfbakken plan om inflatie-voorspellingen om te zetten in gokmarkten

Voorspellingsmarktenplatform Kalshi probeert gokken te verpakken als serieuze economische analyse. En dit is niet alleen belachelijk misleidend, het is ook ronduit gevaarlijk.

Het bedrijf promoot een inflatievoorspellingsmarkt die gebruikers laat gokken op maandelijkse CPI-gegevens, en ze beweren dat hun platform beter is dan Wall Street in het voorspellen van inflatie. Diezelfde Wall Street die dit al meer dan twee eeuwen doet.

Maar als je vervolgens Kalshi's zogenaamde onderzoeksrapport over de kwestie leest, realiseer je je dat ze hun onderzoek nergens hebben getoond. Dus niemand weet welke "Wall Street-consensus" ze hebben verslagen of hoe ze precies voorspellingen uit weddenschapbriefjes halen.

Dit is ECONS 101.

Kalshi maakt van CPI-gegevens een weddenschap

Om mijn professor aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) Jonathan Gruber te citeren: "Als je wilt dat mensen je serieus nemen als econoom, toon je je werk, zo gedetailleerd als menselijkerwijs mogelijk is." Je gooit niet zomaar een kop eruit dat je slimmer bent dan professionele prognostici en verwacht applaus.

Op dit moment lijkt Kalshi te proberen serieuze macro-economische analyse te veranderen in een spel van muntjeswerpen met 's werelds grootste economie op het spel. Het is belachelijk.

Hoe dan ook, aan de oppervlakte biedt Kalshi tien binaire weddenschappen aan over waar de Consumentenprijsindex in december zal uitkomen. Je kunt wedden dat de inflatie van november tot december boven 0,25% ligt, wat een CPI boven 325.844 betekent. Dat kost je $0,53 om $1,00 te winnen. Je kunt ook de andere kant op gaan, onder wedden, en $0,47 betalen.

Andere weddenschappen richten zich op jaar-op-jaar inflatie tussen 2,6% en 3,0%, met verschillende prijzen afhankelijk van het bereik. Het is allemaal verpakt in decimalen, geïmpliceerde niveaus en uitbetalingsgrafieken die absoluut geen zin hebben voor deze aspirant-econoom.

Als je alle tien weddenschappen combineert, krijg je wat een geïmpliceerde waarschijnlijkheidsverdeling wordt genoemd. Maar in plaats van een normale curve is het bimodaal. Twee pieken. Geen vertrouwen rond het midden, alleen hiaten. Hilarisch, toch?

De twee dominante schattingen liggen rond 2,55% en 2,65%, met nauwelijks iets in de buurt van 2,59%, wat vreemd is. Als je afgaat op het gemiddelde of de mediaan van de curve, zou je een getal kiezen dat de markt zelf zegt onwaarschijnlijk te zijn.

Dat is het hele probleem. Een marktvoorspelling die tegen zijn eigen wiskunde inzet, is niet bepaald een voorspelling, nietwaar meneer Tarek Mansour?

Gelukkig geeft Kalshi dat min of meer toe. Ze verdelen inflatieverrassingen in drie categorieën: normaal (minder dan 0,1 procentpunt ernaast), gematigde schokken (0,1–0,2), en grote schokken (boven 0,2). Maar zonder de basislijn die ze gebruikten te kennen of hoe die schokken werden gemeten, voelt dit als branding en letterlijk niets anders.

Kalshi vergelijkt weddenschapsignalen met traditionele markten

De volledige studie, die Kalshi niet heeft vrijgegeven, zou kunnen verklaren wat er aan de hand is met deze vreemde opzet. Misschien is het gewoon een kwestie van meer spelers nodig hebben om prijzen gelijk te trekken.

Meer arbitrageurs, mensen die niets geven om politiek of nieuwsdrama en gewoon geld willen verdienen, zouden kunnen helpen de weddenschapscurve af te vlakken en die vreemde kloof rond 2,59% te dichten.

Of misschien, zoals Kalshi hoopt, weerspiegelt de prijsstelling iets diepers, zoals een verborgen binaire uitkomst die niemand anders in de geschiedenis ooit heeft gezien. Dat zou een behoorlijk gedurfde theorie zijn voor een site die nog steeds niet heeft laten zien hoe het het inflatievoorspellingsspel wint.

Maar goed, dat is een ander verhaal.

Een bedrijf zou een miljard dollar hedge kunnen maken wetende dat ze kunnen verliezen, alleen om zichzelf te beschermen. Dat trekt prijzen weg van echte verwachtingen. Kalshi denkt dat het door die ruis heen snijdt. Ik noem dat "delulu."

Maar nogmaals, Kalshi gaf toe dat zijn steekproefomvang zwak is. "Gezien het feit dat onze totale steekproef ongeveer 30 maanden beslaat, zijn grote schokgebeurtenissen per definitie zeldzaam," zeiden ze. "Statistische kracht voor grotere staartgebeurtenissen blijft beperkt."

Vertaling? De testperiode is kort, zeldzame gebeurtenissen kwamen niet echt voor, en de huidige gegevens zijn niet diep genoeg. Maar ze geloven nog steeds dat de resultaten "sterk suggestief zijn voor betere prestaties." Laat het logisch klinken.

Hoe glad de presentatie ook is, gokken hoort niet thuis in de economie. Iedereen die het probeert in te passen is duidelijk niet geslaagd voor ECONS 101.

Kalshi zei ook: "In omgevingen waar consensusvoorspellingen gecorreleerde modelaannames en gedeelde informatiereeksen weerspiegelen, bieden voorspellingsmarkten een alternatief aggregatiemechanisme dat regimeveranderingen eerder kan detecteren en heterogene informatie efficiënter kan verwerken."

Wat dat ook maar betekent.