Digitale nomaden: Alma Asinobi leerde mobiliteit op te bouwen door haar eigen immobiliteit onder ogen te zien

Alma Asinobi herinnerde zich het moment waarop de realiteit doorbrak. Het beroep waarvoor ze zich had voorbereid, zou het leven dat ze wilde leiden niet kunnen financieren. 

Het was eind 2020, en ze had net haar master architectuur behaald aan de Covenant University in Ota, in het zuidwesten van Nigeria. Asinobi deed de berekening: als ze in het vak bleef en het salaris van een junior architect in Nigeria maximaal benuttte, zou ze niet op de manier kunnen reizen die ze wilde.

Volgens Glassdoor-gegevens uit juli 2022 verdienden junior architecten in Lagos maandelijks tussen ₦124.000 en ₦208.000 ($299–$502 tegen de officiële wisselkoers van toen), wat het bescheiden loon onderstreept dat veel starters in de Nigeriaanse architectuurbranche ontvingen.

Maar vóór dit inzicht had Asinobi stilletjes andere vaardigheden opgebouwd. Ze beheerde een blog, runde een kleine tweedehandszaak en leerde hoe communities rondom sociale media ontstaan. Ze solliciteerde eind 2020 naar een contentschrijversfunctie bij een investment management startup, Cowrywise. 

Hoewel ze de baan niet kreeg, trok haar schrijfwerk de aandacht van een HR-manager die haar Instagram-profiel had gevonden en haar later een rol als content marketing strateeg aanbood.

"Mijn hele carrière in de tech is niet begonnen omdat ik iets in marketing had gestudeerd," zei ze. "Het was gewoon ik die de vaardigheden inzette die ik al had."

Ze bouwde een community op de Cowrywise-app rondom sparen en nam consultancywerk aan. Tegen de tijd dat ze besloot de functie te verlaten, had ze wat ze zes inkomensstromen noemt samengesteld, en geen daarvan kwam voort uit de graad waarvoor ze jarenlang had gestudeerd.

De eerste reis over de Nigeriaanse grens

Maar de echte verschuiving die haar volgende vijf jaar zou bepalen, vond plaats in 2020, tijdens een weekendrit naar  Benin Republic die haar naar eigen zeggen ₦45.500 ($121,62, berekend tegen de wisselkoers van maart 2020) kostte. Het was een ontsnapping met twee vrienden, slechts een paar dagen voordat de COVID-19-pandemie de wereld op slot deed. 

"We namen een taxi, reden naar de grens en bleven het weekend in  Benin Republic," zei ze. 

Asinobi documenteerde alles wat de reis inhield, bundelde het allemaal in een e-book en zette het te koop als pre-order terwijl ze nog onderweg was. Tegen de tijd dat ze terugkeerde in Lagos, hadden de pre-orderverkopen meer opgebracht dan ze aan de hele reis had uitgegeven.

"Ik besefte dat er een gat was," zei ze. "Veel mensen wilden de informatie, maar er waren niet genoeg mensen die het deelden."

Tijdens de lockdown, toen reizen niet mogelijk was, deelde ze wat ze leerde over de creatieve economie. 

Toen de wereld weer openging, reisde ze in november 2021 naar Senegal en overspoelde bewust haar feeds met content, zodat ze niet alleen bekend zou staan als iemand die af en toe reisde, maar als iemand voor wie reizen centraal stond. 

Asinobi vertelde: "In die periode begon ik veel meer te posten over mijn reizen en alles, en ik wist dat ik steeds dichter bij het einde van mijn tijd in de negen-tot-vijf kwam."

In januari 2022 moest ze naar eigen zeggen haar fintech-baan opzeggen om zich fulltime op contentcreatie te richten. 

In augustus van datzelfde jaar ontving ze een aanbod om een functie als associate in content & performance marketing te aanvaarden bij Kwara, een bedrijf gevestigd in Nairobi en Berlijn dat kredietunies omvormt tot moderne digitale banken. De functie bood haar de mogelijkheid om tijdelijk naar Nairobi, Kenia te verhuizen, wat ze in oktober van datzelfde jaar deed via een Oost-Afrikaans visum.

Maanden later, op zoek naar een nieuwe inkomstenstroom om haar reislevensstijl te financieren, zei Asinobi te hebben beseft dat ze een reisbedrijf wilde opbouwen. Op dat moment plande ze ook eenmalige reizen voor mensen, van huwelijksreizen tot weekendjes weg, terwijl ze informatie verstrekte over visumaanvragen en haar persoonlijk merk als reiscontent creator uitbouwde. 

Inkomsten in vreemde valuta uit haar rol bij Kwara stelden haar ook in staat te sparen en haar reisfonds op te bouwen zonder de schommelingen die kenmerkend zijn voor de Naira.

In december 2022 keerde ze terug naar Nigeria en merkte ze dat de vraag naar reisinformatie vanuit haar reiscommunity overweldigend was. Mensen namen contact op voor hulp bij visa en vroegen hoe ze door reissystemen moesten navigeren. 

Diezelfde maand lanceerde ze  Kaijego, haar reisbedrijf, nadat ze had ingezien dat ze mensen niet op grote schaal kon helpen zonder structuur. De naam "Kaijego" is verbonden met Asinobi's Igbo-roots, een stam in het zuidoosten van Nigeria; een combinatie van "Ka anyi je" (laten we gaan) en "Anyi e je go" (we zijn gegaan).

Kaijego lost een specifiek probleem op: Afrikanen willen reizen. Maar ze worden verlamd door de angst om alleen te gaan, de angst voor visumweigering, de angst voor de complexe machinerie van het plannen in een systeem dat niet voor hen is gebouwd. Kaijego neemt een deel van die wrijving weg. Het biedt reisgenoten, een route en bewijs dat de reis mogelijk is.

In maart 2023 maakte Kaijego zijn eerste groepsreis naar Beiroet, Libanon. En Asinobi leerde iets: de reis zelf is niet het eindpunt. 

"Als mensen voor het eerst met ons reizen, beseffen ze dat er meer is," zei ze. "Er is meer te zien, meer te doen, meer van de wereld die ze willen zien. En na een paar reizen overwegen ze al om naar het buitenland te verhuizen en een ander leven op te bouwen."

Reizen, ontdekte ze ook, gaat over perspectief. Het gaat erom te weten hoe 24 uur elektriciteit aanvoelt, hoe een weg zonder putten eruitziet, en wat mogelijk wordt als je het met eigen ogen ziet in plaats van het vanuit huis te fantaseren. "Als ze met dat perspectief thuiskomen, weten ze wat er bestaat," zei ze. "Ze kunnen meer eisen."

Ze ziet de gaten die Afrikanen aan de grond houden: de ondoorzichtige en grillige visasystemen, de valutaconversies die reizen onbetaalbaar maken, het ecosysteem van visaagenten die verschillende prijzen rekenen voor dezelfde dienst, en het gebrek aan transparantie over waarom aanvragen worden afgewezen. 

Afrikaanse reizigers betaalden in 2024 een hoge prijs voor de Europese visumbarrières. Volgens Semafor werden aanvragers uit landen als Comoren, Senegal, Nigeria en Ghana geconfronteerd met enkele van de hoogste Schengen-weigeringspercentages ter wereld, waarbij ze naar schatting $68 miljoen aan niet-restitueerbare aanvraagkosten verloren.

En ze begint te werken aan oplossingen die op dat niveau opereren, voornamelijk via reisopleiding.

"We proberen actief te bouwen voor de [reis]sector," zei Asinobi. "Mensen weten meestal niet hoe dingen werken wanneer landen je een visuumweigering geven. Ze geven je een generiek formulier dat iedereen krijgt, zodat je niet weet of het door je bankafschriften komt, of omdat je geen sterke banden met je land hebt, of vanwege je arbeidsverleden."

Reizen door continenten, landen en steden

"Ik probeer naar plaatsen te gaan waar ik waarschijnlijk al enige kennis heb van de meeste talen," deelde Asinobi. "Ik spreek ze misschien niet, maar ik begrijp een beetje wat mensen zeggen. [Ik spreek] Frans, met name Spaans en Arabisch, heel een klein beetje." 

Wat apps betreft, onthulde Asinobi dat haar favorieten variëren van het eenvoudige Google Maps, dat ze offline downloadt — voor het geval van netwerkstoringen — en Airalo voor e-sims, om verbonden te blijven tijdens het reizen.

Voor goedkope vluchtmeldingen maakt ze gebruik van FARE, een webapplicatie voor goedkope vluchtmeldingen. "Soms zie ik een melding van een goedkope vlucht, en dan besluit ik naar het land te gaan, omdat er een betaalbare vlucht is," zei ze. 

Asinobi is echter duidelijk. Voor reizigers adviseert ze eerst hun financiën op orde te brengen.

De financiële strategie is niet ingewikkeld. 

"Als je minder dan ₦500.000 ($366,93)* per maand verdient, focus dan eerst op het verhogen van je inkomen voordat je je richt op reizen," zei ze. "Bouw een speciaal reisfonds op, zelfs als het maar ₦20.000 ($14,68)* tot ₦100.000 ($73,39)* per maand is. Binnen een paar maanden kun je nabijgelegen landen bezoeken, de Benin Republiek, Togo en Ghana, en een reisgeschiedenis opbouwen. Immigratieofficieren willen zien dat je je land kunt verlaten en terugkeren. Dat je betrouwbaar bent."

Voor haar werd haar gediversifieerde inkomstenstroom door de jaren heen laag voor laag opgebouwd: haar technische achtergrond, werk met internationale merken en consultancy voor een wereldwijd publiek dat betaalt in dollars of andere stabiele valuta.

Het multiplicatoreffect is wat constant reizen mogelijk heeft gemaakt. "Je zult misschien risico's moeten nemen," voegde ze eraan toe, "maar je hoeft vandaag niet je baan op te zeggen. Je kunt er naast leren totdat je klaar bent om de sprong te wagen."

Vier jaar nadat ze had geaspireerd om haar reisbedrijf te starten, bouwt Asinobi infrastructuur voor Afrikaanse mobiliteit. En ze leert anderen systematisch dat de vraag niet is: 'hoe kan ik reizen betalen?', maar eerder: 'wat ben ik bereid te veranderen om reizen mogelijk te maken?'

Het antwoord, zo heeft ze aangetoond, is de bereidheid om afscheid te nemen van een pad dat je nooit naar waar je wilde gaan zou brengen, en de discipline om iets beters in de plaats te bouwen.

De wisselkoers is $1 naar ₦1.362,64 per 20 juni 2026